PL 99, col. 1231

Quamquam inconsonabilis luctus, intolerabilis dolor
vehemensque meus meror, dum vulgi funestus
personat et strepitus vos jacula insidiantum subire

exitium, tamen quia placida versa vice vos intonuit
alia, vestrum incolumem benivolum persistere animum,
omnis ylico convulsionis umbra a me est detersa
et facti rediviba nuntii jucunditas mea usquequaque
moestu perlustrare praecordia. Proinde ulnis
cum voce porrectis ad aethera tota cum exaltatione
Christi indignus benedixi potentiam, qui ita suos
inter impiorum decipula tuetur et liberat. Denique
licet scire post ergastula, post evulsionem, post lucturam,
post innumera contumelia nobis secundum
apostolum devita consolationis transmitterem verba,
sed a prudentissimo fortissimoque viro scio eum jam
esse et tempore et ratione sedata. Illa sunt solummodo
qua nuper pullulant scismata in hiscis partibus