PL 48, col. 1043
Excerpta ex libris Theodori Mopsuesteni (Marius Mercator; Theodorus Mopsuestenus
Dominica, et a fide catholica alienum, ac
satis extorrem sensum, quo Nestorium Constantinopolitanae
urbis quondam episcopum secum male decepit,
Latinis volens auribus insinuare, cavendum
modis omnibus, non sequendum.
2.
Simul admonere volens Julianum, ex episcopo
oppidi Eclanensis haereticum Pelagianum seu Coelestianum,
hunc secutum esse Theodorum, ad quem,
peragratis terris, et exarato mari, atque Oriente lustrato,
cum sociis et participibus et συνταλαιπώροις suis,
magno nisu, tamquam ad Christianorum dogmatum
praedicatum magistrum, tetendit, ut de haeresi Pelagiana,
seu Coelestiana, quam defendendam et sequendam
suscepit, ab ipso confirmaretur, atque inde velut
instructior, octo, contra fidem catholicam potius
quam contra sanctae memoriae Augustinum, volumina
illa, ut putat, prudentissima conderet.
1.
Qui nunc primum in ecclesiasticis erudiuntur
dogmatibus liquido cognoscendis, aut ab haeretico errore
converti decreverint ad veritatem, doceri eos
oportet quoniam credimus in unum Deum Patrem
sempiternum, non qui postmodum coeperit ut esset,
sed qui ab aeterno sit sempiternus Deus; nec qui
postea factus sit Pater, quoniam semper erat Deus,
semper erat Pater.
2.
Credimus et in unum Filium Dei unigenitum,
qui est de substantia vel essentia Patris, tamquam
vere Filius, et ejusdem essentiae cum illo, cujus [ Gerb.
cum eo, cujus; Baluz. in id quod est] est et creditur
esse Filius.
3.
Et in Spiritum sanctum, qui sit de Dei substantia,
vel essentia, non qui Filius sit; Deus autem essentia,
tamquam qui sit illius essentiae cujus est Deus
Pater, ex quo secundum essentiam est: Nos enim,
inquit Scriptura, non spiritum mundi hujus accepimus,
sed Spiritum, qui est ex Deo [(I Cor. II, 12)]
; ab omni
eum creatura alienans, Deo vero conjungens et copulans,
ex quo, vel de quo est secundum essentiam,
speciali videlicet ratione, supra omnem omni modo
creaturam, quae non secundum essentiam Dei, sed secundum
quod factura est, causam habens, ex Deo
esse putatur: quem neque Filium, neque per Filium
existentiam accepisse putamus.
4.
Confitemur autem Patrem in persona perfectum,
et Filium similiter, sanctum quoque Spiritum pari
modo, salva nobis ratione pietatis, in qua Patrem, et
Filium, et Spiritum sanctum, non tres aliquas diversas
putemus esse essentias, sed unam, quam in Deitatis
unitate et parilitate cognoscimus.
5.
Oportet autem et de dispensatione, quam secundum
Dominum Jesum Christum, pro salute nostra,
consummavit Dominus Deus, nosse nos, quoniam
Deus [ Baluz. ut vett. lib. Dei] Verbum hominem suscepit,
perfectum ex semine Abraham et David, secundum
Scripturarum divinarum eloquia; hoc exstantem
secundum naturam, quod erant et illi quorum erat
satis extorrem sensum, quo Nestorium Constantinopolitanae
urbis quondam episcopum secum male decepit,
Latinis volens auribus insinuare, cavendum
modis omnibus, non sequendum.
2.
Simul admonere volens Julianum, ex episcopo
oppidi Eclanensis haereticum Pelagianum seu Coelestianum,
hunc secutum esse Theodorum, ad quem,
peragratis terris, et exarato mari, atque Oriente lustrato,
cum sociis et participibus et συνταλαιπώροις suis,
magno nisu, tamquam ad Christianorum dogmatum
praedicatum magistrum, tetendit, ut de haeresi Pelagiana,
seu Coelestiana, quam defendendam et sequendam
suscepit, ab ipso confirmaretur, atque inde velut
instructior, octo, contra fidem catholicam potius
quam contra sanctae memoriae Augustinum, volumina
illa, ut putat, prudentissima conderet.
1.
Qui nunc primum in ecclesiasticis erudiuntur
dogmatibus liquido cognoscendis, aut ab haeretico errore
converti decreverint ad veritatem, doceri eos
oportet quoniam credimus in unum Deum Patrem
sempiternum, non qui postmodum coeperit ut esset,
sed qui ab aeterno sit sempiternus Deus; nec qui
postea factus sit Pater, quoniam semper erat Deus,
semper erat Pater.
2.
Credimus et in unum Filium Dei unigenitum,
qui est de substantia vel essentia Patris, tamquam
vere Filius, et ejusdem essentiae cum illo, cujus [ Gerb.
cum eo, cujus; Baluz. in id quod est] est et creditur
esse Filius.
3.
Et in Spiritum sanctum, qui sit de Dei substantia,
vel essentia, non qui Filius sit; Deus autem essentia,
tamquam qui sit illius essentiae cujus est Deus
Pater, ex quo secundum essentiam est: Nos enim,
inquit Scriptura, non spiritum mundi hujus accepimus,
sed Spiritum, qui est ex Deo [(I Cor. II, 12)]
; ab omni
eum creatura alienans, Deo vero conjungens et copulans,
ex quo, vel de quo est secundum essentiam,
speciali videlicet ratione, supra omnem omni modo
creaturam, quae non secundum essentiam Dei, sed secundum
quod factura est, causam habens, ex Deo
esse putatur: quem neque Filium, neque per Filium
existentiam accepisse putamus.
4.
Confitemur autem Patrem in persona perfectum,
et Filium similiter, sanctum quoque Spiritum pari
modo, salva nobis ratione pietatis, in qua Patrem, et
Filium, et Spiritum sanctum, non tres aliquas diversas
putemus esse essentias, sed unam, quam in Deitatis
unitate et parilitate cognoscimus.
5.
Oportet autem et de dispensatione, quam secundum
Dominum Jesum Christum, pro salute nostra,
consummavit Dominus Deus, nosse nos, quoniam
Deus [ Baluz. ut vett. lib. Dei] Verbum hominem suscepit,
perfectum ex semine Abraham et David, secundum
Scripturarum divinarum eloquia; hoc exstantem
secundum naturam, quod erant et illi quorum erat