PL 56, col. 34
Hos inter S. Epiphanius, heres. 75, nominat Aerium, ipsique sane plures ex his erroribus qui in ea synodica ſeriuntur attribuit. ibus in eadem syn dica ne verbum quidem , hi ab ipso Acrio posterius ad4Hi credi possunt.
Vide in hanc rem plura in Vita S. Basilii, quam PP. Benedictini prefixerunt tomo tertio Operum ejusdem, cap. B. n. 4, 5 et 6. Illa vero oppositio quæ ingeritur ex eo quod Eustathius in $ynodica memoratus non appellatur episcopus, minima est: cui profecto prævaſet concordia erro- rum qui in ca notantur cum illis qui Eustathii Se-
basteni discipulis ab Epiphanio ascribuntur. 5. Non levis autem hujus sententie confirmatio ex inscriptione seu nominibus episcoporum synodicze — colligi potest. He inscriptio non solum in rco, verum etiam CO —— a ique versionum exemp uz synod cam præſerunt, primum locum ridalt Eusebio.
In libello synodico, ubi de Gangrensi conc:l:0 agitar, be A Aiov, Dium presidem habuit. Cum vero nullus hujus nominis episcopus in laudata in- scriptione uspiam notetur, quidam suspicati sunt legendum esse Osium, quem lane inter Gangrenses Patres in eadem inscrij recensilos ti con- ciliorum ex aliquo codice praſerunt, sic : Usius Cor-
dubensis (Tom. II edit. Ven., col. 425). At hujus syno- dier Gracum textum habemus, ac duas versiones lsidorianam et priscam. Dionysius enim synodicam omigit; in Hadriana vero collect quæ canones ex Dionysio t, synodiea ex inter- pretatione Isidoriana addita ſuit.
Forro Osii nomen non solum abest ab originali Grzeco , verum etiam ab antiquissimis et prestantioribus codicibus utrius- ue versionis Isidorianz et , immo etiam ab adrianis quos conſerre licuit : ex quibus epi rum nomina deseribuntur tom.
II. Conc., col. 428, a. Conſer not. 9 in eap. 4 Codicis canonum, quem hoc tomo edemus col. 121. Etsi igitur in 2 po- steriori codice collectionis Isidorianz, vel Hadrian cujus mentio in vulgatis conciliorum facta non ſuit, Osii nomen legatur, nihil tamen dubitandum esi quin præier Corbeiensem Latinum codicem , et C Graci textus et aliorum codicum Latinorum fidem
cujuspiam librarii arbitrio insertum fuerit. Hujus quidem additamenti illud etiam indicium esse potest, quod cum alii episcopi sine civitatis nomine in lu- scriptione proſerantur, in solo Osio Cordubensis pa- lronimicum nomen notetur.
Cum ergo Osius inter Patres Gangrenses reſerendus non sit, in libello Sy- nodico non Sie, sed gien mutile [xxv] scriptum ere · dimus pro Evoi6v, Eusebium : cujus sane nomen cum ei Cræci et Latini omnes cataſogi, seu inscri- ptiones omnes primum recenseant, hunc Gangrensis synodi præsidem jure arbitramur.
lie autem non alius ſuisse videtur nisi Eusebius Cæsat em Cappa- docia 2 qui cum ex su Sedis prarogativa in tota diœcesi Pont ica, ac proinde in Papblagonia et Armenia primatum gereret , Gangrensi coucilio ejusdem dicecesis preſuit.
Hujus autem #tas concinit cum Eustathii Sebazteni ac discipulorum ejus lem- re: cumque idem Eusebius S. Basilii Magni cele- is predecessor Czsariensem sedem lenucrit ab an.
362 ad an. 370, intra hoc spatium Gaugrensem synodum habitam fuisse non immerito colligimus. Ita quidem Socratis ac Sozomeni lestlimonia , Eusta- thii et Eusebii tempus, libelli Synodici et inscripuo- nis seu catalogi episcoporum ordo probe concordant, verissimaque evincitur ea chronica annotatio qua Gangrenses canones post Nicænos conditi tra- duntur.
- 6. Hzc sententia qua synodum Gangrensem loca- vimus inter anuum et 570, recepla ſuisset a pluribus , nisi obstitisset ordo canonum Graci codi- cis, in quo Gangrenses Antiochenis premittuntur.
Hine enim Antiocheno concilio anteriores dicendi videntur , quod cum Eusebii Cæsariensis in Cappa- docia, et Eustathii Sebasteni 2vo nequaquam con- cinit. Hæc autem objectio, que Tillemontium (Not.
27 et 28. in S. Basil., tom. IX) aliosque magni no- m.nis viros maxime movit, facile dissolvetur ex
Vide in hanc rem plura in Vita S. Basilii, quam PP. Benedictini prefixerunt tomo tertio Operum ejusdem, cap. B. n. 4, 5 et 6. Illa vero oppositio quæ ingeritur ex eo quod Eustathius in $ynodica memoratus non appellatur episcopus, minima est: cui profecto prævaſet concordia erro- rum qui in ca notantur cum illis qui Eustathii Se-
basteni discipulis ab Epiphanio ascribuntur. 5. Non levis autem hujus sententie confirmatio ex inscriptione seu nominibus episcoporum synodicze — colligi potest. He inscriptio non solum in rco, verum etiam CO —— a ique versionum exemp uz synod cam præſerunt, primum locum ridalt Eusebio.
In libello synodico, ubi de Gangrensi conc:l:0 agitar, be A Aiov, Dium presidem habuit. Cum vero nullus hujus nominis episcopus in laudata in- scriptione uspiam notetur, quidam suspicati sunt legendum esse Osium, quem lane inter Gangrenses Patres in eadem inscrij recensilos ti con- ciliorum ex aliquo codice praſerunt, sic : Usius Cor-
dubensis (Tom. II edit. Ven., col. 425). At hujus syno- dier Gracum textum habemus, ac duas versiones lsidorianam et priscam. Dionysius enim synodicam omigit; in Hadriana vero collect quæ canones ex Dionysio t, synodiea ex inter- pretatione Isidoriana addita ſuit.
Forro Osii nomen non solum abest ab originali Grzeco , verum etiam ab antiquissimis et prestantioribus codicibus utrius- ue versionis Isidorianz et , immo etiam ab adrianis quos conſerre licuit : ex quibus epi rum nomina deseribuntur tom.
II. Conc., col. 428, a. Conſer not. 9 in eap. 4 Codicis canonum, quem hoc tomo edemus col. 121. Etsi igitur in 2 po- steriori codice collectionis Isidorianz, vel Hadrian cujus mentio in vulgatis conciliorum facta non ſuit, Osii nomen legatur, nihil tamen dubitandum esi quin præier Corbeiensem Latinum codicem , et C Graci textus et aliorum codicum Latinorum fidem
cujuspiam librarii arbitrio insertum fuerit. Hujus quidem additamenti illud etiam indicium esse potest, quod cum alii episcopi sine civitatis nomine in lu- scriptione proſerantur, in solo Osio Cordubensis pa- lronimicum nomen notetur.
Cum ergo Osius inter Patres Gangrenses reſerendus non sit, in libello Sy- nodico non Sie, sed gien mutile [xxv] scriptum ere · dimus pro Evoi6v, Eusebium : cujus sane nomen cum ei Cræci et Latini omnes cataſogi, seu inscri- ptiones omnes primum recenseant, hunc Gangrensis synodi præsidem jure arbitramur.
lie autem non alius ſuisse videtur nisi Eusebius Cæsat em Cappa- docia 2 qui cum ex su Sedis prarogativa in tota diœcesi Pont ica, ac proinde in Papblagonia et Armenia primatum gereret , Gangrensi coucilio ejusdem dicecesis preſuit.
Hujus autem #tas concinit cum Eustathii Sebazteni ac discipulorum ejus lem- re: cumque idem Eusebius S. Basilii Magni cele- is predecessor Czsariensem sedem lenucrit ab an.
362 ad an. 370, intra hoc spatium Gaugrensem synodum habitam fuisse non immerito colligimus. Ita quidem Socratis ac Sozomeni lestlimonia , Eusta- thii et Eusebii tempus, libelli Synodici et inscripuo- nis seu catalogi episcoporum ordo probe concordant, verissimaque evincitur ea chronica annotatio qua Gangrenses canones post Nicænos conditi tra- duntur.
- 6. Hzc sententia qua synodum Gangrensem loca- vimus inter anuum et 570, recepla ſuisset a pluribus , nisi obstitisset ordo canonum Graci codi- cis, in quo Gangrenses Antiochenis premittuntur.
Hine enim Antiocheno concilio anteriores dicendi videntur , quod cum Eusebii Cæsariensis in Cappa- docia, et Eustathii Sebasteni 2vo nequaquam con- cinit. Hæc autem objectio, que Tillemontium (Not.
27 et 28. in S. Basil., tom. IX) aliosque magni no- m.nis viros maxime movit, facile dissolvetur ex