PL 94, col. 590
Vita metrica S. Cuthberti (Beda), J. P. Migne
Ecclesiam gemino qui postquam sedulus anno
Pontificis de jure regit, verbique fluentis
Vivida prata rigat, tanti venerandus honoris
Linquere perstat onus, eremique reclusus arena
Malebat Satanae tetricis pulsarier armis,
Quam imperiti vacuos vulgi captare favores.
Desidiam generat quia laus blandita clientum,
Perpetuis ac lucta beat perfecta coronis,
Maxime praesagio admonitus cum spiritus orsis
Mortis adesse sibi gauderet tempus, et almam
Secretus cuperet mentem renovare, priusquam
Fluctivagis saecli curis defessus obiret.
CAPUT XXXIV. Languens in ipsa insula corpus suum poni praecepit, simul et de gloria posthuma commemorans illius.
Quem dilecta sacris mox reddidit insula muris,
Tangitur ingenti sensim pia membra dolore:
Inque dies instans cum incresceret ossibus ardor,
Dulcibus egreditur castris, sociamque catervam,
Quae fesso gaudebat ovans servire parenti,
Blandiloquis studuit creber firmare suadelis:
Discite, filioli, fragilis retinacula saecli
Rumpere, et aeternas animo jam condere gazas.
In dubio pendet contemptus honorque caducus
Stamine, quo discunt meritis pia pectora justis
Haudquaquam volucri sub tempore quaerere laudem,
Quo nemo latebras clausi vel noscere cordis
Praevalet, inventis vel digna rependere gestis;
Puro sed visu portam speculantia regni
Quod dabit aetheriae dignis Rex inclytus aulae,
Condere oliviferis malunt sua lumina vasis.
En me sidereas animo spirasse supino
Jam stupuistis opes, sed pectoris abdita soli
Claustra patent Domino, carnis quae pondere rupto
Incipient certis jam credo patescere signis.
Sed, precor, insistens pulsat quia limina lethum,
Hos ut in his tumulo mandetis moenibus artus:
Spero licet flabris gelidisve absumar in undis,
Obvius in puncto Christo veniente resurgam.
CAPUT XXXV. Graviora se dicit in extremis superasse certamina.
Talia dum senior socias iteraret in aures,
Praecipit ad tempus remeant. Qui caerula puppi
Exsuperant, fratrumque trahentes agmina secum.
Quinque dies postquam clausi ferventibus undis
Tardarant, tandem redeunt, ac supplice fletu
Impetrant chari secum genitoris ut artus
Condere jam liceat. Vatis quibus haec superaddit:
Qui cupit altithronum victor conscendere regnum
Turpiter infecto devitet cedere bello,
Et magis extremi nevi superatus agonis,
Jam prope perceptis fraudetur ab hoste coronis;
Qui longo nitens vacuare labore fideles,
Ultima jam majore quatit sub tempora pulsu.
Denique me crebris primaevo a flore nefandus
Pontificis de jure regit, verbique fluentis
Vivida prata rigat, tanti venerandus honoris
Linquere perstat onus, eremique reclusus arena
Malebat Satanae tetricis pulsarier armis,
Quam imperiti vacuos vulgi captare favores.
Desidiam generat quia laus blandita clientum,
Perpetuis ac lucta beat perfecta coronis,
Maxime praesagio admonitus cum spiritus orsis
Mortis adesse sibi gauderet tempus, et almam
Secretus cuperet mentem renovare, priusquam
Fluctivagis saecli curis defessus obiret.
CAPUT XXXIV. Languens in ipsa insula corpus suum poni praecepit, simul et de gloria posthuma commemorans illius.
Quem dilecta sacris mox reddidit insula muris,
Tangitur ingenti sensim pia membra dolore:
Inque dies instans cum incresceret ossibus ardor,
Dulcibus egreditur castris, sociamque catervam,
Quae fesso gaudebat ovans servire parenti,
Blandiloquis studuit creber firmare suadelis:
Discite, filioli, fragilis retinacula saecli
Rumpere, et aeternas animo jam condere gazas.
In dubio pendet contemptus honorque caducus
Stamine, quo discunt meritis pia pectora justis
Haudquaquam volucri sub tempore quaerere laudem,
Quo nemo latebras clausi vel noscere cordis
Praevalet, inventis vel digna rependere gestis;
Puro sed visu portam speculantia regni
Quod dabit aetheriae dignis Rex inclytus aulae,
Condere oliviferis malunt sua lumina vasis.
En me sidereas animo spirasse supino
Jam stupuistis opes, sed pectoris abdita soli
Claustra patent Domino, carnis quae pondere rupto
Incipient certis jam credo patescere signis.
Sed, precor, insistens pulsat quia limina lethum,
Hos ut in his tumulo mandetis moenibus artus:
Spero licet flabris gelidisve absumar in undis,
Obvius in puncto Christo veniente resurgam.
CAPUT XXXV. Graviora se dicit in extremis superasse certamina.
Talia dum senior socias iteraret in aures,
Praecipit ad tempus remeant. Qui caerula puppi
Exsuperant, fratrumque trahentes agmina secum.
Quinque dies postquam clausi ferventibus undis
Tardarant, tandem redeunt, ac supplice fletu
Impetrant chari secum genitoris ut artus
Condere jam liceat. Vatis quibus haec superaddit:
Qui cupit altithronum victor conscendere regnum
Turpiter infecto devitet cedere bello,
Et magis extremi nevi superatus agonis,
Jam prope perceptis fraudetur ab hoste coronis;
Qui longo nitens vacuare labore fideles,
Ultima jam majore quatit sub tempora pulsu.
Denique me crebris primaevo a flore nefandus