PL 72, col. 689
Epistola I (Licinianus Carthaginensis), J. P. Migne
Domino beatissimo Gregorio papae Licinianus episcopus.
Librum Regularum a Sanctitate tua editum, et ad
nos divina gratia opitulante perlatum, tanto libentius
legimus, quanto in eo spiritales regulas inesse
cognoscimus. Quis non libentius legat, ubi jugi meditatione
medicinam animae suae inveniat, ubi contemptis
hujus saeculi rebus caducis in sua mutabilitate
variantibus, ad aeternae vitae stationem oculos
mentis aperiat? Liber hic tuus omnium est aula virtutum.
Illic prudentia inter bonum et malum discretionem
limitis figit: justitia unicuique sua tribuit,
dum Deo animam, corpusque animae subdit. Illic
fortitudo etiam in adversis et in prosperis reperitur
semper aequalis, quae nec in contrariis frangitur, nec
in prosperis exaltatur. Illic temperantia furorem libidinis
frangit, discreteque voluptatibus modum
imponit. Illic cuncta quae ad vitae aeternae participium
pertinent comprehendis: et non solum pastoribus
regulam vivendi describis, sed etiam his qui regiminis
officium nullum habent, vivendi regulam tribuis.
Habent enim pastores in quadripartita tua distributione
quales ad hoc officium veniant; qualem vitam
gerant cum venerint; qualiter vel qualia doceant; et ne
in tanto sacerdotali culmine extollantur, quid agant.
Attestantur huic eximiae doctrinae sancti antiqui
Patres doctores, defensoresque Ecclesiae, Hilarius,
Ambrosius, Augustinus, Gregorius Nazianzenus: hi
omnes testimonium tibi praebent, sicut apostolis praebuerunt
prophetae. Hilarius sanctus dicit, exponens verba
Apostoli doctoris gentium. Ita etenim quae propriae
disciplinae et morum sunt, ad sacerdotii meritum utilia
esse significat, si etiam haec quae ad docendae ac tenendae
fidei scientiam necessaria sunt, inter reliqua
non deerunt: quia non statim boni atque utilis sacerdotis
est, aut tantummodo scienter [ Ms. Tolet.,
innocenter] agere, aut tantummodo scienter praedicare;
cum et innocens tantum sui sufficiat si [ Ms. Tolet.,
sibi proficiat nisi] doctus sit, et doctus nisi doctrina
vivendo.
Attestatur huic [ Ms. Tolet., Si doctrinam vivendo
non adjuvet, omnino sibi nihil prosit. Attestatur
huic, etc.] libro tuo sanctus Ambrosius in illis libris
quos fecit de Officiis. Attestatur sanctus Augustinus
dicens: « In actione non amandus est honor in hac
Librum Regularum a Sanctitate tua editum, et ad
nos divina gratia opitulante perlatum, tanto libentius
legimus, quanto in eo spiritales regulas inesse
cognoscimus. Quis non libentius legat, ubi jugi meditatione
medicinam animae suae inveniat, ubi contemptis
hujus saeculi rebus caducis in sua mutabilitate
variantibus, ad aeternae vitae stationem oculos
mentis aperiat? Liber hic tuus omnium est aula virtutum.
Illic prudentia inter bonum et malum discretionem
limitis figit: justitia unicuique sua tribuit,
dum Deo animam, corpusque animae subdit. Illic
fortitudo etiam in adversis et in prosperis reperitur
semper aequalis, quae nec in contrariis frangitur, nec
in prosperis exaltatur. Illic temperantia furorem libidinis
frangit, discreteque voluptatibus modum
imponit. Illic cuncta quae ad vitae aeternae participium
pertinent comprehendis: et non solum pastoribus
regulam vivendi describis, sed etiam his qui regiminis
officium nullum habent, vivendi regulam tribuis.
Habent enim pastores in quadripartita tua distributione
quales ad hoc officium veniant; qualem vitam
gerant cum venerint; qualiter vel qualia doceant; et ne
in tanto sacerdotali culmine extollantur, quid agant.
Attestantur huic eximiae doctrinae sancti antiqui
Patres doctores, defensoresque Ecclesiae, Hilarius,
Ambrosius, Augustinus, Gregorius Nazianzenus: hi
omnes testimonium tibi praebent, sicut apostolis praebuerunt
prophetae. Hilarius sanctus dicit, exponens verba
Apostoli doctoris gentium. Ita etenim quae propriae
disciplinae et morum sunt, ad sacerdotii meritum utilia
esse significat, si etiam haec quae ad docendae ac tenendae
fidei scientiam necessaria sunt, inter reliqua
non deerunt: quia non statim boni atque utilis sacerdotis
est, aut tantummodo scienter [ Ms. Tolet.,
innocenter] agere, aut tantummodo scienter praedicare;
cum et innocens tantum sui sufficiat si [ Ms. Tolet.,
sibi proficiat nisi] doctus sit, et doctus nisi doctrina
vivendo.
Attestatur huic [ Ms. Tolet., Si doctrinam vivendo
non adjuvet, omnino sibi nihil prosit. Attestatur
huic, etc.] libro tuo sanctus Ambrosius in illis libris
quos fecit de Officiis. Attestatur sanctus Augustinus
dicens: « In actione non amandus est honor in hac