PL 41, col. 832
Epistola (Severus Minoricensis), J. P. Migne
ad cognitum orationis praesidium convolavimus,
precesque quas humana repellebat impietas, ad coelestem
misericordiam vertimus: itaque usque in horam
tertiam ferme hymnorum et orationum praeliis
adversus Amalec, hostem Jesu, ducis nostri, sudavit
exercitus [(Exod. XVII)] . Inde cum jam pene, quod fatendum
est, desperantes abscessionem moliremur,
resumptis rursum viribus orationem cunctis indiximus,
soloque strati diu flevimus; et cum in consummatione
orationis Amen populus acclamasset, et illa
credere se et Christianam fieri velle subjunxit. Nos
itaque, hac etiam a diaboli laqueis eruta, laeti ad habitacula
nostra perreximus.
19.
Sequenti, id est octava demum die, qua veneramus
Jammona, remeare statuimus, optima praeclarae
victoriae gaudia reportantes. Sed cum jam in
procinctu itineris constituti, civitate digrederemur,
Dominus populo suo, quasi pro viatico, gaudium quod
solum deesse videbatur, adjecit. Affinis siquidem Innocentii
illa vidua de pelago reducta est, quae subito
se meis genibus advolvens, fidei nostrae auxilium cum
lacrymis deprecabatur. Cui ego: Cur, inquam, mulier
tanta animi levitate fratres tuos deserere voluisti?
Ad haec illa: Et Jona, inquit, propheta a facie Domini
fugere voluit, et tamen voluntatem Dei, licet invitus,
implevit [(Jonae I)] . Suscipe ergo tu non solum
me, sed et istas orphanas, et Christo eas nutri. Et
hoc miserabiliter acclamans, duas filias suas parvulas
mihi cum fletibus ingerebat. Quis non prae gaudio
flevit? cui non extorsit lacrymas laetitiae magnitudo?
Suscepi plane ovem, quam ex omni numero solam
errasse putabamus; eamque cum gemino fetu ad
Christi ovilia revocavi.
20.
Sane per hos octo, quibus haec gesta sunt, dies,
ante initium Quadragesimae, Paschae a nobis celebrata
est festivitas: quingentas siquidem et quadraginta
animas ad Ecclesiam constat adjectas. Inane
autem et supervacaneum non reor, ut, cum multa
propter infinitam copiam praetermisero, in fine commemorem,
neminem ex tanta Jammonensis populi
multitudine, qui per triginta millia passuum ante tot
dies venerat, aut curam domus suae, aut provisionem
substantiae, aut desiderii affectum huic operi praetulisse.
Illud magis mirum magisque gaudendum est,
quod ipsam Judaieae plebis terram diu inertem, nunc
autem recisis incredulitatis vepribus et recepto Verbi
semine multiplicem fructum justitiae germinare conspicimus;
ita ut nobis in spe tantorum novalium gaudeamus,
unde insignem perfidiae eruimus silvam, illic
fertilissima fidei opera pullulare. Primum enim ipsa
synagogae fundamenta evertere, deinde ad novam basilicam
construendam non solum impendia conferunt,
sed etiam humeris saxa comportant.
21.
Haec Beatitudo vestra die quarto nonarum februalium
virtute Domini nostri Jesu Christi arrepta,
octo diebus ab eodem consummata esse cognoscat,
post consulatum domini Honorii undecimum, et Constantio
iterum victore. Quamobrem si indigni et peccatoris
verbum dignanter admittitis, zelum Christi ad
versum Judaeos, sed propter Deum eorumdemque perpetuam
salutem, suscipite. Forsitan enim jam illud
praedictum ab Apostolo venit tempus, ut plenitudine
gentium ingressa omnis Israel salvus fiat [(Rom. XI,
25)] . Et fortasse hanc ab extremo terrae scintillam voluit
Dominus excitari, ut universus orbis terrarum
charitatis flagret incendio.
precesque quas humana repellebat impietas, ad coelestem
misericordiam vertimus: itaque usque in horam
tertiam ferme hymnorum et orationum praeliis
adversus Amalec, hostem Jesu, ducis nostri, sudavit
exercitus [(Exod. XVII)] . Inde cum jam pene, quod fatendum
est, desperantes abscessionem moliremur,
resumptis rursum viribus orationem cunctis indiximus,
soloque strati diu flevimus; et cum in consummatione
orationis Amen populus acclamasset, et illa
credere se et Christianam fieri velle subjunxit. Nos
itaque, hac etiam a diaboli laqueis eruta, laeti ad habitacula
nostra perreximus.
19.
Sequenti, id est octava demum die, qua veneramus
Jammona, remeare statuimus, optima praeclarae
victoriae gaudia reportantes. Sed cum jam in
procinctu itineris constituti, civitate digrederemur,
Dominus populo suo, quasi pro viatico, gaudium quod
solum deesse videbatur, adjecit. Affinis siquidem Innocentii
illa vidua de pelago reducta est, quae subito
se meis genibus advolvens, fidei nostrae auxilium cum
lacrymis deprecabatur. Cui ego: Cur, inquam, mulier
tanta animi levitate fratres tuos deserere voluisti?
Ad haec illa: Et Jona, inquit, propheta a facie Domini
fugere voluit, et tamen voluntatem Dei, licet invitus,
implevit [(Jonae I)] . Suscipe ergo tu non solum
me, sed et istas orphanas, et Christo eas nutri. Et
hoc miserabiliter acclamans, duas filias suas parvulas
mihi cum fletibus ingerebat. Quis non prae gaudio
flevit? cui non extorsit lacrymas laetitiae magnitudo?
Suscepi plane ovem, quam ex omni numero solam
errasse putabamus; eamque cum gemino fetu ad
Christi ovilia revocavi.
20.
Sane per hos octo, quibus haec gesta sunt, dies,
ante initium Quadragesimae, Paschae a nobis celebrata
est festivitas: quingentas siquidem et quadraginta
animas ad Ecclesiam constat adjectas. Inane
autem et supervacaneum non reor, ut, cum multa
propter infinitam copiam praetermisero, in fine commemorem,
neminem ex tanta Jammonensis populi
multitudine, qui per triginta millia passuum ante tot
dies venerat, aut curam domus suae, aut provisionem
substantiae, aut desiderii affectum huic operi praetulisse.
Illud magis mirum magisque gaudendum est,
quod ipsam Judaieae plebis terram diu inertem, nunc
autem recisis incredulitatis vepribus et recepto Verbi
semine multiplicem fructum justitiae germinare conspicimus;
ita ut nobis in spe tantorum novalium gaudeamus,
unde insignem perfidiae eruimus silvam, illic
fertilissima fidei opera pullulare. Primum enim ipsa
synagogae fundamenta evertere, deinde ad novam basilicam
construendam non solum impendia conferunt,
sed etiam humeris saxa comportant.
21.
Haec Beatitudo vestra die quarto nonarum februalium
virtute Domini nostri Jesu Christi arrepta,
octo diebus ab eodem consummata esse cognoscat,
post consulatum domini Honorii undecimum, et Constantio
iterum victore. Quamobrem si indigni et peccatoris
verbum dignanter admittitis, zelum Christi ad
versum Judaeos, sed propter Deum eorumdemque perpetuam
salutem, suscipite. Forsitan enim jam illud
praedictum ab Apostolo venit tempus, ut plenitudine
gentium ingressa omnis Israel salvus fiat [(Rom. XI,
25)] . Et fortasse hanc ab extremo terrae scintillam voluit
Dominus excitari, ut universus orbis terrarum
charitatis flagret incendio.