PL 40, col. 1044
De vita Christiana (Auctor incertus), J. P. Migne
vomitum; et, Sus lota in volutabro luti
[(II Petr. II, 20-22)]
.
Hoc et beatus apostolus Paulus testatur et loquitur,
hominem post Baptismi sanctificationem pristino
errore peccantem non sine ingenti poenitentia conservari,
dicens: Impossibile est enim eos qui, postquam
semel illuminati sunt, gustaverunt etiam donum
coeleste, et participes sunt facti Spiritus sancti, gustaverunt
nihilominus bonum Dei verbum virtutesque saeculi
venturi, et prolapsi sunt, renovari rursus ad poenitentiam,
rursus crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et
ostentui habentes [(Hebr. VI, 4-6)]
.
Quemdam ad Salvatorem accessisse, et quid faciendo
vitam aeternam perciperet interrogasse, evangelista
testatur: cui ita a Domino responsum est, Si
vis vitam habere, serva mandata [(Matth. XIX, 17)]
. Non
dixit, serva tantum fidem. Nam si sola fides quaeritur,
superflue jubentur mandata servari. Sed absit ut ego
Dominum meum aliquid dicam praecepisse superfluum.
Sed dicunt hoc illi, qui peccando jam filii
perditionis effecti sunt; et hoc tantum solatium se
habere credunt, si alios secum potuerint morti perpetuae
mancipare. Nam si Deus peccatorem non punit;
ubi est illud propheticum, Si justus vix salvus erit,
peccator et impius ubi parebunt [(Prov. XI, 31; I Petr. IV,
18)]
; et alibi, Quia peccatores peribunt [(Psal. XXXVI,
20)]
? et iterum, Deficiant peccatores a terra et iniqui,
ita ut non sint [(Psal. CIII, 35)]
; et iterum, Sicut deficit
fumus, deficiant; sicut fluit cera a facie ignis, sic pereant
peccatores a facie Dei [(Psal. LXVII, 3)]
? Nullum
hic tantum incredulum et infidelem, sed peccatores
audio condemnari. Et Salvatorem nostrum quodam
loco dixisse lego, Non omnes qui dicunt mihi, Domine,
Domine, intrabunt in regnum coelorum; sed qui faciunt
voluntatem Patris mei, qui in coelis est [(Matth. VII, 21)]
.
Utique isti Christum credebant, qui eum etiam Dominum
nuncupabant: nec idcirco illis coelestis regni
janua panditur, quia illum ore, quem factis abnuunt,
confitentur. Negari autem Deum factis non minus
quam verbis, Apostolus dixit, Deum confitentur se
nosse, factis autem negant [(Tit. I, 16)]
. Et Dominus in
Evangelio: Multi mihi dicent in illa die, Domine, Domine,
nonne in nomine tuo ejecimus daemonia, et in
nomine tuo virtutes multas fecimus? Et dicam illis,
Nunquam vos cognovi. Discedite a me, omnes qui operamini
iniquitatem [(Matth. VII, 22)]
. Usque adeo isti
credidisse dicuntur, ut in nomine Domini virtutes
etiam operarentur: nec tamen eis proderit fides, quia
justitiae opera non fecerunt. Itaque si sola fides
prodest, cur illi cum angelis satanae in perpetuum
gehennae ignibus mancipantur, qui non perfidiae
causa, sed quia boni nihil fecerant, judicantur: sicut
scriptum est, Et dicet eis Rex qui a sinistris sunt, Discedite
a me, maledicti, in gehennam aeternam, quam
paravit Pater meus diabolo et angelis ejus. Esurivi
enim, et non dedistis mihi manducare, etc. [(Id. XXV,
41, 42)] . Non dixit utique, quia non credidistis mihi:
unde intelligi datur, eos non incredulitatis causa,
sed propter bonorum operum sterilitatem esse damnandos.
CAPUT XIV. Quis sit vere christianus.
Nemo igitur
alterum decipiat, nemo seducat: nisi qui justus fuerit,
vitam non habet: nisi quis in omnibus Christi
mandata servaverit, partem non potest habere cum
illo: nisi quis terrena despexerit, divina non capiet:
nisi humana contempserit, non potest possidere coelestia.
Nec quisquam se christianum judicet, nisi qui
Christi et doctrinam sequitur et imitatur exemplum.
Sed tu illum christianum putas, cujus nunquam pane
ullus saturatur esuriens, cujus potu nullus reficitur
sitiens, cujus mensam nemo cognoscit, sub cujus
tecto nec advena nec peregrinus aliquando succedit,
cujus nemo nudus tegitur vestimentis, cujus pauper
nullus fovetur auxilio, cujus bonum nemo sentit,
cujus misericordiam nemo cognoscit, qui in nullo
[(II Petr. II, 20-22)]
.
Hoc et beatus apostolus Paulus testatur et loquitur,
hominem post Baptismi sanctificationem pristino
errore peccantem non sine ingenti poenitentia conservari,
dicens: Impossibile est enim eos qui, postquam
semel illuminati sunt, gustaverunt etiam donum
coeleste, et participes sunt facti Spiritus sancti, gustaverunt
nihilominus bonum Dei verbum virtutesque saeculi
venturi, et prolapsi sunt, renovari rursus ad poenitentiam,
rursus crucifigentes sibimetipsis Filium Dei, et
ostentui habentes [(Hebr. VI, 4-6)]
.
Quemdam ad Salvatorem accessisse, et quid faciendo
vitam aeternam perciperet interrogasse, evangelista
testatur: cui ita a Domino responsum est, Si
vis vitam habere, serva mandata [(Matth. XIX, 17)]
. Non
dixit, serva tantum fidem. Nam si sola fides quaeritur,
superflue jubentur mandata servari. Sed absit ut ego
Dominum meum aliquid dicam praecepisse superfluum.
Sed dicunt hoc illi, qui peccando jam filii
perditionis effecti sunt; et hoc tantum solatium se
habere credunt, si alios secum potuerint morti perpetuae
mancipare. Nam si Deus peccatorem non punit;
ubi est illud propheticum, Si justus vix salvus erit,
peccator et impius ubi parebunt [(Prov. XI, 31; I Petr. IV,
18)]
; et alibi, Quia peccatores peribunt [(Psal. XXXVI,
20)]
? et iterum, Deficiant peccatores a terra et iniqui,
ita ut non sint [(Psal. CIII, 35)]
; et iterum, Sicut deficit
fumus, deficiant; sicut fluit cera a facie ignis, sic pereant
peccatores a facie Dei [(Psal. LXVII, 3)]
? Nullum
hic tantum incredulum et infidelem, sed peccatores
audio condemnari. Et Salvatorem nostrum quodam
loco dixisse lego, Non omnes qui dicunt mihi, Domine,
Domine, intrabunt in regnum coelorum; sed qui faciunt
voluntatem Patris mei, qui in coelis est [(Matth. VII, 21)]
.
Utique isti Christum credebant, qui eum etiam Dominum
nuncupabant: nec idcirco illis coelestis regni
janua panditur, quia illum ore, quem factis abnuunt,
confitentur. Negari autem Deum factis non minus
quam verbis, Apostolus dixit, Deum confitentur se
nosse, factis autem negant [(Tit. I, 16)]
. Et Dominus in
Evangelio: Multi mihi dicent in illa die, Domine, Domine,
nonne in nomine tuo ejecimus daemonia, et in
nomine tuo virtutes multas fecimus? Et dicam illis,
Nunquam vos cognovi. Discedite a me, omnes qui operamini
iniquitatem [(Matth. VII, 22)]
. Usque adeo isti
credidisse dicuntur, ut in nomine Domini virtutes
etiam operarentur: nec tamen eis proderit fides, quia
justitiae opera non fecerunt. Itaque si sola fides
prodest, cur illi cum angelis satanae in perpetuum
gehennae ignibus mancipantur, qui non perfidiae
causa, sed quia boni nihil fecerant, judicantur: sicut
scriptum est, Et dicet eis Rex qui a sinistris sunt, Discedite
a me, maledicti, in gehennam aeternam, quam
paravit Pater meus diabolo et angelis ejus. Esurivi
enim, et non dedistis mihi manducare, etc. [(Id. XXV,
41, 42)] . Non dixit utique, quia non credidistis mihi:
unde intelligi datur, eos non incredulitatis causa,
sed propter bonorum operum sterilitatem esse damnandos.
CAPUT XIV. Quis sit vere christianus.
Nemo igitur
alterum decipiat, nemo seducat: nisi qui justus fuerit,
vitam non habet: nisi quis in omnibus Christi
mandata servaverit, partem non potest habere cum
illo: nisi quis terrena despexerit, divina non capiet:
nisi humana contempserit, non potest possidere coelestia.
Nec quisquam se christianum judicet, nisi qui
Christi et doctrinam sequitur et imitatur exemplum.
Sed tu illum christianum putas, cujus nunquam pane
ullus saturatur esuriens, cujus potu nullus reficitur
sitiens, cujus mensam nemo cognoscit, sub cujus
tecto nec advena nec peregrinus aliquando succedit,
cujus nemo nudus tegitur vestimentis, cujus pauper
nullus fovetur auxilio, cujus bonum nemo sentit,
cujus misericordiam nemo cognoscit, qui in nullo