PL 4, col. 38
£81k 57 PREFATIO. 38 Eeelesiam reciperent ; rn hane urbem sese coninlisse. Sed hjus cautionis prætermissæ levisvimam culpam 2nutinet Cyprianus, qui consuetudinem rebaptizandi non induxit in ecelesiam uam, $ed deccssorum˙mũ Suorum aucioriiale condlitu- tam reperit.
u de Dept., u. B, « tale aliquid auderemus asserere, nisi universe Ecclcesi» coneordissima avetoritate firmati; eui et lyse (Cyprianus) sine dudio cederet, $i jam illo tempore quæstionis hnjus veritas eliquata et deelarata per plenarium coneilium 80- lidaretur.
Loquitur de nniverss $0cietate, non de privatis ; et quemadmodum Ecctesiz catholicz $acramenta, dum a malis administrantur, vim uam ct efſeclum retinent precibus sanctorum ct gemitibus columbre , sie apud bheretieos, ubi omnes moriui sunt, Sacramenta 80 eſſeciu defrandari ae nulla prorsus esse ex istimabat, cum sibi persuadere non posset colambam, ut per ma los
ministros in Eeclesa catholica, ita per hereticos et schismaticos in hæresi et 8chismate bapiizare. Ste expli- candam Cypriani mentem ex pluribus Jocis perspieitur: « Quomodo autem mundare „, inquit in Ep.
IXI, « et gancliſicare aquam potest apud quem Spiritus sanctas non est? . . Aut qaomods baptizans dere alleri re- missam peceatorum potest, qui ip«e peccata sua deponere extra Ecclesiam non potesl? » Elin Ko.
mu, p. 432: « Numquid de Eeclezize fontibus rigare potest, qui intus in Ecclesia non est. „ Faietur paulo poet” hzeretieos, « $i Ecclesiz devoti et in Eeelesia constituti sunt, possc et Baptismo ejus et cteris salutaribus bonis uti.
Quare qui hereticis pairocinantur non id pro- ſerant quod Paulus de ſratribus posuit, sed ostendant si hæretico aliquid concedendum putavit, aut zi fidem ei baptisma eorum probavit, aul si perſidos et blasphemos remissionem peceatorum accipere extra Keelesiam = posse constituit.
» Eadem habet Firmilianus p. 149. flinc observat Augustinus (I. Iv de Bapi.) Cyprianum distinguere « inter eos qui mali foris sunt, et eos qui intus mali sunt; » ac pluribus demonsirat minime sequi ex hac distinctione , ut Ecclesia foris per hareticos non baplizet , 3 tus baplizat.
Si — o colors deatents cunt, at quze ob- jectz ab adversariis traditioni respondet, ea tanii ingenii luce prorsus indigna. Humanam (raditionem appellat quod, nullius concilii auctoritate eonstiiutum, in maximis quibusque ecclesiis Summo consensu obgervabatur, nee in ipsa Aſrica ante Agrippinum observari desierat.
Cum autem ei objicerelwr ; « Quid ergo fliet de his qui in præleritum de hzresi ad Eeclesiam venienles sine Baplismo admisei sunt ? » sic respondet in Episl.
„In hac responsione eharitatem Cypriani et animi moderalionem facile agnoscas ; sed quod ei objiciebatur, cum et adulios et inſanies complecterelur , ipse de adullis sese, ut potest, expedit, at de infantibus in hæresi baplizatis , et in Ecclesia sive novo Baplizmo ante usum ralionis morientibus, ne verbum quidem proloquitur.
III, eb multi ali protestantes aſfinxerunt, . omnem cvangelicam et aposlolicam traditionem esse quærendam in Evangeliis, Aclis aut Epislolis ; 2 omnia illa quæ non possunt in his libris reperiri rejicienda et contemnenda esse.
C Non videtur cœlum terra longius distare, quam Cypriani sententia ejusmodi commentis. 1“ Ex ejus de Ecclesiz infallibilitate lestimoniis qua supra retulimus, perspici polest an aliam fidei regulam nou admiserit, quam Seripturæ coutextum a traditione separatum ; T Cyprianus et Firmilianus nusquam queruntur quod traditionem Stephanus, ut ſidei regulam, opponat.
(pag. 155), «quod accepimns ab Apostolis hoe sequimor, quando Apostoli non nisi unam Eeclesiam iradiderunt et Baptisma unum, quod non nisi in cadem Eeclesia sit constitutum ; et neminem inveniamus ah
u de Dept., u. B, « tale aliquid auderemus asserere, nisi universe Ecclcesi» coneordissima avetoritate firmati; eui et lyse (Cyprianus) sine dudio cederet, $i jam illo tempore quæstionis hnjus veritas eliquata et deelarata per plenarium coneilium 80- lidaretur.
Loquitur de nniverss $0cietate, non de privatis ; et quemadmodum Ecctesiz catholicz $acramenta, dum a malis administrantur, vim uam ct efſeclum retinent precibus sanctorum ct gemitibus columbre , sie apud bheretieos, ubi omnes moriui sunt, Sacramenta 80 eſſeciu defrandari ae nulla prorsus esse ex istimabat, cum sibi persuadere non posset colambam, ut per ma los
ministros in Eeclesa catholica, ita per hereticos et schismaticos in hæresi et 8chismate bapiizare. Ste expli- candam Cypriani mentem ex pluribus Jocis perspieitur: « Quomodo autem mundare „, inquit in Ep.
IXI, « et gancliſicare aquam potest apud quem Spiritus sanctas non est? . . Aut qaomods baptizans dere alleri re- missam peceatorum potest, qui ip«e peccata sua deponere extra Ecclesiam non potesl? » Elin Ko.
mu, p. 432: « Numquid de Eeclezize fontibus rigare potest, qui intus in Ecclesia non est. „ Faietur paulo poet” hzeretieos, « $i Ecclesiz devoti et in Eeelesia constituti sunt, possc et Baptismo ejus et cteris salutaribus bonis uti.
Quare qui hereticis pairocinantur non id pro- ſerant quod Paulus de ſratribus posuit, sed ostendant si hæretico aliquid concedendum putavit, aut zi fidem ei baptisma eorum probavit, aul si perſidos et blasphemos remissionem peceatorum accipere extra Keelesiam = posse constituit.
» Eadem habet Firmilianus p. 149. flinc observat Augustinus (I. Iv de Bapi.) Cyprianum distinguere « inter eos qui mali foris sunt, et eos qui intus mali sunt; » ac pluribus demonsirat minime sequi ex hac distinctione , ut Ecclesia foris per hareticos non baplizet , 3 tus baplizat.
Si — o colors deatents cunt, at quze ob- jectz ab adversariis traditioni respondet, ea tanii ingenii luce prorsus indigna. Humanam (raditionem appellat quod, nullius concilii auctoritate eonstiiutum, in maximis quibusque ecclesiis Summo consensu obgervabatur, nee in ipsa Aſrica ante Agrippinum observari desierat.
Cum autem ei objicerelwr ; « Quid ergo fliet de his qui in præleritum de hzresi ad Eeclesiam venienles sine Baplismo admisei sunt ? » sic respondet in Episl.
„In hac responsione eharitatem Cypriani et animi moderalionem facile agnoscas ; sed quod ei objiciebatur, cum et adulios et inſanies complecterelur , ipse de adullis sese, ut potest, expedit, at de infantibus in hæresi baplizatis , et in Ecclesia sive novo Baplizmo ante usum ralionis morientibus, ne verbum quidem proloquitur.
III, eb multi ali protestantes aſfinxerunt, . omnem cvangelicam et aposlolicam traditionem esse quærendam in Evangeliis, Aclis aut Epislolis ; 2 omnia illa quæ non possunt in his libris reperiri rejicienda et contemnenda esse.
C Non videtur cœlum terra longius distare, quam Cypriani sententia ejusmodi commentis. 1“ Ex ejus de Ecclesiz infallibilitate lestimoniis qua supra retulimus, perspici polest an aliam fidei regulam nou admiserit, quam Seripturæ coutextum a traditione separatum ; T Cyprianus et Firmilianus nusquam queruntur quod traditionem Stephanus, ut ſidei regulam, opponat.
(pag. 155), «quod accepimns ab Apostolis hoe sequimor, quando Apostoli non nisi unam Eeclesiam iradiderunt et Baptisma unum, quod non nisi in cadem Eeclesia sit constitutum ; et neminem inveniamus ah