PL 96, col. 1337
Carmen (Ethelwolfus), J. P. Migne
Hinc iterum adductus natis comitantibus albis
Pervenit ad corpus, cunctis mirantibus illum
Vivere post mortem: mortis sed versus ab oris
Vivere jam Christo sensu perdiscit acuto,
Et cautus monstrat cunctis se cernere vita
Poenas horrificas, carnis si lingua taceret.
Cumque suis medicans frater cataplasma salutis
Vulneribus fecit, purgatus corpore linquit,
Atque suae comptus sponsae penetralia comptae
Creditur ut laetus meruisset visere compta.
CAPUT XII. De obitu patris Eandmundi.
Cumque diu cellam memoratus pastor haberet
Nobilis eloquio, et cunctis venerandus in actis,
Tempore tum plenus linquit consortia carnis,
Ingrediturque sui felix ad gaudia Christi.
Tum fraterna cohors venerandi membra parentis
Culmine sub templi digno posuere sepulcro,
Atque animam Domino immensis cum fletibus alto
Jam precibus fusis commendant membra sacratis.
CAPUT XIII. De Eorpuino successore Eandmundi, et fratre ejus Aldwino.
Eorpuinus hunc sequitur commissi pastor ovilis,
Presbyter egregius, vitae studiosus amator.
Sensibus et prudens, et cuncto strenuus actu
Divitias tribuit laxato mentis opimo
Jam gremio monachis, quos lurida inedia pressit,
Inque modum mirum dispersae ad praemia certa
Divitiae crescunt: cumulat reverentia Christi
Munera sparsa sibi per cunctae tempora vitae.
Largus erat miseris, nimium sibi parcus in omni
Victu: namque escis pascebat corpora siccis:
Triverat hic soles, nullamque assumpserat escam
Jejunium referens volitanti lumine pectus.
Nec mirum excellens faciat si talia princeps,
Dum majora boni paterent hi seque minores,
Atque dies multas certant jejunia Christo
Reddere, ne mentes fallax eluderet astu
Incautas hostis subitae virtutis honore.
Saepius ipse fugit sacrae formidine plebis,
Bella nefanda sinunt populo certare fideli,
Auxilium praestans Christus concertat ab arce.
Unde Deo lecti celsum rapuere triumphum,
Praecipitesque fugam nigrae censere phalanges
Pastor et iste pius complevit in ordine tempus.
Germano meruit condigno linquere sedem.
Alduinus hic fuerat carnali nomine dictus,
Moribus hic verus et verbis omnibus exstat,
Signifer est clarus, subjectos vocibus hortans,
Ut sua vota pii trans aethera principe signent.
CAPUT XIV. De Sigbaldo abbate, quomodo multis donariis et divitiis Lindisfarnensem Ecclesiam ditavit.
Quartus adest pastor praeclaro nomine Sigbald
Presbyter: hic cellam multis donariis auxit,
Atque Deo dignam studiosus condidit aulam.
Haec est illa domus, quam mater numinis alti
Pervenit ad corpus, cunctis mirantibus illum
Vivere post mortem: mortis sed versus ab oris
Vivere jam Christo sensu perdiscit acuto,
Et cautus monstrat cunctis se cernere vita
Poenas horrificas, carnis si lingua taceret.
Cumque suis medicans frater cataplasma salutis
Vulneribus fecit, purgatus corpore linquit,
Atque suae comptus sponsae penetralia comptae
Creditur ut laetus meruisset visere compta.
CAPUT XII. De obitu patris Eandmundi.
Cumque diu cellam memoratus pastor haberet
Nobilis eloquio, et cunctis venerandus in actis,
Tempore tum plenus linquit consortia carnis,
Ingrediturque sui felix ad gaudia Christi.
Tum fraterna cohors venerandi membra parentis
Culmine sub templi digno posuere sepulcro,
Atque animam Domino immensis cum fletibus alto
Jam precibus fusis commendant membra sacratis.
CAPUT XIII. De Eorpuino successore Eandmundi, et fratre ejus Aldwino.
Eorpuinus hunc sequitur commissi pastor ovilis,
Presbyter egregius, vitae studiosus amator.
Sensibus et prudens, et cuncto strenuus actu
Divitias tribuit laxato mentis opimo
Jam gremio monachis, quos lurida inedia pressit,
Inque modum mirum dispersae ad praemia certa
Divitiae crescunt: cumulat reverentia Christi
Munera sparsa sibi per cunctae tempora vitae.
Largus erat miseris, nimium sibi parcus in omni
Victu: namque escis pascebat corpora siccis:
Triverat hic soles, nullamque assumpserat escam
Jejunium referens volitanti lumine pectus.
Nec mirum excellens faciat si talia princeps,
Dum majora boni paterent hi seque minores,
Atque dies multas certant jejunia Christo
Reddere, ne mentes fallax eluderet astu
Incautas hostis subitae virtutis honore.
Saepius ipse fugit sacrae formidine plebis,
Bella nefanda sinunt populo certare fideli,
Auxilium praestans Christus concertat ab arce.
Unde Deo lecti celsum rapuere triumphum,
Praecipitesque fugam nigrae censere phalanges
Pastor et iste pius complevit in ordine tempus.
Germano meruit condigno linquere sedem.
Alduinus hic fuerat carnali nomine dictus,
Moribus hic verus et verbis omnibus exstat,
Signifer est clarus, subjectos vocibus hortans,
Ut sua vota pii trans aethera principe signent.
CAPUT XIV. De Sigbaldo abbate, quomodo multis donariis et divitiis Lindisfarnensem Ecclesiam ditavit.
Quartus adest pastor praeclaro nomine Sigbald
Presbyter: hic cellam multis donariis auxit,
Atque Deo dignam studiosus condidit aulam.
Haec est illa domus, quam mater numinis alti