PL 61, col. 622

De nuditatis nauticae consortio
Nudi pudorem evaderet.
Favens fideli rex Deus constantiae,
Prosequitur audacem fidem,
Vicesque mutans, dura succedentibus
Adversa pensat prosperis,
Solidoque navem paginatam robore
Ad pervehendum praeparat;
Pacem procellis imperat, nubes fugat,
Cursumque in aura dirigit:
Tali quiete temperans coelum et mare,
Ne pace cursus haereat,
Periculosa nec ratem flatu gravi
Perurgeat velocitas.
Sic iste Christo blandiente molliter
Emensus asperum mare,
Longinquiorem portum ab urbe adlabitur,
Cui Centumcellas nomen est;
Ac inde navi promovendus longius,
Intraret ut portum phari.
Vix iste credens se potitum littore
Telluris optatae sibi;
Navi relicta laetus insultat solum,
Romamque festinat pedes:
Illic amica tecta fratrum, civium,
Optatus hospes invenit:
Respirat animo, conquiescit corpore;
Dat accipitque gaudia,
Patria fruentes invicem reddunt sibi;
Deo fatentur gratias.
Martinianus moesta gaudens indicat,
Tolerata narrans fratribus.
Lacrymas in ipsis gratulationibus
Miscent refuso pectore.
Theridius aberat inde tunc mecum meus,
Vir, munus a Christo mihi,
Vir pacis, et vir legis, et vir gratiae,
Requies, voluptas, mens mea,
Hujus cohospes mente Paulinus pia
In Urbe servabat domum:
Martinianum hic veste nudat naufraga,
Et veste cooperit sua;
583-584 Donumque tunicae, qua sodalem ornaverat,
Geminat cucullae munere.
Largitor ipse tunc vicissim, ut naufragus,
In veste mansit unica.
Post haec et ad nos pergere incoeptat viam,
Qua sternit aggerem silex,
Cui munitor Appius nomen dedit,
Terit terentem tramitem,
Qui veste trita navigator venerat,