PL 4, col. 211

de spectaculo revertitur impudica. Adhuc
deinde, morum quantalabes, quae probrorum fomenta,
quae alimenta vitiorum, histrionicis gestibus inquinari,
videre contra foedus jusque nascendi
patientiam incestae turpitudinis elaboratam! Evirantur
mares, honor omnis et vigor sexus enervati
corporis dedecore mollitur, plusque illic placet quisquis
virum in feminam magis fregerit. In laudem
crescit ex crimine, et peritior quo turpior
judicatur. Spectatur hic, proh nefas! et libenter.
Quid non possit suadere qui talis est? Movet sensus,
mulcet affectus, expugnat boni pectoris conscientiam
fortiorem; nec deest probri blandientis auctoritas, ut
auditu molliore pernicies hominibus obrepat. Exprimunt
impudicam Venerem, adulterum Martem, Jovem

illum suum, non magis regno quam vitiis principem,
in terrenos amores cum ipsis suis fulminibus ardentem,
nunc in plumas oloris albescere, nunc aureo
imbre defluere, nunc in puerorum pubescentium
raptus ministris avibus prosilire. Quaere jam nunc an
possit esse qui spectat integer vel pudicus. Deos