PL 94, col. 580
Vita metrica S. Cuthberti (Beda), J. P. Migne
Hinc majora petens monachis Hrypensibus, almus
Corpore, mente, habitu factisque adjungitur; et mox
Ponitur hospitibus famulus, justoque libenter
Subditus obsequio, celsae de moenibus aulae
Cernere promeruit gaudens, et pascere civem.
Hospitis hic habitum mediae sub tempore brumae
Advenit, Vatisque humili de more receptus,
Aptos abluitur sacros, quique algida blando
Palmarum acclinis mulcet vestigia fotu;
Subnixusque rogat dignetur ut usque morari,
Defessus laetis dapibus quo membra noventur,
Ne frigusque famesque nivosaque flabra Decembri
Ingeminent itiner longo sub calle rigentis,
Qui matutinis advenerit algidus auris.
Atque reluctantem, summi per regna Tonantis
Adjurans, tandem sistitque famemque repellit,
Digreditur cupiens panem deferre calentem,
Hesternae quod tantum superessent fragmina coenae
Convivam rediens quaerit, sed nulla viantis
Signa pedum niveo quoquam conspexit in arvo.
Interiora petens roseo nidore referta
Repperit haec, mirum dictu! pariterque tuetur
Tres inibi e nitido fulgentes polline panes,
Talia dum pavido Cuthbertus pectore fatur:
Cerno quidem, aetheria descenderat hospes ab aula,
Cognatisque levis se reddidit aliger astris,
Pascere, non pasci veniens, et fercula portans,
Qualia non surgunt nostrae de germine messis.
Lilia nec caudent, nec sic rosa fulgida fragrat,
Nostraque mannifluo spernuntur mella sapore.
Non haec ergo meus tosto de viscere fornax,
Sed, paradise, tuus gignit sacra munera fructus.
Nec mirum nostras dives quod respuit escas,
Perpetuum vitae fruitur qui pane per aevum.
Nam vir mente Deo devotus, et ore jocundus,
Sanctificos Patrum Domini sub laudibus actus
Commemorare solens, proprios quoque saepius infert,
Egerit aetherio tantum quos teste triumphos.
CAPUT IX. Quomodo animalia maris, in quo pernox oraverat, illi regresso praebuerint obsequium, et frater qui haec videbat, prae timore languescens, ejus sit oratione recreatus.
Interea juvenis solitos nocturnus ad hymnos
Digreditur, lento quidam quem calle secutus,
Illius incertos studuit dignoscere gressus.
Ad mare deveniunt: collo tenus inditus undis
Marmoreo Cuthbertus, agit sub carmine noctem,
Egreditur ponto, genibusque in littore fixis,
Expandit geminas supplex ad sidera palmas.
Tum maris ecce duo veniunt animalia fundo,
Vatis et ante pedes fulva sternuntur arena:
Hinc gelidas villu, flatuque foventia plantas,
Corpore, mente, habitu factisque adjungitur; et mox
Ponitur hospitibus famulus, justoque libenter
Subditus obsequio, celsae de moenibus aulae
Cernere promeruit gaudens, et pascere civem.
Hospitis hic habitum mediae sub tempore brumae
Advenit, Vatisque humili de more receptus,
Aptos abluitur sacros, quique algida blando
Palmarum acclinis mulcet vestigia fotu;
Subnixusque rogat dignetur ut usque morari,
Defessus laetis dapibus quo membra noventur,
Ne frigusque famesque nivosaque flabra Decembri
Ingeminent itiner longo sub calle rigentis,
Qui matutinis advenerit algidus auris.
Atque reluctantem, summi per regna Tonantis
Adjurans, tandem sistitque famemque repellit,
Digreditur cupiens panem deferre calentem,
Hesternae quod tantum superessent fragmina coenae
Convivam rediens quaerit, sed nulla viantis
Signa pedum niveo quoquam conspexit in arvo.
Interiora petens roseo nidore referta
Repperit haec, mirum dictu! pariterque tuetur
Tres inibi e nitido fulgentes polline panes,
Talia dum pavido Cuthbertus pectore fatur:
Cerno quidem, aetheria descenderat hospes ab aula,
Cognatisque levis se reddidit aliger astris,
Pascere, non pasci veniens, et fercula portans,
Qualia non surgunt nostrae de germine messis.
Lilia nec caudent, nec sic rosa fulgida fragrat,
Nostraque mannifluo spernuntur mella sapore.
Non haec ergo meus tosto de viscere fornax,
Sed, paradise, tuus gignit sacra munera fructus.
Nec mirum nostras dives quod respuit escas,
Perpetuum vitae fruitur qui pane per aevum.
Nam vir mente Deo devotus, et ore jocundus,
Sanctificos Patrum Domini sub laudibus actus
Commemorare solens, proprios quoque saepius infert,
Egerit aetherio tantum quos teste triumphos.
CAPUT IX. Quomodo animalia maris, in quo pernox oraverat, illi regresso praebuerint obsequium, et frater qui haec videbat, prae timore languescens, ejus sit oratione recreatus.
Interea juvenis solitos nocturnus ad hymnos
Digreditur, lento quidam quem calle secutus,
Illius incertos studuit dignoscere gressus.
Ad mare deveniunt: collo tenus inditus undis
Marmoreo Cuthbertus, agit sub carmine noctem,
Egreditur ponto, genibusque in littore fixis,
Expandit geminas supplex ad sidera palmas.
Tum maris ecce duo veniunt animalia fundo,
Vatis et ante pedes fulva sternuntur arena:
Hinc gelidas villu, flatuque foventia plantas,