PL 54, col. 912

quam fratris et coepiscopi 1037 mei Anatolii,
cui testimonium ferre dignamini, relatione
cognovimus; quorum desideriis sic praebemus effectum,
ut correctis, et quae male sunt facta, propria
subscriptione damnantibus, participata nostrorum
quos misimus cura cum supradicto episcopo pacis
gratia tribuatur: QUIA devotionis utrumque est Christianae,
ut et pertinaces veritas justa coerceat, et
conversos charitas non repellat.
CAP. III.
Quia vero novimus, quantum piae sollicitudinis
catholicis sacerdotibus mansuetudo vestra
dignetur impendere, indicandum esse curavimus,
fratrem et coepiscopum meum Eusebium nobiscum
degere, et nostrae communionis esse consortem, cujus
commendamus Ecclesiam, quam dicitur vastare qui

illi injuste asseritur subrogatus; illud etiam a tua
pietate poscentes, quod vos spontaneo facere non
dubitamus arbitrio, ut tam fratrem et coepiscopum
meum Julianum, quam Constantinopolitanos clericos,
qui sanctae memoriae Flaviano fidelibus officiis adhaeserunt,
ea qua debetis gratia foveatis. De omnibus
vero pietatem vestram per nostros quid fieri aut
ordinari deberet instruximus. Data idibus Aprilis,
Adelfio viro clarissimo consule.
1038 EPISTOLA LXXX. AD ANATOLIUM EPISCOPUM CONSTANTINOPOLITANUM. Prima pro pace.
SYNOPSIS (Ex collectione Hispanica).
I.
De fide