AAS 28 (1936), p. 316
Art. 4. - Domicilium et quasi-domicilium acquiruntur et amittuntur
ad normam cann. 92-95.
Art. 5. - Si causa proponenda sit coram Ordinario quasi-domicilii,
servanda est Instructio H. S. C. diei 23 Decembris 1929 (vide App. II).
Art. 6. - § 1. Uxor, etsi a viro malitiose deserta, eum convenire debet
vel coram Ordinario loci in quo matrimonium celebratum est, vel coram
Ordinario domicilii vel quasi-domicilii viri ipsius.
§ 2. Uxor, a viro perpetuo aut ad tempus indefinitum separata legitime,
i. e. per sententiam iudicialem competentis tribunalis ecclesiastici,
vel etiam civilis a S. Sede, vi concordati, recognitam, aut per Ordinarii
decretum, non sequitur domicilium viri, ideoque conveniri debet vel
coram Ordinario loci in quo nuptiae initae sunt, vel coram Ordinario
sui domicilii vel quasi-domicilii.
§ 3. Uxor catholica, etsi a viro non legitime separata, virum acatholicum
convenire potest vel coram Ordinario proprii ac distincti quasidomicilii,
vel coram Ordinario domicilii viri (Comm. Pont., 14 Iulii 1922
ad can. 93 et 1964).
Art. 7. - Uxor, a viro non legitime separata, quae proprium quasidomicilium
habeat, conveniri potest etiam coram Ordinario domicilii
viri, non autem quasi-domicilii eiusdem viri, nisi in casu quo hic domicilio
careat.
Art. 8. - Lite pendente, mutatio domicilii vel quasi-domicilii coniugum
competentiam tribunalis, citatione firmatam, minime tollit aut
suspendit (cfr. can. 1725 nn. 2, 5).
Art. 9. - Si exceptio proponatur contra tribunalis competentiam, hac
de re ipsum tribunal videre debet (cfr. can. 1610 § 1 et artt. 27-29).
Art. 10. - Si inter duo aut plura tribunalia oriatur controversia,
quodnam eorum sit competens, servetur praescriptum can. 1612.
Art. 11. - Quando eadem causa potest proponi coram duobus vel pluribus
tribunalibus aeque competentibus, illi tribunali ius est causam cognoscendi,
quod prius citatione reum legitime convenerit (cfr. can. 1568).
Art. 12. - Causae inter partem catholicam et partem acatholicam, sive
baptizatam sive non baptizatam, in prima et in altera instantia cognosci
possunt a tribunalibus dioecesanis; attamen, si ad Sanctam Sedem delatae
fuerint, exclusive competunt ad S. C. S. Ofiicii, quae tamen potest, si ita
censeat et casus ferat, causam remittere ad Tribunal S. R. Rotae (cfr.
can. 247 § 3 et resp. S. C. S. Officii, 27 Ian. 1928 ad II).
ad normam cann. 92-95.
Art. 5. - Si causa proponenda sit coram Ordinario quasi-domicilii,
servanda est Instructio H. S. C. diei 23 Decembris 1929 (vide App. II).
Art. 6. - § 1. Uxor, etsi a viro malitiose deserta, eum convenire debet
vel coram Ordinario loci in quo matrimonium celebratum est, vel coram
Ordinario domicilii vel quasi-domicilii viri ipsius.
§ 2. Uxor, a viro perpetuo aut ad tempus indefinitum separata legitime,
i. e. per sententiam iudicialem competentis tribunalis ecclesiastici,
vel etiam civilis a S. Sede, vi concordati, recognitam, aut per Ordinarii
decretum, non sequitur domicilium viri, ideoque conveniri debet vel
coram Ordinario loci in quo nuptiae initae sunt, vel coram Ordinario
sui domicilii vel quasi-domicilii.
§ 3. Uxor catholica, etsi a viro non legitime separata, virum acatholicum
convenire potest vel coram Ordinario proprii ac distincti quasidomicilii,
vel coram Ordinario domicilii viri (Comm. Pont., 14 Iulii 1922
ad can. 93 et 1964).
Art. 7. - Uxor, a viro non legitime separata, quae proprium quasidomicilium
habeat, conveniri potest etiam coram Ordinario domicilii
viri, non autem quasi-domicilii eiusdem viri, nisi in casu quo hic domicilio
careat.
Art. 8. - Lite pendente, mutatio domicilii vel quasi-domicilii coniugum
competentiam tribunalis, citatione firmatam, minime tollit aut
suspendit (cfr. can. 1725 nn. 2, 5).
Art. 9. - Si exceptio proponatur contra tribunalis competentiam, hac
de re ipsum tribunal videre debet (cfr. can. 1610 § 1 et artt. 27-29).
Art. 10. - Si inter duo aut plura tribunalia oriatur controversia,
quodnam eorum sit competens, servetur praescriptum can. 1612.
Art. 11. - Quando eadem causa potest proponi coram duobus vel pluribus
tribunalibus aeque competentibus, illi tribunali ius est causam cognoscendi,
quod prius citatione reum legitime convenerit (cfr. can. 1568).
Art. 12. - Causae inter partem catholicam et partem acatholicam, sive
baptizatam sive non baptizatam, in prima et in altera instantia cognosci
possunt a tribunalibus dioecesanis; attamen, si ad Sanctam Sedem delatae
fuerint, exclusive competunt ad S. C. S. Ofiicii, quae tamen potest, si ita
censeat et casus ferat, causam remittere ad Tribunal S. R. Rotae (cfr.
can. 247 § 3 et resp. S. C. S. Officii, 27 Ian. 1928 ad II).