PL 4, col. 635
De bono patientiae (Cyprianus Carthaginensis), J. P. Migne
In English: On the Advantage of Patience 20 · On the Advantage of Patience 21
patientiae virtus; et ubertas ejus et largitas de unius
quidem nominis fonte proficiscitur, sed, exundantibus
venis, per multa gloriarum itinera diffunditur; nec
proficere aliquid in actibus nostris potest ad consummandam
laudem, nisi inde consummationis accipiat
firmitatem. Patientia est quae nos Deo et commendat
et servat. Ipsa est quae iram temperat, quae
linguam fraenat, mentem gubernat, pacem custodit,
disciplinam regit, libidinis impetum frangit, tumoris
violentiam comprimit, incendium simultatis extinguit,
coercet potentiam divitum, inopiam pauperum
refovet, tuetur in virginibus beatam integritatem, in
viduis laboriosam castitatem, in conjunctis et maritatis
individuam charitatem. Facit 254 humiles in prosperis,
in adversis fortes, contra injurias et contumelias
mites. Docet delinquentibus cito ignoscere; si
ipse delinquas, diu et multum rogare. Tentationes
expugnat, persecutiones tolerat, passiones et martyria
consummat. Ipsa est quae fidei nostrae fundamenta
firmiter munit: ipsa est quae incrementa spei sublimiter
provehit. Ipsa actum dirigit, ut tenere possimus
viam Christi, dum per ejus tolerantiam gradidimur:
ipsa efficit ut perseveremus filii Dei, dum patientiam
Patris imitamur.
XXI.
Sed, quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi,
vel pondere injuriarum angentium vel dolore
de iis qui adversum se grassantur et saeviunt, vindicari
velociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum
est, ut, in istis fluctuantis mundi turbinibus et
Judaeorum sive gentilium et haereticorum quoque persecutionibus
constituti, patienter exspectemus ultionis
diem, nec ad vindictam doloris nostri querula festinatione
properemus, cum scriptum sit: Exspecta me,
dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium,
quoniam judicium meum ad congregationes gentium,
ut excipiam reges et effundam super eos iram
meam [(Soph. III, 8)]
. Exspectare nos jubet Dominus
et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. Qui
et in Apocalypsi loquitur dicens: Ne signaveris verba
quidem nominis fonte proficiscitur, sed, exundantibus
venis, per multa gloriarum itinera diffunditur; nec
proficere aliquid in actibus nostris potest ad consummandam
laudem, nisi inde consummationis accipiat
firmitatem. Patientia est quae nos Deo et commendat
et servat. Ipsa est quae iram temperat, quae
linguam fraenat, mentem gubernat, pacem custodit,
disciplinam regit, libidinis impetum frangit, tumoris
violentiam comprimit, incendium simultatis extinguit,
coercet potentiam divitum, inopiam pauperum
refovet, tuetur in virginibus beatam integritatem, in
viduis laboriosam castitatem, in conjunctis et maritatis
individuam charitatem. Facit 254 humiles in prosperis,
in adversis fortes, contra injurias et contumelias
mites. Docet delinquentibus cito ignoscere; si
ipse delinquas, diu et multum rogare. Tentationes
expugnat, persecutiones tolerat, passiones et martyria
consummat. Ipsa est quae fidei nostrae fundamenta
firmiter munit: ipsa est quae incrementa spei sublimiter
provehit. Ipsa actum dirigit, ut tenere possimus
viam Christi, dum per ejus tolerantiam gradidimur:
ipsa efficit ut perseveremus filii Dei, dum patientiam
Patris imitamur.
XXI.
Sed, quoniam plurimos scio, fratres dilectissimi,
vel pondere injuriarum angentium vel dolore
de iis qui adversum se grassantur et saeviunt, vindicari
velociter cupere, nec illud in extrema parte reticendum
est, ut, in istis fluctuantis mundi turbinibus et
Judaeorum sive gentilium et haereticorum quoque persecutionibus
constituti, patienter exspectemus ultionis
diem, nec ad vindictam doloris nostri querula festinatione
properemus, cum scriptum sit: Exspecta me,
dicit Dominus, in die resurrectionis meae in testimonium,
quoniam judicium meum ad congregationes gentium,
ut excipiam reges et effundam super eos iram
meam [(Soph. III, 8)]
. Exspectare nos jubet Dominus
et futurae ultionis diem forti patientia sustinere. Qui
et in Apocalypsi loquitur dicens: Ne signaveris verba