PL 4, col. 592
De mortalitate (Cyprianus Carthaginensis), J. P. Migne
In English: On the Mortality 14 · On the Mortality 15
233
obstruitur, vel caecatur aspectus, ad documentum
proficit fidei. Contra tot impetus vastitatis et mortis
inconcussi animi virtutibus congredi, quanta pectoris
magnitudo est! quanta sublimitas inter ruinas generis
humani stare erectum, nec cum eis quibus spes in
Deum nulla est jacere prostratum! Gratulari magis
oportet et temporis munus amplecti quod, dum nostram
fidem fortiter promimus, et labore tolerato ad
Christum per angustam Christi viam pergimus, praemium
vitae ejus et fidei ipso judicante capiamus.
Mori plane timeat, sed qui, ex aqua et Spiritu non renatus,
gehennae ignibus mancipatur. Mori timeat qui
non Christi cruce et passione censetur: mori timeat
qui ad secundam mortem de hac morte transibit:
mori timeat quem, de saeculo recedentem, perennibus
poenis aeterna flamma torquebit: mori timeat
cui hoc mora longiore confertur, ut cruciatus ejus et
gemitus interim differatur.
XV.
Multi ex nostris in hac mortalitate moriuntur,
hoc est, multi ex nostris de saeculo liberantur. Mortalitas
ista, ut Judaeis et gentilibus et Christi hostibus
pestis est, ita Dei servis salutaris excessus est. Hoc
quod, sine ullo discrimine generis humani, cum injustis
moriuntur et justi, non est quod putetis bonis et malis
interitum esse communem: ad refrigerium justi
vocantur, ad supplicium rapiuntur injusti; datur velocius
tutela fidentibus, perfidis poena. Improvidi
et ingrati sumus, fratres dilectissimi, ad divina beneficia,
nec quid nobis conferatur agnoscimus. Excedunt
ecce in pace tutae cum gloria sua virgines, venientis
antichristi minas et corruptelas et lupanaria
non timentes, pueri periculum lubricae aetatis evadunt,
obstruitur, vel caecatur aspectus, ad documentum
proficit fidei. Contra tot impetus vastitatis et mortis
inconcussi animi virtutibus congredi, quanta pectoris
magnitudo est! quanta sublimitas inter ruinas generis
humani stare erectum, nec cum eis quibus spes in
Deum nulla est jacere prostratum! Gratulari magis
oportet et temporis munus amplecti quod, dum nostram
fidem fortiter promimus, et labore tolerato ad
Christum per angustam Christi viam pergimus, praemium
vitae ejus et fidei ipso judicante capiamus.
Mori plane timeat, sed qui, ex aqua et Spiritu non renatus,
gehennae ignibus mancipatur. Mori timeat qui
non Christi cruce et passione censetur: mori timeat
qui ad secundam mortem de hac morte transibit:
mori timeat quem, de saeculo recedentem, perennibus
poenis aeterna flamma torquebit: mori timeat
cui hoc mora longiore confertur, ut cruciatus ejus et
gemitus interim differatur.
XV.
Multi ex nostris in hac mortalitate moriuntur,
hoc est, multi ex nostris de saeculo liberantur. Mortalitas
ista, ut Judaeis et gentilibus et Christi hostibus
pestis est, ita Dei servis salutaris excessus est. Hoc
quod, sine ullo discrimine generis humani, cum injustis
moriuntur et justi, non est quod putetis bonis et malis
interitum esse communem: ad refrigerium justi
vocantur, ad supplicium rapiuntur injusti; datur velocius
tutela fidentibus, perfidis poena. Improvidi
et ingrati sumus, fratres dilectissimi, ad divina beneficia,
nec quid nobis conferatur agnoscimus. Excedunt
ecce in pace tutae cum gloria sua virgines, venientis
antichristi minas et corruptelas et lupanaria
non timentes, pueri periculum lubricae aetatis evadunt,