PL 96, col. 196
Epistolae (Hildefonsus Toletanus), J. P. Migne · De viris illustribus (Hildefonsus Toletanus), J. P. Migne
communem Dominum obtineas, ut donec me perficiat
suae pietatis curatione, meis languoribus suam
medicinam non subtrahat, precor. Christi gratia incolumem
servet dominum meum in longaevitate perennis
aevi. Amen.
HILDEFONSI RESPONSIO. Id se quidem libenter praestiturum, sed iniquitate temporum retardari significat.
Domino meo Quirico episcopo Hildefonsus famulus
vester.
1.
Imperas mihi, charissime domine, aut loqui si
taceo, aut ne taceam loquens, et dominicae vestis,
quae non habet maculam aut rugam, abdita contectaque
devolvens, unius objectu luminis et desideriis
fidelium luceam, et insipientiam perfidorum exstinguam.
Non ergo possum, sed ille faciat in me hanc
gloriam sibi, qui erigit elisos, solvit compeditos, et
illuminat caecos. Qui erigat me ad se manibus piae
crucis, quem cecidisse constat de manibus suae divinitatis;
qui solvat me imperiis pietatis a vinculo sceleris;
qui illuminet me praevenienti misericordia,
quem caligavit malorum culpa; et tunc ab Jesu apprehensus
audiam: Dimissus es ab infirmitate tua,
confestimque erectus glorificem eum. Tunc quoque
solutum abire sinat, et curram post eum in odore
unguentorum ejus: quodque afflatu virtutis attraxerim,
eloquii flatu respirem. Illuminet etiam caecum,
et cum lumen miserationis ejus agnovero, ego quoque
et omnis plebs demus laudem Deo.
2.
Nunc certe quia non me, sed gloriam Christi
mei quaeris in me, et ego non meipsum commendo,
sed Christum meum in omni quod loqui appeto, spectantibus
amabilem ardenter exhibeo, ut hunc dilectum
meum diligens loquar, loquens annuntiem,
annuntians notum faciam, agnitum celebrem, reddam
post celebritatem mortalitatis angelorum hymnis
laudem saeculis sempiternis: igitur ut praecipis,
appeterem loqui frequenter, et hoc mihi pia devotione
adest, ut in meditatione legis Dei lingua simul et vita
silentium non haberet; sed ita necessitas temporum
vires atterit animorum, ut nec delectet vita propter
imminentia mala.
exordio vir beatus atque doctissimus Hieronymus
presbyter plene dicitur adnotasse, qui singulatim nomina
eorum, seriem temporum, monumenta librorum,
diversitates opusculorum in laudabilem necessariamque
memoriam usque ad seipsum stylo evidenti
suae pietatis curatione, meis languoribus suam
medicinam non subtrahat, precor. Christi gratia incolumem
servet dominum meum in longaevitate perennis
aevi. Amen.
HILDEFONSI RESPONSIO. Id se quidem libenter praestiturum, sed iniquitate temporum retardari significat.
Domino meo Quirico episcopo Hildefonsus famulus
vester.
1.
Imperas mihi, charissime domine, aut loqui si
taceo, aut ne taceam loquens, et dominicae vestis,
quae non habet maculam aut rugam, abdita contectaque
devolvens, unius objectu luminis et desideriis
fidelium luceam, et insipientiam perfidorum exstinguam.
Non ergo possum, sed ille faciat in me hanc
gloriam sibi, qui erigit elisos, solvit compeditos, et
illuminat caecos. Qui erigat me ad se manibus piae
crucis, quem cecidisse constat de manibus suae divinitatis;
qui solvat me imperiis pietatis a vinculo sceleris;
qui illuminet me praevenienti misericordia,
quem caligavit malorum culpa; et tunc ab Jesu apprehensus
audiam: Dimissus es ab infirmitate tua,
confestimque erectus glorificem eum. Tunc quoque
solutum abire sinat, et curram post eum in odore
unguentorum ejus: quodque afflatu virtutis attraxerim,
eloquii flatu respirem. Illuminet etiam caecum,
et cum lumen miserationis ejus agnovero, ego quoque
et omnis plebs demus laudem Deo.
2.
Nunc certe quia non me, sed gloriam Christi
mei quaeris in me, et ego non meipsum commendo,
sed Christum meum in omni quod loqui appeto, spectantibus
amabilem ardenter exhibeo, ut hunc dilectum
meum diligens loquar, loquens annuntiem,
annuntians notum faciam, agnitum celebrem, reddam
post celebritatem mortalitatis angelorum hymnis
laudem saeculis sempiternis: igitur ut praecipis,
appeterem loqui frequenter, et hoc mihi pia devotione
adest, ut in meditatione legis Dei lingua simul et vita
silentium non haberet; sed ita necessitas temporum
vires atterit animorum, ut nec delectet vita propter
imminentia mala.
exordio vir beatus atque doctissimus Hieronymus
presbyter plene dicitur adnotasse, qui singulatim nomina
eorum, seriem temporum, monumenta librorum,
diversitates opusculorum in laudabilem necessariamque
memoriam usque ad seipsum stylo evidenti