PL 94, col. 579
Vita metrica S. Cuthberti (Beda), J. P. Migne
Transit, et Altithronum gaudet modo visere Regem.
Antistes fuit iste reor, plebisve sacratae,
Summus in arce nitens, comitum quem flammea tantis
Excipit aethra choris, lucisque ad lumina vexit.
Discite, pastores, vigili tutamine mandris
Insidias noctis, furvosque cavere leones,
Vobis ut angelicae pateant sacra carmina laudis,
Bethleaque Deum cernatis in arce potentem.
Haec memorans trepidas socio sub pectore laudes
Accendit, miranda fides rerum. Aedanus ille
Tempore decessit Domini orans laetus ad aulam.
CAPUT VI. Quomodo idem Aedanus tempestatem nautis praedicens, oleum quo mitigaretur dederit.
Gesta sacerdotis hujus veneranda per orbem,
Et doctrina nitet, memori narranda relatu.
Tangere sed breviter exemplis sufficit unum.
Presbyter undisoni quidam vada caerula ponti
Scandere jussus, adit supplex oracula vatis,
Seque suosque rogans precibus tutarier almi.
Antestes cui celsus ait: Petis aequor ut altum,
Obvius adverso insurget Septentrio flatu,
Venti sed fremitus, tempestatesque sonoras
Chrismate quod dederim promptim lenire memento.
Unguine tunc sumpto nautae praepinguis olivae,
Aequora conscendunt, velique patentibus alis
Sulcabat media puppis secura profundum.
Cum subito gravis instat hiems, furit undique pontus,
Tardans abreptae vestigia coepta carinae
Immisso tandem pinguis medicamine guttae,
Mansuefacta feros componens unda tumores
Pandit iter laetum. Virtus sic una gemello
Effulget radio; dictis qui tristibus ante
Terruerat, prompto relevat solamine moestos:
Quique prophetali praefatur mente futura,
Ipse elementa suis refrenat turbida jussis.
CAPUT VII. Quomodo Cuthbertus, iter faciens, cibum caballo indice repererit.
Rursus casta Deo Cuthbertus pectora plenus,
Ingrediens itiner, pluvio concluditur Euro,
Frigora quaque volans percurrit sidera nimbus,
Divertitque rigens veteris sub tecta tabernae,
Condiderat pecorum qua sola per avia custos,
Parieti et adnectit quo venerat ipse caballum.
Exspectansque udos Dominum componere flatus.
Divinis horam dum sacrat laudibus almus,
Cernit equum subito ipsius decerpere morsu
Tecta casae, fenique fluunt in fasce cadentis
Mista pio juveni summo convivia dono:
Qualia siccato meruisti gramine quondam
Flammeus aetherias vates qui scandis ad auras.
Ergo sacer calidi panis, carnisque superna
Jam dape pastus agit grates, positisque procellis
Carpit iter gaudens Christo comitante serenum.
CAPUT VIII. Quomodo angelum hospitio recipiens dum panem quaerit ministrare terrenum, coelesti ab eo remunerari meruerit.
Antistes fuit iste reor, plebisve sacratae,
Summus in arce nitens, comitum quem flammea tantis
Excipit aethra choris, lucisque ad lumina vexit.
Discite, pastores, vigili tutamine mandris
Insidias noctis, furvosque cavere leones,
Vobis ut angelicae pateant sacra carmina laudis,
Bethleaque Deum cernatis in arce potentem.
Haec memorans trepidas socio sub pectore laudes
Accendit, miranda fides rerum. Aedanus ille
Tempore decessit Domini orans laetus ad aulam.
CAPUT VI. Quomodo idem Aedanus tempestatem nautis praedicens, oleum quo mitigaretur dederit.
Gesta sacerdotis hujus veneranda per orbem,
Et doctrina nitet, memori narranda relatu.
Tangere sed breviter exemplis sufficit unum.
Presbyter undisoni quidam vada caerula ponti
Scandere jussus, adit supplex oracula vatis,
Seque suosque rogans precibus tutarier almi.
Antestes cui celsus ait: Petis aequor ut altum,
Obvius adverso insurget Septentrio flatu,
Venti sed fremitus, tempestatesque sonoras
Chrismate quod dederim promptim lenire memento.
Unguine tunc sumpto nautae praepinguis olivae,
Aequora conscendunt, velique patentibus alis
Sulcabat media puppis secura profundum.
Cum subito gravis instat hiems, furit undique pontus,
Tardans abreptae vestigia coepta carinae
Immisso tandem pinguis medicamine guttae,
Mansuefacta feros componens unda tumores
Pandit iter laetum. Virtus sic una gemello
Effulget radio; dictis qui tristibus ante
Terruerat, prompto relevat solamine moestos:
Quique prophetali praefatur mente futura,
Ipse elementa suis refrenat turbida jussis.
CAPUT VII. Quomodo Cuthbertus, iter faciens, cibum caballo indice repererit.
Rursus casta Deo Cuthbertus pectora plenus,
Ingrediens itiner, pluvio concluditur Euro,
Frigora quaque volans percurrit sidera nimbus,
Divertitque rigens veteris sub tecta tabernae,
Condiderat pecorum qua sola per avia custos,
Parieti et adnectit quo venerat ipse caballum.
Exspectansque udos Dominum componere flatus.
Divinis horam dum sacrat laudibus almus,
Cernit equum subito ipsius decerpere morsu
Tecta casae, fenique fluunt in fasce cadentis
Mista pio juveni summo convivia dono:
Qualia siccato meruisti gramine quondam
Flammeus aetherias vates qui scandis ad auras.
Ergo sacer calidi panis, carnisque superna
Jam dape pastus agit grates, positisque procellis
Carpit iter gaudens Christo comitante serenum.
CAPUT VIII. Quomodo angelum hospitio recipiens dum panem quaerit ministrare terrenum, coelesti ab eo remunerari meruerit.