AAS 28 (1936), p. 40
via deceptus, summo cum aeternae salutis discrimine, sibi ceterisque
offensioni esset.
Neque is, qui prudenti vigilan tique cura Seminario praeest,
quique concreditos sibi iuvenes, alium ex alio, studiosa sollicitudine
prosequitur, eorumque mentis dotes impulsionesque diligenter
rimatur, per difficulter dispexerit atque compererit
quisnam ex iis ad suscipiendum sacerdotium superno nutu advocetur.
Quae quidem ad sacra capessenda munia proclivis inclinatio,
uti probe nostis, Venerabiles Fratres, potiusquam ex
intimo conscientiae invitamento sensuumque motu, quae interdum
deesse possunt, ex recta eorum propensione eruitur intentioneque
mentis qui sacerdotio inhiant, cum iis corporis animique
virtutum ornamentis coniuncta, quae eosdem ad hoc officium
amplectendum idoneos reddant. Qui ad sacrum huiusmodi
institutum ea una nobilique de causa contendat, ut divino famulatui
animarumque saluti se dedat, simulque et solidam pietatem
et probatam vitae eastimoniam, et consentaneam, ut diximus,
doctrinam assecutus sit vel assequi nitatur, is profecto, ut
perspicuo patet, ad sacerdotale ministerium a Deo vocatur. At
qui, contra, ab improvidis forsan parentibus compulsus, hoc
idem eo consilio complecti velit, ut terrena, quae captanda prospexerit,
emolumenta ac commoda potiatur — quod quidem elapso
tempore crebrius contingere poterat —; qui ab disciplina obtemperationeque
plerumque abhorreat, parum sit ad pietatem
proclivis, nec satis laboris animarumque salutis studiosus; qui,
peculiari modo, ad libidinis illecebras sese pronum impertiat,
neque iam diu experiendo ostenderit illius dehonestamenta einigere
posse; qui denique ad disciplinarum studia ita haud
idoneus evadat, ut portendi liceat praescriptum eorum curriculum
non posse eum, satis moderatoribus facientem, perficere; hi
omnes ad sacrum hoc munus ineundum non nati aptique sunt :
atque adeo si ab Seminarii aedibus opportuno tempore non arceantur,
difficilius in posterum inde se abducere poterunt, ac forsitan,
quamquam non divino instinctu neque sacerdotalis animi
studio ducti, gravissimi tamen huius officii vinculis se obstrin-
offensioni esset.
Neque is, qui prudenti vigilan tique cura Seminario praeest,
quique concreditos sibi iuvenes, alium ex alio, studiosa sollicitudine
prosequitur, eorumque mentis dotes impulsionesque diligenter
rimatur, per difficulter dispexerit atque compererit
quisnam ex iis ad suscipiendum sacerdotium superno nutu advocetur.
Quae quidem ad sacra capessenda munia proclivis inclinatio,
uti probe nostis, Venerabiles Fratres, potiusquam ex
intimo conscientiae invitamento sensuumque motu, quae interdum
deesse possunt, ex recta eorum propensione eruitur intentioneque
mentis qui sacerdotio inhiant, cum iis corporis animique
virtutum ornamentis coniuncta, quae eosdem ad hoc officium
amplectendum idoneos reddant. Qui ad sacrum huiusmodi
institutum ea una nobilique de causa contendat, ut divino famulatui
animarumque saluti se dedat, simulque et solidam pietatem
et probatam vitae eastimoniam, et consentaneam, ut diximus,
doctrinam assecutus sit vel assequi nitatur, is profecto, ut
perspicuo patet, ad sacerdotale ministerium a Deo vocatur. At
qui, contra, ab improvidis forsan parentibus compulsus, hoc
idem eo consilio complecti velit, ut terrena, quae captanda prospexerit,
emolumenta ac commoda potiatur — quod quidem elapso
tempore crebrius contingere poterat —; qui ab disciplina obtemperationeque
plerumque abhorreat, parum sit ad pietatem
proclivis, nec satis laboris animarumque salutis studiosus; qui,
peculiari modo, ad libidinis illecebras sese pronum impertiat,
neque iam diu experiendo ostenderit illius dehonestamenta einigere
posse; qui denique ad disciplinarum studia ita haud
idoneus evadat, ut portendi liceat praescriptum eorum curriculum
non posse eum, satis moderatoribus facientem, perficere; hi
omnes ad sacrum hoc munus ineundum non nati aptique sunt :
atque adeo si ab Seminarii aedibus opportuno tempore non arceantur,
difficilius in posterum inde se abducere poterunt, ac forsitan,
quamquam non divino instinctu neque sacerdotalis animi
studio ducti, gravissimi tamen huius officii vinculis se obstrin-