PL 94, col. 34
Homiliae (Beda), J. P. Migne
quorum recte primogenitus appellatur, quia omnes
adoptionis filios, etiam illos qui incarnationis ejus
tempora nascendo praecesserunt, dignitate praegreditur.
Si quidem illi possunt cum Joanne veracissime
testari, quia qui post nos venit, ante nos factus est,
id est, post nos quidem in mundo genitus, sed merito
virtutis et regni primogenitus omnium nostrum
jure vocatus. Qui et in ipsa divina nativitate non inconvenienter
potest primogenitus dici, quia priusquam
creaturam faciendo gigneret aliquam, coaeternum
sibi Pater aeternus genuit Filium; priusquam
verbo veritatis adoptionis sibi filios redimendo gigneret
aliquos, coaeternum sibi Pater aeternus genuit
Verbum: unde ipsum Verbum, ipse Dei Filius, videlicet
virtus et sapientia loquitur: Ego ex ore Altissimi
prodivi, primogenita ante omnem creaturam [(Eccl. XXIV)]
.
Peperit ergo Maria Filium suum primogenitum,
id est, suae substantiae filium; peperit
eum qui et ante omnem creaturam Deus de Deo natus
erat, et in ea qua creatus est humanitate omnem
merito creaturam praeibat.
Et vocabis, inquit, nomen ejus Jesum. Jesus Hebraice,
Latine Salutaris sive Salvator dicitur; cujus
vocationem nominis prophetis liquet esse certissimam,
unde sunt illa magno visionis ejus desiderio
cantata: Anima autem mea exsultabit in Domino, et
delectabitur in salutari ejus [(Psal. XXXV)]
. Defecit in
Salutari tuo anima mea. Ego autem in Domino gloriabor [(Psal. CXVIII)]
.
Gaudebo in Deo Jesu meo [(Abac. III)]
.
Et maxime illud: Deus in nomine tuo
salvum me fac [(Psal. LIII)]
, ac si diceret: Nominis tui
gloriam qui Salvator vocaris, in me salvando clarifica.
Jesus ergo nomen est filii qui ex virgine natus
est, angelo exponente, significans quod ipse salvet
populum a peccatis eorum. Qui autem salvat a peccatis
idem utique a corruptionibus mentis et corporis,
quae ob peccata contigerunt, salvabit. Christus
vero vocabulum est sacerdotalis vel regiae dignitatis.
Nam et sacerdotes ac reges in lege a charismate, id
est unctione olei sancti appellabantur Christi, significantes
eum qui verus rex et pontifex apparens in
mundo unctus est oleo laetitiae prae participibus suis.
A qua unctione, id est charismate, ipse Christus; et
ejusdem unctionis, id est gratiae spiritualis participes
sunt Christiani vocati. Qui per id quod Salvator est,
nos salvare a peccatis; per id quod pontifex est, nos
reconciliare Deo Patri; per id quod rex est, regnum
nobis Patris sui dare dignetur aeternum Jesus Christus
Dominus noster, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit
et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. Amen.
HOMILIA VI. IN AURORA NATIVITATIS DOMINI.
LUCAE II. In illo tempore pastores loquebantur ad invicem:
Transeamus usque Bethleem, et videamus
hoc verbum quod factum est, quod fecit Dominus et
ostendit nobis, etc.
Nato in Bethleem Domino Salvatore, sicut sacra
Evangelii testatur historia, pastoribus qui in regione
eadem erant vigilantes et custodientes vigilias noctis
adoptionis filios, etiam illos qui incarnationis ejus
tempora nascendo praecesserunt, dignitate praegreditur.
Si quidem illi possunt cum Joanne veracissime
testari, quia qui post nos venit, ante nos factus est,
id est, post nos quidem in mundo genitus, sed merito
virtutis et regni primogenitus omnium nostrum
jure vocatus. Qui et in ipsa divina nativitate non inconvenienter
potest primogenitus dici, quia priusquam
creaturam faciendo gigneret aliquam, coaeternum
sibi Pater aeternus genuit Filium; priusquam
verbo veritatis adoptionis sibi filios redimendo gigneret
aliquos, coaeternum sibi Pater aeternus genuit
Verbum: unde ipsum Verbum, ipse Dei Filius, videlicet
virtus et sapientia loquitur: Ego ex ore Altissimi
prodivi, primogenita ante omnem creaturam [(Eccl. XXIV)]
.
Peperit ergo Maria Filium suum primogenitum,
id est, suae substantiae filium; peperit
eum qui et ante omnem creaturam Deus de Deo natus
erat, et in ea qua creatus est humanitate omnem
merito creaturam praeibat.
Et vocabis, inquit, nomen ejus Jesum. Jesus Hebraice,
Latine Salutaris sive Salvator dicitur; cujus
vocationem nominis prophetis liquet esse certissimam,
unde sunt illa magno visionis ejus desiderio
cantata: Anima autem mea exsultabit in Domino, et
delectabitur in salutari ejus [(Psal. XXXV)]
. Defecit in
Salutari tuo anima mea. Ego autem in Domino gloriabor [(Psal. CXVIII)]
.
Gaudebo in Deo Jesu meo [(Abac. III)]
.
Et maxime illud: Deus in nomine tuo
salvum me fac [(Psal. LIII)]
, ac si diceret: Nominis tui
gloriam qui Salvator vocaris, in me salvando clarifica.
Jesus ergo nomen est filii qui ex virgine natus
est, angelo exponente, significans quod ipse salvet
populum a peccatis eorum. Qui autem salvat a peccatis
idem utique a corruptionibus mentis et corporis,
quae ob peccata contigerunt, salvabit. Christus
vero vocabulum est sacerdotalis vel regiae dignitatis.
Nam et sacerdotes ac reges in lege a charismate, id
est unctione olei sancti appellabantur Christi, significantes
eum qui verus rex et pontifex apparens in
mundo unctus est oleo laetitiae prae participibus suis.
A qua unctione, id est charismate, ipse Christus; et
ejusdem unctionis, id est gratiae spiritualis participes
sunt Christiani vocati. Qui per id quod Salvator est,
nos salvare a peccatis; per id quod pontifex est, nos
reconciliare Deo Patri; per id quod rex est, regnum
nobis Patris sui dare dignetur aeternum Jesus Christus
Dominus noster, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit
et regnat Deus per omnia saecula saeculorum. Amen.
HOMILIA VI. IN AURORA NATIVITATIS DOMINI.
LUCAE II. In illo tempore pastores loquebantur ad invicem:
Transeamus usque Bethleem, et videamus
hoc verbum quod factum est, quod fecit Dominus et
ostendit nobis, etc.
Nato in Bethleem Domino Salvatore, sicut sacra
Evangelii testatur historia, pastoribus qui in regione
eadem erant vigilantes et custodientes vigilias noctis