PL 9, col. 925

reditus ab errore, et recursus a crimine, 674 et
post vitiorum pudorem professio desinendi: ut
deserta Judaea meminisset eum se suscepturam, in
quo coelorum est regnum; non vacuam deinceps futuram,
si se a veteribus vitiis poenitentiae confessione
purgasset. Pilis etiam camelorum vestis adtexta, peregrinum
propheticae istius praedicationis habitum
designat: cum exuviis immundarum pecudum, quibus
pares existimamur, Christi praedicator induitur;
fitque sanctificatum habitu prophetali, quidquid
in nobis vel inutile fuerat ante, vel sordidum. Zonae
autem praecinctio, efficax in omne opus bonum est
apparatus: ut ad omne ministerium Christi voluntate
simus accincti. In esum etiam eliguntur locustae,
fugaces hominum, et ad omnem adventus

nostri sensum evolantes: nos scilicet, qui ab omni
sermone et congressu prophetarum ipsis quibusdam
corporum saltibus efferebamur. Voluntate vagi,
operibus inutiles, verbis queruli, fide peregrini,
nunc sumus sanctorum alimonia et satietas prophetarum
electi simul cum melle silvestri: dulcissimum
ex nobis cibum, non ex alveariis legis, sed ex truncis
silvestrium arborum praebituri.
3.
Filios Abrahae vel diaboli facit fides aut infidelitas.-- Tali igitur Joannes habitu praedicans, venientes
Pharisaeos et Sadducaeos ad baptismum, progenies
nuncupat viperarum: fructum ut dignum poenitentiae
faciant monet, neve Abraham patrem
habere se glorientur, quia ex lapidibus Deus potens
est Abrahae filios excitare [(Matth. III, 7-9)] . Non

enim successio carnis quaeritur, sed fidei haereditas.
Dignitas igitur originis in operum consistit exemplis:
et prosapiae gloria fidei imitatione retinetur. Diabolus
infidelis, Abraham fidelis. Nam ille in hominis
transgressione fuit perfidus, hic vero justificatus ex
fide est. Igitur uniuscujusque mores atque vita propinquitatem
cognationis acquirit: ut qui fideles sunt,
Abrahae propago per fidem sint; qui autem infideles