PL 40, col. 357
S "EST - FOE MT 5 x = SS 7 * 7 ©. 3 _©5 pP_— AC aan” i $57 piscentiam vincere. Excuzatio peccalorum cokibenda per continentiam.
Exeneationes in peccatis diverae. Fati accueatia, fortune , digholi, Dei vero ipsius a Mani- chai, Cum ergo audis , Peccatum pobis non dominga- bitur ; ok de to Gidere , ut peccatum tibi non domi- OED ilo evi dicit orans quidam sganctus , ltinera mea dirige zecundum ver bum tluum, et non do-
minetur miki, ons iniguites (Pagl. cxvm, 135). Bt- enim ne ſorte , cm audiesemus, Peccatum vobis non dominabitur, nos ipsas extolileremus, et viribus no- tis hoc tridueremus , siatim hoe yidit Apostolus, — Now enim eatis aub lege, 8ed.
mb gratia (Rom. v1, 44). Gratia itaque facit ut peccatum tibi non dominetur. Noli ergo de te fidere, ne multo am- plivs inde Ubi dominetur. Et eum apdimus, Si spi- rits actiones carnis moriificaveritis, vivetis ; won hoc tanium bonum spiritui nostro., quasi per $e ipsum possid ista , ribuamus.
Nam ne istam carnalem $en- um $piritu mortuo potius quam mortiſicanle * 8apere- mus, illico addidit , Quotquot enim Spirits Dei aqun- tur, hi filii aunt Dei (1d.
vin, 43, 14). haque wt spiritn noxtro opera carnis mortiſicemus, Spiritu Dei agimur qui dat continentiam , qua ſrenemus, domemus, vin- camus concupiscentiam. 15. In hoc lam magno przlio, in quo vivit homo zub gratia , et cum bene pugnat adjutus , exsultat in Domino cum tremore , non desunt tamen etiam $tre-
nuis bellatoribus , et operum carnis quamvis invictis mortificatoribus , aliqua vulnera peccatorum, pro- pier que sananda quolidie veraciter dicant , Dimitte nobis debita nosira (Matth.
v1, 12) : contra eadem vi- tia, et contra diabolum principem regemque vitio- rom, multo vigilantius et acrius ipsa oratione certan- tes, ne valeant aliquid mortifere suggestiones eqns , quibus instigat insuper peccatorem ad $ua excusanda potions quam accusanda peccata ; ac sic jlla vulnera non modo non sanentur, verum etiam , etsi mortiſe-
ra non erant , graviter etlethaliter inſtigantor. Ethic ergo eautiore opus est continentia , qua cohibeatur superbus hominis appetitus, quo placet 8ibi et non yult culpabilis inveniri, dedignaturque cum peccat, convinci quod ipse peccaverit; non salubri humili- t#le suscipiens accugationem sui , s8ed excusationem polius ruinesa elatione conquirens.
Ad hanc super- biam coercendam , continentiam petivit a Domino ile, cujus $uperius verba jam posui , et sicut potui , ' commendavi. Namque cum dixisset, Pone, Domine, cuslodiam ori meo, et ostium continentice circum labia mea ; ne declines cor meum in verba maligna ; unde hoe diceret evidentius explicans, ad excusandas ,
inquit , excusationes in peccatis (Pzal. cx1., 3, 4). Quid enim malignius his verbis , quibus malus malum $e negat, etiam de opere malo convictus quod negare non valeat ? Et quoniam factum non polest legere , nec benefactum potest dicere, et a $e ſactum videt patere , quzrit in alium referre quod fecit, tanguam
Exeneationes in peccatis diverae. Fati accueatia, fortune , digholi, Dei vero ipsius a Mani- chai, Cum ergo audis , Peccatum pobis non dominga- bitur ; ok de to Gidere , ut peccatum tibi non domi- OED ilo evi dicit orans quidam sganctus , ltinera mea dirige zecundum ver bum tluum, et non do-
minetur miki, ons iniguites (Pagl. cxvm, 135). Bt- enim ne ſorte , cm audiesemus, Peccatum vobis non dominabitur, nos ipsas extolileremus, et viribus no- tis hoc tridueremus , siatim hoe yidit Apostolus, — Now enim eatis aub lege, 8ed.
mb gratia (Rom. v1, 44). Gratia itaque facit ut peccatum tibi non dominetur. Noli ergo de te fidere, ne multo am- plivs inde Ubi dominetur. Et eum apdimus, Si spi- rits actiones carnis moriificaveritis, vivetis ; won hoc tanium bonum spiritui nostro., quasi per $e ipsum possid ista , ribuamus.
Nam ne istam carnalem $en- um $piritu mortuo potius quam mortiſicanle * 8apere- mus, illico addidit , Quotquot enim Spirits Dei aqun- tur, hi filii aunt Dei (1d.
vin, 43, 14). haque wt spiritn noxtro opera carnis mortiſicemus, Spiritu Dei agimur qui dat continentiam , qua ſrenemus, domemus, vin- camus concupiscentiam. 15. In hoc lam magno przlio, in quo vivit homo zub gratia , et cum bene pugnat adjutus , exsultat in Domino cum tremore , non desunt tamen etiam $tre-
nuis bellatoribus , et operum carnis quamvis invictis mortificatoribus , aliqua vulnera peccatorum, pro- pier que sananda quolidie veraciter dicant , Dimitte nobis debita nosira (Matth.
v1, 12) : contra eadem vi- tia, et contra diabolum principem regemque vitio- rom, multo vigilantius et acrius ipsa oratione certan- tes, ne valeant aliquid mortifere suggestiones eqns , quibus instigat insuper peccatorem ad $ua excusanda potions quam accusanda peccata ; ac sic jlla vulnera non modo non sanentur, verum etiam , etsi mortiſe-
ra non erant , graviter etlethaliter inſtigantor. Ethic ergo eautiore opus est continentia , qua cohibeatur superbus hominis appetitus, quo placet 8ibi et non yult culpabilis inveniri, dedignaturque cum peccat, convinci quod ipse peccaverit; non salubri humili- t#le suscipiens accugationem sui , s8ed excusationem polius ruinesa elatione conquirens.
Ad hanc super- biam coercendam , continentiam petivit a Domino ile, cujus $uperius verba jam posui , et sicut potui , ' commendavi. Namque cum dixisset, Pone, Domine, cuslodiam ori meo, et ostium continentice circum labia mea ; ne declines cor meum in verba maligna ; unde hoe diceret evidentius explicans, ad excusandas ,
inquit , excusationes in peccatis (Pzal. cx1., 3, 4). Quid enim malignius his verbis , quibus malus malum $e negat, etiam de opere malo convictus quod negare non valeat ? Et quoniam factum non polest legere , nec benefactum potest dicere, et a $e ſactum videt patere , quzrit in alium referre quod fecit, tanguam