PL 40, col. 1138
Psalterium (Auctor incertus (Augustinus Hipponensis); Auctor incertus (Joannes X · Expositio cantici Magnificat (Auctor incertus), J. P. Migne
in servis tuis consolaberis. Deus deorum et Dominus
dominorum, deflentem me et adorantem ad templum
sanctum tuum, proba me, et scito cor meum: interroga
me, et cognosce semitas meas, et deduc me in
via aeterna. Conserva me, Domine, et erue me de
manu peccatoris, et ab omnibus iniquis libera me. Dirigatur
oratio mea sicut incensum in conspectu tuo,
Domine. Educ de carcere animam meam, ad confitendum
nomini tuo, Domine. Exaudi me in tua justitia,
et non intres in judicium cum servo tuo, Domine.
Velociter exaudi me, Domine, ne deficiat spiritus meus:
quoniam tu es Deus meus, misericordia mea, refugium
meum et susceptor meus. Quoniam magnus es et laudabilis
nimis, et magnitudinis tuae non est finis; erige
elisum, solve compeditum, illumina caecum, qui aedificas
Jerusalem. Cum autem confortaveris seras portarum
tuarum, intrinsecus cum filiis tuis copulatus
sim. Sicut te laudant Angeli, et omnes Virtutes tuae
in regno coelorum: ibi et ego ita exsultans cum gloria
in choro sanctorum, laudem et glorificem nomen
tuum in cymbalis labiorum, quod est sanctum et gloriosum,
et regnat semper per infinita saeculorum saecula.
Amen.
est; vera autem dulcedo quanto perfectius sentitur,
tanto desiderabilius appetitur. Ad hanc contemplationis
lucem Mariae mens elevata fuerat, quae coelestis
patriae dulcedinem in verbis, expressit quam ineffabiliter
comprehendit. Nam cum se magnificare Dominum
perhibuit, venerandam universis aeterni numinis
majestatem interna visione contueri se manifeste
declaravit; cum vero se in suo exsultare
salutari asseruit, gustum se internae dulcedinis percepisse
ostendit. Unde utrumque professa est, et
Dominum et Salvatorem: ut pro potestate qua omni
suae creaturae dominatur, jure metuendum ostenderet;
pro bonitate vero, quia misericorditer quosdam
salvat, dignum dilectione demonstraret. Veritas in
Domino, et in Salvatore misericordia. Veritas enim
ad Dominum pertinet, misericordia autem ad Salvatorem;
in veritate servat tenorem justitiae. Quia autem
et quaedam errantia gratuito ad vitam colligit, et
reparat ad salvationem; propterea magnificamus Dominum,
et exsultamus in salutari: quia quibus est
reverenda judicis justitia, dulcis est misericordia Salvatoris,
propterea inquit Maria, Magnificat anima
mea Dominum, et exsultavit spiritus meus in Deo salutari
meo. Unus et idem spiritus et ad se ipsum spiritus
dicitur, et ad corpus anima. Spiritus naturalem
spiritualem habuit admirationem, anima corporalem:
quare anima dicitur spiritus, et e converso. Ideo
anima humana, quia et esse in corpore habet et extra
corpus, anima vocatur et spiritus. Anima dicitur in
quantum est vita corporis; spiritus autem, in quantum
est substantia spiritualis. In qua vita anima perditur,
ut spiritus salvus fiat, cum haec vita despicitur,
ut postmodum a Deo vita aeterna tribuatur. Sed suo
nominavit, quia in salutari suo. Omnipotens enim
dominorum, deflentem me et adorantem ad templum
sanctum tuum, proba me, et scito cor meum: interroga
me, et cognosce semitas meas, et deduc me in
via aeterna. Conserva me, Domine, et erue me de
manu peccatoris, et ab omnibus iniquis libera me. Dirigatur
oratio mea sicut incensum in conspectu tuo,
Domine. Educ de carcere animam meam, ad confitendum
nomini tuo, Domine. Exaudi me in tua justitia,
et non intres in judicium cum servo tuo, Domine.
Velociter exaudi me, Domine, ne deficiat spiritus meus:
quoniam tu es Deus meus, misericordia mea, refugium
meum et susceptor meus. Quoniam magnus es et laudabilis
nimis, et magnitudinis tuae non est finis; erige
elisum, solve compeditum, illumina caecum, qui aedificas
Jerusalem. Cum autem confortaveris seras portarum
tuarum, intrinsecus cum filiis tuis copulatus
sim. Sicut te laudant Angeli, et omnes Virtutes tuae
in regno coelorum: ibi et ego ita exsultans cum gloria
in choro sanctorum, laudem et glorificem nomen
tuum in cymbalis labiorum, quod est sanctum et gloriosum,
et regnat semper per infinita saeculorum saecula.
Amen.
est; vera autem dulcedo quanto perfectius sentitur,
tanto desiderabilius appetitur. Ad hanc contemplationis
lucem Mariae mens elevata fuerat, quae coelestis
patriae dulcedinem in verbis, expressit quam ineffabiliter
comprehendit. Nam cum se magnificare Dominum
perhibuit, venerandam universis aeterni numinis
majestatem interna visione contueri se manifeste
declaravit; cum vero se in suo exsultare
salutari asseruit, gustum se internae dulcedinis percepisse
ostendit. Unde utrumque professa est, et
Dominum et Salvatorem: ut pro potestate qua omni
suae creaturae dominatur, jure metuendum ostenderet;
pro bonitate vero, quia misericorditer quosdam
salvat, dignum dilectione demonstraret. Veritas in
Domino, et in Salvatore misericordia. Veritas enim
ad Dominum pertinet, misericordia autem ad Salvatorem;
in veritate servat tenorem justitiae. Quia autem
et quaedam errantia gratuito ad vitam colligit, et
reparat ad salvationem; propterea magnificamus Dominum,
et exsultamus in salutari: quia quibus est
reverenda judicis justitia, dulcis est misericordia Salvatoris,
propterea inquit Maria, Magnificat anima
mea Dominum, et exsultavit spiritus meus in Deo salutari
meo. Unus et idem spiritus et ad se ipsum spiritus
dicitur, et ad corpus anima. Spiritus naturalem
spiritualem habuit admirationem, anima corporalem:
quare anima dicitur spiritus, et e converso. Ideo
anima humana, quia et esse in corpore habet et extra
corpus, anima vocatur et spiritus. Anima dicitur in
quantum est vita corporis; spiritus autem, in quantum
est substantia spiritualis. In qua vita anima perditur,
ut spiritus salvus fiat, cum haec vita despicitur,
ut postmodum a Deo vita aeterna tribuatur. Sed suo
nominavit, quia in salutari suo. Omnipotens enim