PL 4, col. 212

suos quos venerantur imitantur, fiunt miseris et
religiosa delicta.
IX.
O si possis, in illa sublimi specula constitutus,
oculos tuos inserere secretis, recludere cubiculorum
obductas fores, et ad conscientiam luminum
penetralia occulta reserare! aspicias ab impudicis
geri quod nec possit aspicere frons pudica, videas
quod crimen sit et videre, videas quod vitiorum
furore dementes gessisse se negant et
gerere festinant: libidinibns insanis in viros viri
proruunt; fiunt quae nec illis possunt placere
qui faciunt. Mentior nisi alios qui talis est increpat.
Turpes turpis infamat, et evasisse se conscium credit,
quasi conscientia satis non sit. Iidem in publico
accusatores, in occulto rei, in semetipsos censores

pariter et nocentes: damnant foris quod intus operantur;
admittunt libenter quod cum admiserint
criminantur: audacia prorsus cum vitiis faciens,
et impudentia congruens impudicis. Nolo mireris
quae loquuntur hujusmodi; ore illo quidquid jam
voce delinquitur minus est.