PL 56, col. 33
non interfuit. At hie ipse inscriptionis error eam in- A Quod si alios errores addit, de terlocutionem mullo magis suspectam reddit, ipsa u- que hypothesim imbecilli admodum fundamento in- nixam ostendit.
Stephanus Baluzius ante P. Cou- stantium hanc interlocutionem in eodem ms. Cor- beiensi nactus , nihil de Niczeno concilio suspicatus est. Eam ad Eliberitanam synodum pertinere cen- suit, in qua Osius adfuit : sed nulla pariter probabi- litate hanc suam conjecturam constituit.
Neque vero Coustantii sententiam vindicant verba Andrez Rhodii in concilio Florentino descripta, act. 2, Ferrarize habita, sed potius impugnant. Ante primam synodum (generalem), inquit, mullæ ali synodi celebrate sunt, Antiochie adveraus Paulum Samosatenum, Ancyre@ contra eos qui non suscipiebant accedentes ad dem, quod Christum abnegastent per tormenta, et Neoeesa- rem lertia; qu omnes synodos recepi! synodus Ni-
cena. Eisi enim hie valde recentior episcopus , qui in re antiqua non est idoneus testis, crediderit syno- dos Nicena anteriores a Nicznis Patribus fuisse receptas, non tamen anteriorem tradidit Gangrensem, sed tres alias qua vere esseraut.
3, Hac igitur Osii interlocutione seposita, major fides habenda e>t notationi chronicz, qua Gangrensis synodus Nicena posterior «citur. Neque hc annolat'o posterioris alicujus Latini Iibrarii addita- mento tribuenda est.
Cum enim hee, non minus quam aliæ duz canonibus Ancyran's atque Neoczsa- riensibus prefixe , eodem sensu, licet alis atque aliis verbis. Latine reddita inven/atur in tribus anti- quis diversz originis interpretationibus, fsidoriana, prisca et Dionysiana, eam a primigenio Greco cano- num codice proficisci, ac in ipso a tribus illis inter-
us ſuisse inventam dubitari nequit. In Crecis xx1v] 8 qui supersunt codicibus canonum ea annolatio adhuc legitur, que sane non e Latinis exemplaribus in Grecum ſradueta, sed ex antiquio- ribus Gracis mss.
sumpta cognoscitur. Quis his om- nibus et Latinis et Gracis exemplis præſerendum existimet unum interlocutionem Osii in eo descriptam , que aliquot SU itionis indiciis nutat ? Neque vero collectionis Corbeiensis antiquitatem cum P.
Coustantio obtru- das. Cum enim ea, ut paulo ante monuimus, Niczni canones ex Dionysiana versione producantur, hec Corbeiensis collectio posterior est utique ipsa versione Dionysii , nedum lsidoriana et Prisca, ac multo is originali codice Graco, ex quo ea annotatio in versiones manavit; nec ulla ratio esse polest ob quam his omnibus anterioribus
testibus eam notationem probantibus Corbeiensis terior collectio anteſerenda sit. Immo vero inter- ocutio Osij, que hac sola collectione fulcitur, ex tot anterioribus testibus qui Gangrensem synodum Ni- c:ena posleriorem prodiderunt , supposilitia eviden- tius cognoscitur , siquidem Gangrenses canones in Nicena leetos et anteriores indigitat, ut P.
Coustan- lius interpretatus est. 4. Quid quod eamdem notationem chronicam con- D fir mant duo Greci scripiores, Socrates et Sozomenus, Gangrensisque synodi lempus non tam Niczno quam Sardicensi concilio posicrius esse satis declarant ? Toa hæc quzslio ex ea pendet, quisnam ſuerit Eustathius, qui in synodiea Gangrensibus canonibus prelixa et ad Armeniz episcopos scripta memora-
tur. Omnes antiqui scriptores cum Socrale (Lib. 11, c. 43) et Sozomeno (Lib. mm, c. 14) conveniunt in statuendo Eustathio episcopo Sebasteno , qui quidem in Armenia sub medium quartum sæculum vixit.
Porro Sozomenus Eustathium excusare videtur , quasi non ipse, sed discipuli ejus, qui in parties abie- rant, ſuerint earum hxresum assertores , quæ in ea synodo condemnate sunt; synodiceque contexius huic interprelationi favet , quatenus Eustathianos potissimum perstringit.
Stephanus Baluzius ante P. Cou- stantium hanc interlocutionem in eodem ms. Cor- beiensi nactus , nihil de Niczeno concilio suspicatus est. Eam ad Eliberitanam synodum pertinere cen- suit, in qua Osius adfuit : sed nulla pariter probabi- litate hanc suam conjecturam constituit.
Neque vero Coustantii sententiam vindicant verba Andrez Rhodii in concilio Florentino descripta, act. 2, Ferrarize habita, sed potius impugnant. Ante primam synodum (generalem), inquit, mullæ ali synodi celebrate sunt, Antiochie adveraus Paulum Samosatenum, Ancyre@ contra eos qui non suscipiebant accedentes ad dem, quod Christum abnegastent per tormenta, et Neoeesa- rem lertia; qu omnes synodos recepi! synodus Ni-
cena. Eisi enim hie valde recentior episcopus , qui in re antiqua non est idoneus testis, crediderit syno- dos Nicena anteriores a Nicznis Patribus fuisse receptas, non tamen anteriorem tradidit Gangrensem, sed tres alias qua vere esseraut.
3, Hac igitur Osii interlocutione seposita, major fides habenda e>t notationi chronicz, qua Gangrensis synodus Nicena posterior «citur. Neque hc annolat'o posterioris alicujus Latini Iibrarii addita- mento tribuenda est.
Cum enim hee, non minus quam aliæ duz canonibus Ancyran's atque Neoczsa- riensibus prefixe , eodem sensu, licet alis atque aliis verbis. Latine reddita inven/atur in tribus anti- quis diversz originis interpretationibus, fsidoriana, prisca et Dionysiana, eam a primigenio Greco cano- num codice proficisci, ac in ipso a tribus illis inter-
us ſuisse inventam dubitari nequit. In Crecis xx1v] 8 qui supersunt codicibus canonum ea annolatio adhuc legitur, que sane non e Latinis exemplaribus in Grecum ſradueta, sed ex antiquio- ribus Gracis mss.
sumpta cognoscitur. Quis his om- nibus et Latinis et Gracis exemplis præſerendum existimet unum interlocutionem Osii in eo descriptam , que aliquot SU itionis indiciis nutat ? Neque vero collectionis Corbeiensis antiquitatem cum P.
Coustantio obtru- das. Cum enim ea, ut paulo ante monuimus, Niczni canones ex Dionysiana versione producantur, hec Corbeiensis collectio posterior est utique ipsa versione Dionysii , nedum lsidoriana et Prisca, ac multo is originali codice Graco, ex quo ea annotatio in versiones manavit; nec ulla ratio esse polest ob quam his omnibus anterioribus
testibus eam notationem probantibus Corbeiensis terior collectio anteſerenda sit. Immo vero inter- ocutio Osij, que hac sola collectione fulcitur, ex tot anterioribus testibus qui Gangrensem synodum Ni- c:ena posleriorem prodiderunt , supposilitia eviden- tius cognoscitur , siquidem Gangrenses canones in Nicena leetos et anteriores indigitat, ut P.
Coustan- lius interpretatus est. 4. Quid quod eamdem notationem chronicam con- D fir mant duo Greci scripiores, Socrates et Sozomenus, Gangrensisque synodi lempus non tam Niczno quam Sardicensi concilio posicrius esse satis declarant ? Toa hæc quzslio ex ea pendet, quisnam ſuerit Eustathius, qui in synodiea Gangrensibus canonibus prelixa et ad Armeniz episcopos scripta memora-
tur. Omnes antiqui scriptores cum Socrale (Lib. 11, c. 43) et Sozomeno (Lib. mm, c. 14) conveniunt in statuendo Eustathio episcopo Sebasteno , qui quidem in Armenia sub medium quartum sæculum vixit.
Porro Sozomenus Eustathium excusare videtur , quasi non ipse, sed discipuli ejus, qui in parties abie- rant, ſuerint earum hxresum assertores , quæ in ea synodo condemnate sunt; synodiceque contexius huic interprelationi favet , quatenus Eustathianos potissimum perstringit.