PL 68, col. 977
Breviarium causae Nestorianorum et Eutychianorum (Liberatus Carthaginensis), J
episcopos, ut Ephesum convenirent, et conferrent
de libris Nestorii et Cyrilli judicium.
Scripsit imperator sacram et beato Augustino Hipponiregiensi
episcopo per Ebagnium magistrianum,
ut ipse concilio praestaret sui praesentiam. Qui
Ebagnius veniens Carthaginem magnam, audivit a
Capreolo, ipsius urbis antistite, beatum Augustinum
ex hoc mundo migrasse ad Dominum, acceptisque ab
eo ad imperatorem litteris loquentibus de obitu beati
Augustini, Constantinopolim, unde venerat, rediit.
Porro Capreolus archiepiscopus, propter impetus
Vandalorum Africanas regiones obsidentium, universale
non valens congregare concilium, Bessulam
diaconum suum misit Ephesum ad concilium legatum.
Coelestinus vero papa Romanus scripsit Nestorio
increpationis epistolam, cum exhortatione et vituperatione,
quia errare non debuerit, ad cujus ordinationem
gavisus est. Et est ejus principium: Aliquantis
diebus vitae nostrae, etc., tribuens ei decem
dierum spatium, hoc est, a prima die acceptionis
ipsius epistolae, usque in ultimam diem: ut si minime
Nestorius emendaret expositiones suas, et revocaret
ad Ecclesiam, qui propter Christum, qui est
caput ejus, ab eo fuerant expulsi, cognosceret se ab
ejus collegio et omnium sanctorum episcoporum consortio
esse separatum.
Insinuans ei dedisse vicem suam in concilio Cyrillo
per epistolam suam, cujus principium est: Tristitiae
nostrae sanctitatis vestrae litterae, etc., qua Cyrillum
admonuit, ut si per illos decem dies doctrinam
suam minime Nestorius emendaret, disponeret
cum a communi corpore removendum, et providendum
illi Ecclesiae.
Eadem de re pariter scripsit Joanni Antiocheno,
Rufo Thessalonicensi, Juvenali Hierosolymitano, et
Flaviano Philippensi, archiepiscopis. Scripsit et ad
clerum Constantinopolitanum, admonens eos, contra
doctrinam Nestorii fortiter stare, ejusque persecutiones
patienter ferre, quae fructus afferrent coronarum;
scientes ab eo excommunicatos vel dejectos in
apostolicae sedis permanere communione.
Continuo autem post paschalem festivitatem Nestorius
cum maxima multitudine venit Ephesum, et
invenit plurimos episcopos collectos. Porro Cyrillus
Alexandrinus modicum retardatus, circa Pentecosten
occurrit, et Juvenalis Hierosolymorum.
Sed Joanne Antiocheno remorante, quaestionem
movebant praesentes episcopi de beata Maria Dei genitrice.
Cyrillus autem deflorationes quasdam librorum
Nestorii faciebat, eum perturbare volens; erat enim,
ut dicitur, ejus inimicus.
Et cum plurimi Deum confiterentur Jesum Christum:
« Ego, inquit Nestorius, qui fuit duorum vel
trium mensium nunquam confiteor Deum; qua
de libris Nestorii et Cyrilli judicium.
Scripsit imperator sacram et beato Augustino Hipponiregiensi
episcopo per Ebagnium magistrianum,
ut ipse concilio praestaret sui praesentiam. Qui
Ebagnius veniens Carthaginem magnam, audivit a
Capreolo, ipsius urbis antistite, beatum Augustinum
ex hoc mundo migrasse ad Dominum, acceptisque ab
eo ad imperatorem litteris loquentibus de obitu beati
Augustini, Constantinopolim, unde venerat, rediit.
Porro Capreolus archiepiscopus, propter impetus
Vandalorum Africanas regiones obsidentium, universale
non valens congregare concilium, Bessulam
diaconum suum misit Ephesum ad concilium legatum.
Coelestinus vero papa Romanus scripsit Nestorio
increpationis epistolam, cum exhortatione et vituperatione,
quia errare non debuerit, ad cujus ordinationem
gavisus est. Et est ejus principium: Aliquantis
diebus vitae nostrae, etc., tribuens ei decem
dierum spatium, hoc est, a prima die acceptionis
ipsius epistolae, usque in ultimam diem: ut si minime
Nestorius emendaret expositiones suas, et revocaret
ad Ecclesiam, qui propter Christum, qui est
caput ejus, ab eo fuerant expulsi, cognosceret se ab
ejus collegio et omnium sanctorum episcoporum consortio
esse separatum.
Insinuans ei dedisse vicem suam in concilio Cyrillo
per epistolam suam, cujus principium est: Tristitiae
nostrae sanctitatis vestrae litterae, etc., qua Cyrillum
admonuit, ut si per illos decem dies doctrinam
suam minime Nestorius emendaret, disponeret
cum a communi corpore removendum, et providendum
illi Ecclesiae.
Eadem de re pariter scripsit Joanni Antiocheno,
Rufo Thessalonicensi, Juvenali Hierosolymitano, et
Flaviano Philippensi, archiepiscopis. Scripsit et ad
clerum Constantinopolitanum, admonens eos, contra
doctrinam Nestorii fortiter stare, ejusque persecutiones
patienter ferre, quae fructus afferrent coronarum;
scientes ab eo excommunicatos vel dejectos in
apostolicae sedis permanere communione.
Continuo autem post paschalem festivitatem Nestorius
cum maxima multitudine venit Ephesum, et
invenit plurimos episcopos collectos. Porro Cyrillus
Alexandrinus modicum retardatus, circa Pentecosten
occurrit, et Juvenalis Hierosolymorum.
Sed Joanne Antiocheno remorante, quaestionem
movebant praesentes episcopi de beata Maria Dei genitrice.
Cyrillus autem deflorationes quasdam librorum
Nestorii faciebat, eum perturbare volens; erat enim,
ut dicitur, ejus inimicus.
Et cum plurimi Deum confiterentur Jesum Christum:
« Ego, inquit Nestorius, qui fuit duorum vel
trium mensium nunquam confiteor Deum; qua