PL 96, col. 918
Epistola (Heterius Uxamensis; Beatus), J. P. Migne
sibi coaequalem et sine adoptione genuit, cuncta
creavit. Et per ipsum Dei simul et hominis filium
Verbum carnem factum, adoptivum humanitate, et
nequaquam adoptivum divinitate, mundum redemit.
Videte Spiritum, qui solvit Jesum. Aperite oculos:
aperta materia est. Spiritus erroris hoc dictavit.
Illius Antichristi spiritus in hoc inspiravit. Si certe
mentio, qui discordant symboli, qui discordant epistolae?
Legite epistolam Joannis, hoc non dicit. Sed
quid dicit? Antichristus est qui Jesum solvit. Spiritus
erroris est qui negavit Jesum in carne venisse. Apostolus
clamat aperte, et dicit: Nos vidimus et testificamur
quoniam Pater misit Filium suum Salvatorem mundi.
Quisquis confessus fuerit quoniam Jesus est Filius
Dei, Deus in eo manet, et ipse in Deo. Et adhuc
dubitamus credere? Et adhuc dubitamus confiteri?
Apostolus dicit: Qui negat quod Jesus est Filius
Dei, negat eum in carne venisse; et ipse est antichristus.
ELIPANDUS DICIT.
XLIII.
« Qui non fuerit confessus Jesum Christum
adoptivum humanitate, et nequaquam adoptivum
divinitate, et haereticus est, et exterminetur. Auferte
malum de terra vestra. Non me interrogant,
sed docere quaerunt, quia servi sunt antichristi. Hanc
epistolam Domini Ascarici episcopi ideo fraternitati
tuae direxi, charissime Fidelis, ut cognoscas
quanta in Christi servis regnet humilitas, quanta in
Antichristi discipulis regnet superbia.
« Cum dominus Ascaricus mihi non docentis imperio,
sed interrogantis voto ea scribere voluit,
sicut illum vera humilitas docuit. Isti vero, modo
et contraria dicendo, modo, et quasi ignorantem
me, quid rectum sit, noluerunt interrogare, sed docere.
Unde Deus novit quia licet proterve scripsissent:
nam si vera dixissent, gratus obedire debui,
reminiscendo quod scriptum est: Si juniori revelatum
fuerit, senior tacet. Et iterum: « Proximus
ille Deo est qui scit ratione tacere. » Nam nunquam
est auditum ut Libanenses Toletanos docuissent.
Notum est plebi universae, hanc sedem sanctis
doctrinis ab ipso exordio fidei claruisse, et nunquam
schismaticum aliquid emanasse. Et nunc una ovis
morbida, doctor nobis appetis esse. Et tamen nolui
ea ad aures caeterorum fratrum nostrorum perducere,
antequam illic, ubi exortum est hujuscemodi
malum, sit radicitus amputatum. Quia ignominia
erit mihi, si in traditione Toletana hoc malum
fuerit auditum; ut quod ego et caeteri fratres mei
in Ispalitanis tanto tempore dijudicavimus, et Deo
auxiliante, tam in festis paschalium quam in caeteris
erroribus Migetianorum haeresim emendavimus.
Nunc illi e contrario inveniunt unde nos arguant.
Et tamen si tepide fuerit actum, et non fuerit a vobis
emendatum, tunc illud ad notionem reducam
creavit. Et per ipsum Dei simul et hominis filium
Verbum carnem factum, adoptivum humanitate, et
nequaquam adoptivum divinitate, mundum redemit.
Videte Spiritum, qui solvit Jesum. Aperite oculos:
aperta materia est. Spiritus erroris hoc dictavit.
Illius Antichristi spiritus in hoc inspiravit. Si certe
mentio, qui discordant symboli, qui discordant epistolae?
Legite epistolam Joannis, hoc non dicit. Sed
quid dicit? Antichristus est qui Jesum solvit. Spiritus
erroris est qui negavit Jesum in carne venisse. Apostolus
clamat aperte, et dicit: Nos vidimus et testificamur
quoniam Pater misit Filium suum Salvatorem mundi.
Quisquis confessus fuerit quoniam Jesus est Filius
Dei, Deus in eo manet, et ipse in Deo. Et adhuc
dubitamus credere? Et adhuc dubitamus confiteri?
Apostolus dicit: Qui negat quod Jesus est Filius
Dei, negat eum in carne venisse; et ipse est antichristus.
ELIPANDUS DICIT.
XLIII.
« Qui non fuerit confessus Jesum Christum
adoptivum humanitate, et nequaquam adoptivum
divinitate, et haereticus est, et exterminetur. Auferte
malum de terra vestra. Non me interrogant,
sed docere quaerunt, quia servi sunt antichristi. Hanc
epistolam Domini Ascarici episcopi ideo fraternitati
tuae direxi, charissime Fidelis, ut cognoscas
quanta in Christi servis regnet humilitas, quanta in
Antichristi discipulis regnet superbia.
« Cum dominus Ascaricus mihi non docentis imperio,
sed interrogantis voto ea scribere voluit,
sicut illum vera humilitas docuit. Isti vero, modo
et contraria dicendo, modo, et quasi ignorantem
me, quid rectum sit, noluerunt interrogare, sed docere.
Unde Deus novit quia licet proterve scripsissent:
nam si vera dixissent, gratus obedire debui,
reminiscendo quod scriptum est: Si juniori revelatum
fuerit, senior tacet. Et iterum: « Proximus
ille Deo est qui scit ratione tacere. » Nam nunquam
est auditum ut Libanenses Toletanos docuissent.
Notum est plebi universae, hanc sedem sanctis
doctrinis ab ipso exordio fidei claruisse, et nunquam
schismaticum aliquid emanasse. Et nunc una ovis
morbida, doctor nobis appetis esse. Et tamen nolui
ea ad aures caeterorum fratrum nostrorum perducere,
antequam illic, ubi exortum est hujuscemodi
malum, sit radicitus amputatum. Quia ignominia
erit mihi, si in traditione Toletana hoc malum
fuerit auditum; ut quod ego et caeteri fratres mei
in Ispalitanis tanto tempore dijudicavimus, et Deo
auxiliante, tam in festis paschalium quam in caeteris
erroribus Migetianorum haeresim emendavimus.
Nunc illi e contrario inveniunt unde nos arguant.
Et tamen si tepide fuerit actum, et non fuerit a vobis
emendatum, tunc illud ad notionem reducam