PL 51, col. 115

Quos vocat, et tutos peccato praestet ab omni;
Non sua servabit quemquam prudentia, nec se
Perficiet solis naturae viribus ullus.
Sed quia jam in nobis et velle et nolle creatum est,
Arbitriique sui quo vult intendere motus
145 Libertas accita potest, patuitque per aurem
Judicio cordis, quo mundum proposuisset
Consilio servare Deus: mens excita longum
Excutiat somnum; seque illi subdat et aptet,
Qui cupidam et fidam promissa in gaudia ducat.
Hoc est nobiscum quod te sentire ferebas?
Haec sincera fides? Haec Christi gratia tecum est?
Cujus opus, fixo distinctum limite, totum
Extra hominem statuis clausa penitus fore mentis:
Vixque Deum sensus carnis permittis adire,
Per quos sumpta foris animus dijudicet intus,
Seque ferat quoquo librata examina pondus
Presserit arbitrii: veluti cum voce loquentis,
Aut rerum actarum specie, quas vidimus, aut quas