PL 47, col. 582
getur erroris. Lib. ui Operis imperſ., cap. 61. Et dia quaes!.
ira ista nihil dieturus, vis non intelſigi gued ego ve- rissimum atque firmissimum dixi. „ Lib. 1v, cap. 140. Lege de bis plura in Antithetis. Czterum Adamus coctam olim a Pelagianis cram- bem recoquens, Auguslinianam doctrinam vitio ob- scuritatis infamat, quam non mysteriorum magnily- dini.
non debili lectorum intelligentiz, sed Auguslini malitiz depulat, quippe qui suos sens us clare dicere nowit, vel saltem non valuit, ut scribit pag. 615. line magnum illud Africanarum synodorum Inge- nium, quo nomine audivit Augustinus ex Pros pero, ſacturus set, dixit se babere propter obacuritatem B cap.
.culialis indigentia, sed Deum potius pro accipienda judicas, ut post viginti ſere anuorum conatus non- dum suam sententiam explicare polwerit , aut, quo solus sapere videretur, noluerit tanto cum Ecclesia totius detrimento? Sed videamus quibus argumen- tis cap.
4, 8 et 6, probare recentior ille conetur, saneti Augustini doctrinam de gratia et libero arbi- trio, nee non de predeslinalione esse obscuram at- Florum monachum Adrumetiaum primum ſuisse qui, Augustiniane doctrine obscuritate deceptus, contra liberum arbitrium dogmatizarit, Etenim non intelligens Augustini epigtolam ad Sixwm, coulra hominis libertatem eam loqui exiglimabat : at cum
religui monachi oppositum defenderemi, res ab ipso Floro aliisque ad Augustinum delata est, quibus in- struendis sanctus doctor binas ad Valentinuw abba- tem literas dedit, addito etiam libro de Gratia et lis bero arbitrio, alteroque de Correptione et gratia, in quibus ea quæ obscurius in epistola ad Sixium dixe- rat, clarius explicuit.
Verum antequam pravam illius epistolz intelligentiam non ex Augustini obscuritate, sed ex lectorum duritie, ut Victorini verbis ular, de- rivasse ostendam, supina Adami in Augustino le- gendo incuria casliganda est, qui Florum mouachum haud rectum illius epistola sensum leuuisse calum- niatur, cum aperle Augustinus illum quidem recte sensisse tesletur, sed non ſuisse ab aliis intelleetum,
ita nim ad monachos illos scribit cap. 1 de Corrept. et grat. : « Hanc fidem, quz sine dubio vera, et pro- intelligentia deprecentur. Et,quidem libri js4i primi'D phetica, ei apostolica ſides est, etiam in ſratre nostro ſuere inter eos quos Supra triginta pro divina gratia, asserenda adversus ejusdem hostes elucubravit.
» Iiaque monachi quidam sancti doctoris epistolam non intel ligebant, cujus tamen sensum optime Florus assecu- tus, nihil ex Auguslini verbis obscuritalis passus esl. Unde prava illorum intelligentia non Augustini vidio, quod noluerit aut non potuerit clare loqui, danda est, sed debili monachorum captui, qui necdum Augusti nianam epistolam non percipiebant, sed nec Florum
eamdem pluribus explicantem intelligebant. Sed de his ſusius diximus lib. 1 Hist. Pelag., cap. 25, et lib. Uu, cap. 15.
ira ista nihil dieturus, vis non intelſigi gued ego ve- rissimum atque firmissimum dixi. „ Lib. 1v, cap. 140. Lege de bis plura in Antithetis. Czterum Adamus coctam olim a Pelagianis cram- bem recoquens, Auguslinianam doctrinam vitio ob- scuritatis infamat, quam non mysteriorum magnily- dini.
non debili lectorum intelligentiz, sed Auguslini malitiz depulat, quippe qui suos sens us clare dicere nowit, vel saltem non valuit, ut scribit pag. 615. line magnum illud Africanarum synodorum Inge- nium, quo nomine audivit Augustinus ex Pros pero, ſacturus set, dixit se babere propter obacuritatem B cap.
.culialis indigentia, sed Deum potius pro accipienda judicas, ut post viginti ſere anuorum conatus non- dum suam sententiam explicare polwerit , aut, quo solus sapere videretur, noluerit tanto cum Ecclesia totius detrimento? Sed videamus quibus argumen- tis cap.
4, 8 et 6, probare recentior ille conetur, saneti Augustini doctrinam de gratia et libero arbi- trio, nee non de predeslinalione esse obscuram at- Florum monachum Adrumetiaum primum ſuisse qui, Augustiniane doctrine obscuritate deceptus, contra liberum arbitrium dogmatizarit, Etenim non intelligens Augustini epigtolam ad Sixwm, coulra hominis libertatem eam loqui exiglimabat : at cum
religui monachi oppositum defenderemi, res ab ipso Floro aliisque ad Augustinum delata est, quibus in- struendis sanctus doctor binas ad Valentinuw abba- tem literas dedit, addito etiam libro de Gratia et lis bero arbitrio, alteroque de Correptione et gratia, in quibus ea quæ obscurius in epistola ad Sixium dixe- rat, clarius explicuit.
Verum antequam pravam illius epistolz intelligentiam non ex Augustini obscuritate, sed ex lectorum duritie, ut Victorini verbis ular, de- rivasse ostendam, supina Adami in Augustino le- gendo incuria casliganda est, qui Florum mouachum haud rectum illius epistola sensum leuuisse calum- niatur, cum aperle Augustinus illum quidem recte sensisse tesletur, sed non ſuisse ab aliis intelleetum,
ita nim ad monachos illos scribit cap. 1 de Corrept. et grat. : « Hanc fidem, quz sine dubio vera, et pro- intelligentia deprecentur. Et,quidem libri js4i primi'D phetica, ei apostolica ſides est, etiam in ſratre nostro ſuere inter eos quos Supra triginta pro divina gratia, asserenda adversus ejusdem hostes elucubravit.
» Iiaque monachi quidam sancti doctoris epistolam non intel ligebant, cujus tamen sensum optime Florus assecu- tus, nihil ex Auguslini verbis obscuritalis passus esl. Unde prava illorum intelligentia non Augustini vidio, quod noluerit aut non potuerit clare loqui, danda est, sed debili monachorum captui, qui necdum Augusti nianam epistolam non percipiebant, sed nec Florum
eamdem pluribus explicantem intelligebant. Sed de his ſusius diximus lib. 1 Hist. Pelag., cap. 25, et lib. Uu, cap. 15.