PL 88, col. 748
Vita S. Columbae (Adamnanus Hiiensis), J. P. Migne
est meum pro vobis in hoc periculo constitutis
orare; sed est abbatis Cahinnichi sancti viri. Mira
dicturus sum: Eadem hora quinta Cahinnichus in suo
conversans monasterio, quod Latine Campulus Bovis
dicitur, Spiritu revelante sancto supra dictam
sancti Columbae interiore cordis aure vocem audierat.
Et cum forte post nonam coepisset horam in oratorio
eulogiam frangere, ocius deserit mensulam,
unoque in pede inhaerente calceo, et altero prae nimia
festinatione relicto, festinanter pergit hac cum voce
ad ecclesiam: Non est nobis nunc tempus prandere,
quando in mari periclitatur navis sancti Columbae. »
Hoc enim nomen Cahinnichi ingeminans commemorat,
ut pro eo et sociis pereclitantibus exoret.
Post haec illius verba oratorium ingressus flexis
genibus paulisper oravit, ejusque orationem exaudiente
Domino, illico tempestas cessavit, et mare
valde tranquillum factum est. Tum dein sanctus
Columba Cahinnichi ad ecclesiam praeparationem in
spiritu videns, quamlibet longe conversantis, mirabiliter
hoc de puro pectore profert verbum, dicens:
« Nunc cognovi, o Cahinniche, quod Deus tuam exaudierit
precem; nunc valde nobis proficit tuus ad
ecclesiam velox cum uno calceamento cursus. » In
hoc itaque tali miraculo amborum, ut credimus,
oratio cooperata est sanctorum.
XIII.
Alio quoque in tempore, superius memorati
viri sancti ad Sanctum venientes ab eo simul unanimes
postulant, ut ipse a Domino postulans impetraret,
prosperum crastina die ventum sibi dari,
diversa emigraturis via. Quibus Sanctus respondens
hoc dedit responsum: « Mane crastina die Baitheneus
a portu Jovae enavigans insulae flatum habebit secundum,
usquequo ad portum perveniat Campilunce. »
Quod ita juxta Sancti verbum Dominus donavit.
Nam Baitheneus plenis eadem die velis magnum
totum pelagus usque ad Ethicam transmeavit
terram. Hora vero diei ejusdem tertia, vir venerandus
Columbanum advocat presbyterum, dicens: « Nunc
Baitheneus prospere optatum pervenit ad portum: ad
navigandum te hodie praepara; mox Dominus ventum
convertet aquilonem. » Cui sic prolato beati viri
verbo, eadem hora auster obsecundans ventus se in
aquiloneum convertit flatum, et ita in eadem die
uterque vir sanctus alter ab altero in pace aversus,
Baitheneus mane ad Aethicam terram, Columbanus
post meridiem Hiberniam incipiens appetere, plenis
enavigavit velis, et flatibus secundis.
Hoc illustris viri virtute orationum, Domino donante,
effectum est miraculum, quia sicut scriptum
est: Omnia possibilia sunt credenti.
Post illa in die sancti Columbani egressum, Sanctus
hoc de illo propheticum Columba protulit verbum:
« Vir sanctus Columbanus, cui emigranti benediximus,
nusquam in hoc saeculo faciem videbit
meam. » Quod ita post expletum est. Nam eodem
anno sanctus Columba ad Dominum transivit.
XIV.
Alio quoque in tempore, quidam juvenis Columbanus
orare; sed est abbatis Cahinnichi sancti viri. Mira
dicturus sum: Eadem hora quinta Cahinnichus in suo
conversans monasterio, quod Latine Campulus Bovis
dicitur, Spiritu revelante sancto supra dictam
sancti Columbae interiore cordis aure vocem audierat.
Et cum forte post nonam coepisset horam in oratorio
eulogiam frangere, ocius deserit mensulam,
unoque in pede inhaerente calceo, et altero prae nimia
festinatione relicto, festinanter pergit hac cum voce
ad ecclesiam: Non est nobis nunc tempus prandere,
quando in mari periclitatur navis sancti Columbae. »
Hoc enim nomen Cahinnichi ingeminans commemorat,
ut pro eo et sociis pereclitantibus exoret.
Post haec illius verba oratorium ingressus flexis
genibus paulisper oravit, ejusque orationem exaudiente
Domino, illico tempestas cessavit, et mare
valde tranquillum factum est. Tum dein sanctus
Columba Cahinnichi ad ecclesiam praeparationem in
spiritu videns, quamlibet longe conversantis, mirabiliter
hoc de puro pectore profert verbum, dicens:
« Nunc cognovi, o Cahinniche, quod Deus tuam exaudierit
precem; nunc valde nobis proficit tuus ad
ecclesiam velox cum uno calceamento cursus. » In
hoc itaque tali miraculo amborum, ut credimus,
oratio cooperata est sanctorum.
XIII.
Alio quoque in tempore, superius memorati
viri sancti ad Sanctum venientes ab eo simul unanimes
postulant, ut ipse a Domino postulans impetraret,
prosperum crastina die ventum sibi dari,
diversa emigraturis via. Quibus Sanctus respondens
hoc dedit responsum: « Mane crastina die Baitheneus
a portu Jovae enavigans insulae flatum habebit secundum,
usquequo ad portum perveniat Campilunce. »
Quod ita juxta Sancti verbum Dominus donavit.
Nam Baitheneus plenis eadem die velis magnum
totum pelagus usque ad Ethicam transmeavit
terram. Hora vero diei ejusdem tertia, vir venerandus
Columbanum advocat presbyterum, dicens: « Nunc
Baitheneus prospere optatum pervenit ad portum: ad
navigandum te hodie praepara; mox Dominus ventum
convertet aquilonem. » Cui sic prolato beati viri
verbo, eadem hora auster obsecundans ventus se in
aquiloneum convertit flatum, et ita in eadem die
uterque vir sanctus alter ab altero in pace aversus,
Baitheneus mane ad Aethicam terram, Columbanus
post meridiem Hiberniam incipiens appetere, plenis
enavigavit velis, et flatibus secundis.
Hoc illustris viri virtute orationum, Domino donante,
effectum est miraculum, quia sicut scriptum
est: Omnia possibilia sunt credenti.
Post illa in die sancti Columbani egressum, Sanctus
hoc de illo propheticum Columba protulit verbum:
« Vir sanctus Columbanus, cui emigranti benediximus,
nusquam in hoc saeculo faciem videbit
meam. » Quod ita post expletum est. Nam eodem
anno sanctus Columba ad Dominum transivit.
XIV.
Alio quoque in tempore, quidam juvenis Columbanus