PL 81, col. 615
Tu igitur cum charitatis a in patria sus nativitatis perſectum esse, illud in A dictione argumentum assumentes, quod Dominus dixit : Nemo propheta acceptus es! in patria sua 2 w).
2 primum oportet ratione veritatis reſelli. et sie um qualiter intelligenda sit prolata sententia, demonstrari. Audiant igitur patienter, qui hac di- cunt, quia dum sensum sacrz Scripturz prudenter non considerant, pene omnes sanctos contemnunt.
Si enim ita est ut asserunt, ergo quolquot ex Roma- nis conversi apud Romanos degunt, quotquot ex Graecis apud Cræcos, quoiquot ex Italis apud Italos, quoiquot ex Gallis apud Gallos, quotquot ex Hiberis apud Hiberos, quotquot ex Germanis apud Germa- nos, 3 ex Aquitanicis apud Aquitanicos, quot- uot ex Britannicis apud Britannicos, quotquot ex
licis apud Anglicos, religiose vivunt, imperſecti erunt. Ecce Paulus et Antonius ex Thebeis Thebeos perſecti sunt: ecce Hilarion ex Palastinis apud Pakestinos perſectus est: ecce Macarius ex Kgyptiis apud Keyptios perſectus est: ecce Oxi- rinchus civitas ex propriis civibus tota perſecta est: ecce (ut ad vicinos nostros veniamus) Protasius et ius in propria hac Mediolanensi civitate *,
ue domo manentes, ac per decem annos monachorum vitam exercentes, ita perſecti ſuerunt, ut martyres fierent. An forte nostra sola provincia extra hanc regulam erit excepta, ut non de _ sed tantum de exteris habeat monachos tagendum igitur magis est, ut ubi quis fuerit, juxta perſeciorum regulain vivat, non parentum, non propinquorum , non aſffinium illecebris a via
perſectionis declinet. Sic certe, juxta Salvatoris zententiam (Luc. xiv), patri, matrique, fratribus, sororibus, uxoribus, filiis, domibus, agris et cunctis quz possidet, renuntiare valebit. Hoc autem dico, non quo successores qui de regno ad regnum, de publico ad eremum transeunt, summa laude non ducam ; sed quo illos etiam qui magis affectibus pa-
triam fugiunt quam gressibus, ſelices atque ostendam. Obsecro itaque illos qui hoc apud vos fieri posse denegant, ut vigilanti studio considerent cur non dixerit Dominus: Nemo propheta perſectus est in patria ua.
Sed ibi quid aliud intelligendum est nisi quia acceptum dixil, nequaquam receptum ? Quodque de prophetis antiquis et seipso intelligi voluit, qui apud incredulos Judzos non fuerunt ac- cepti, sed magis spreti, Stephano ad eos dicente: Quem prop non zun persecuti patres vestri, 449 —— de adventu Justi, cu jus vos nunc
omicide et proditores ſuistis (Act. vn.) Quis autem non videat quantze temerilatis quantzque sit præ- sumptionis aliquem sibi * nomen assumere! ectione tales redargue, et juxla Regulam Patrum vivere semper stude, maxime autem sanecti confessoris icti.
Non declines ab ea quoque, nec illi addas quidpiam, nec minuas. Totum enim quod suſlicit habet, et nusquam minus habet. Cujus verba atque imperia geclatores suos perducant ad cceli palatia.
» 25. Ecce, ſrater charissime, inter cœteras meas occu paliones hunc tibi sermonem nocturnis horis licet inculta venus tate dictavi atque conscripsi : quem quia epislolarem modum transire cognovi, libellum potius (de Conflictu vitiorum a virtulum) nuncupare malui; in quo si diſicationis aliquid repereris, hunc legendum et aliis tradere debes 26.
Superiora hc, qua jam retulimus, non modo habentur in editis Auguslini vel Leonis nomine exem- plaribus omnibus, verum etiam mss. aliis perantiquis, ut pote bibliothecarum Casinensis et S.
Benedicti Mantuz. Sed et hunc Epilogi contextum ad librum ipsum necessariam connexionem habere, cuilibet ex industria rem lanti, patere poterit. Unde ea exemplaria quz lsidori nomine impressa leguntur, mutilata prorsus judicari debent.
2 primum oportet ratione veritatis reſelli. et sie um qualiter intelligenda sit prolata sententia, demonstrari. Audiant igitur patienter, qui hac di- cunt, quia dum sensum sacrz Scripturz prudenter non considerant, pene omnes sanctos contemnunt.
Si enim ita est ut asserunt, ergo quolquot ex Roma- nis conversi apud Romanos degunt, quotquot ex Graecis apud Cræcos, quoiquot ex Italis apud Italos, quoiquot ex Gallis apud Gallos, quotquot ex Hiberis apud Hiberos, quotquot ex Germanis apud Germa- nos, 3 ex Aquitanicis apud Aquitanicos, quot- uot ex Britannicis apud Britannicos, quotquot ex
licis apud Anglicos, religiose vivunt, imperſecti erunt. Ecce Paulus et Antonius ex Thebeis Thebeos perſecti sunt: ecce Hilarion ex Palastinis apud Pakestinos perſectus est: ecce Macarius ex Kgyptiis apud Keyptios perſectus est: ecce Oxi- rinchus civitas ex propriis civibus tota perſecta est: ecce (ut ad vicinos nostros veniamus) Protasius et ius in propria hac Mediolanensi civitate *,
ue domo manentes, ac per decem annos monachorum vitam exercentes, ita perſecti ſuerunt, ut martyres fierent. An forte nostra sola provincia extra hanc regulam erit excepta, ut non de _ sed tantum de exteris habeat monachos tagendum igitur magis est, ut ubi quis fuerit, juxta perſeciorum regulain vivat, non parentum, non propinquorum , non aſffinium illecebris a via
perſectionis declinet. Sic certe, juxta Salvatoris zententiam (Luc. xiv), patri, matrique, fratribus, sororibus, uxoribus, filiis, domibus, agris et cunctis quz possidet, renuntiare valebit. Hoc autem dico, non quo successores qui de regno ad regnum, de publico ad eremum transeunt, summa laude non ducam ; sed quo illos etiam qui magis affectibus pa-
triam fugiunt quam gressibus, ſelices atque ostendam. Obsecro itaque illos qui hoc apud vos fieri posse denegant, ut vigilanti studio considerent cur non dixerit Dominus: Nemo propheta perſectus est in patria ua.
Sed ibi quid aliud intelligendum est nisi quia acceptum dixil, nequaquam receptum ? Quodque de prophetis antiquis et seipso intelligi voluit, qui apud incredulos Judzos non fuerunt ac- cepti, sed magis spreti, Stephano ad eos dicente: Quem prop non zun persecuti patres vestri, 449 —— de adventu Justi, cu jus vos nunc
omicide et proditores ſuistis (Act. vn.) Quis autem non videat quantze temerilatis quantzque sit præ- sumptionis aliquem sibi * nomen assumere! ectione tales redargue, et juxla Regulam Patrum vivere semper stude, maxime autem sanecti confessoris icti.
Non declines ab ea quoque, nec illi addas quidpiam, nec minuas. Totum enim quod suſlicit habet, et nusquam minus habet. Cujus verba atque imperia geclatores suos perducant ad cceli palatia.
» 25. Ecce, ſrater charissime, inter cœteras meas occu paliones hunc tibi sermonem nocturnis horis licet inculta venus tate dictavi atque conscripsi : quem quia epislolarem modum transire cognovi, libellum potius (de Conflictu vitiorum a virtulum) nuncupare malui; in quo si diſicationis aliquid repereris, hunc legendum et aliis tradere debes 26.
Superiora hc, qua jam retulimus, non modo habentur in editis Auguslini vel Leonis nomine exem- plaribus omnibus, verum etiam mss. aliis perantiquis, ut pote bibliothecarum Casinensis et S.
Benedicti Mantuz. Sed et hunc Epilogi contextum ad librum ipsum necessariam connexionem habere, cuilibet ex industria rem lanti, patere poterit. Unde ea exemplaria quz lsidori nomine impressa leguntur, mutilata prorsus judicari debent.