AAS 12 (1920), p. 391
post partum, non 'credimus, quia non legimus »;\ Iisdem vero
armis contra Iovinianum pro doctrina catholica de statu virginali,
de perseverantia, de abstinentia deque bonorum operam
merito se spondet acerrime propugnaturum: «-Adversus singulas
propositiones eius, Scripturarum vel maxime nitar testimoniis,
ne querulus garriat, se eloquentia magis quam veritate
superatum » . Atque in libris suis contra eundem haereticum2
defendendis « quasi vero », scribit, « rogandus fuerit ut mihi
cederet, et non invitus et repugnans in veritatis vincula ducendus
)) . De universa autem Scriptura, in Ieremiae commentario,3
quem morte prohibitus est absolvere : « Nec parentum nec maiorum
error sequendus est, sed auctoritas Scripturarum et Dei docentis
imperium » . Et viam rationemque adversus hostes dimi-4
candi sic Fabiolam docet: « Cum divinis Scripturis fueris eruditus
et leges earum ac testimonia vincula sciens veritatis, contendes
cum adversariis, ligatos eos et vinctos duces in captivitate!»
et de hostibus quondam atque captivis liberos Dei facies » .5
Porro cum divina sacrorum Librorum inspiratione summaque
eorundem auctoritate docet Hieronymus immunitatem et
omni ab errore et fallacia vacuitatem necessario cohaerere : quod,
uti a Patribus traditum communiterque receptum, in celeberrimis
Occidentis Orientisque scholis didicerat. Et sane, cum, post
inceptam, Damasi Pontificis mandato, Novi Testamenti recognitionem,
quidam « homunculi » ipsum studiose obiurgarent quod
« adversus auctoritatem veterum et totius mundi opinionem aliqua
in Evangeliis emendare » tentasset, paucis respondit, non
adeo se hebetis fuisse cordis et tam crassae rusticitatis, ut aliquid
de Dominicis verbis aut corrigendum putasset aut non
divinitus inspiratum . Primam vero Ezechielis visionem de6
* Adv. Helv. 19.
2 Adv. Iovin. 1, 4
3 Ep. 49, al. 48, 14, 1.
* In Ier. 9, 12 ss.
5 Ep. 78, 30, al. 28. mangio.
6 Ep. 27, 1, 1 s.
armis contra Iovinianum pro doctrina catholica de statu virginali,
de perseverantia, de abstinentia deque bonorum operam
merito se spondet acerrime propugnaturum: «-Adversus singulas
propositiones eius, Scripturarum vel maxime nitar testimoniis,
ne querulus garriat, se eloquentia magis quam veritate
superatum » . Atque in libris suis contra eundem haereticum2
defendendis « quasi vero », scribit, « rogandus fuerit ut mihi
cederet, et non invitus et repugnans in veritatis vincula ducendus
)) . De universa autem Scriptura, in Ieremiae commentario,3
quem morte prohibitus est absolvere : « Nec parentum nec maiorum
error sequendus est, sed auctoritas Scripturarum et Dei docentis
imperium » . Et viam rationemque adversus hostes dimi-4
candi sic Fabiolam docet: « Cum divinis Scripturis fueris eruditus
et leges earum ac testimonia vincula sciens veritatis, contendes
cum adversariis, ligatos eos et vinctos duces in captivitate!»
et de hostibus quondam atque captivis liberos Dei facies » .5
Porro cum divina sacrorum Librorum inspiratione summaque
eorundem auctoritate docet Hieronymus immunitatem et
omni ab errore et fallacia vacuitatem necessario cohaerere : quod,
uti a Patribus traditum communiterque receptum, in celeberrimis
Occidentis Orientisque scholis didicerat. Et sane, cum, post
inceptam, Damasi Pontificis mandato, Novi Testamenti recognitionem,
quidam « homunculi » ipsum studiose obiurgarent quod
« adversus auctoritatem veterum et totius mundi opinionem aliqua
in Evangeliis emendare » tentasset, paucis respondit, non
adeo se hebetis fuisse cordis et tam crassae rusticitatis, ut aliquid
de Dominicis verbis aut corrigendum putasset aut non
divinitus inspiratum . Primam vero Ezechielis visionem de6
* Adv. Helv. 19.
2 Adv. Iovin. 1, 4
3 Ep. 49, al. 48, 14, 1.
* In Ier. 9, 12 ss.
5 Ep. 78, 30, al. 28. mangio.
6 Ep. 27, 1, 1 s.