AAS 31 (1939), p. 104
gravitate magnitudineque verba ex more ad vos facere debeo, nullo alio
modo me posse nullaque opportuniore ratione rem aggredi autumo,
quam si a vobis demisse petam ut ingenii personaeque meae exiguitate
ignoscatis. Vos equidem probe nostis, pro mentis vestrae acie rerumque
gerendarum prudentia, quantopere intersit, ut viduatae catholicae Ecclesiae
eum restituatis Pastorem, qui omnibus polleat virtutum laudibus,
temporumque nostrorum necessitatibus omnino respondeat. Illum siquidem
Vos delecturi estis, ad quem « propter potentiorem eius principalitatem
necesse est omnem convenire Ecclesiam, hoc est eos, qui sunt
undique fideles » ; illum quem Athanasius « in summitatis arce consti-4
tutum, omniumque Ecclesiarum curam habentem » profitetur; quem5
Gregorius Nazianzenus « universi mundi praesidem », Augustinus « Pa-6
storem totius Ecclesiae » vocant; illum denique, quem Sanctus Bernar-7
dus ita venerabundus appellat : « Quis es? Sacerdos magnus, Summus
Pontifex. Tu princeps Episcoporum, tu haeres Apostolorum ... dignitate
Aaron ... potestate Petrus, unctione Christus. Tu es, cui claves traditae,
cui oves creditae sunt. Sunt quidem et alii caeli ianitores et gregum
pastores; sed tu tanto gloriosius, quanto et differentes prae ceteris
nomen haereditasti. Habent illi assignatos greges singuli singulos; tibi
universi crediti, uni unus : nec modo ovium, sed et pastorum omnium,
tu unus pastor ». 8
Ex hisce sententiarum floribus, quos veluti ex ditissimo SS. Patrum
viridario delegi, facile videtis, Eminentissimi Patres — quod ceteroquin
probe nostis — quam excelsa ac prope divina illius sit dignitas, quem
Vos per suffragia vestra in Beati Petri cathedra — patrem, magistrum,
ducem inerrantem — collocatori estis. At qui possum ego mentes vestras
tenui eloquio meo satius collustrare, qui possum studium diligentiamque
vestram adhortari? Mihi igitur conscius non futuri Pontificis lineamenta,
quae esse deceat, demonstrare vobis audeam, sed potius Romani Pontificatus
memorias gloriasque veteres ita summatim attingere, ut ex historiae
fide ac magisterio vel luculentius vobis pateat quis fuerit atque adeo
quis esse debeat Iesu Christi Vicarius. Faveatis igitur mecum Apostolicae
Sedis fastos, etsi breviter, intento animo meditari; quod quidem
gravissima hac hora non utilitate vacuum, sed maxime, si unquam alias,
consentaneum videtur.
*.Of. S. IBEN., Adv. haer., III, 5.
5 Of. Epist ad Felicem Pap.
' In carm. de vita sua.
7 L. IV cont. 2 Epist. Pelag., c. 12.
*L. II,De consider., c. 8.
modo me posse nullaque opportuniore ratione rem aggredi autumo,
quam si a vobis demisse petam ut ingenii personaeque meae exiguitate
ignoscatis. Vos equidem probe nostis, pro mentis vestrae acie rerumque
gerendarum prudentia, quantopere intersit, ut viduatae catholicae Ecclesiae
eum restituatis Pastorem, qui omnibus polleat virtutum laudibus,
temporumque nostrorum necessitatibus omnino respondeat. Illum siquidem
Vos delecturi estis, ad quem « propter potentiorem eius principalitatem
necesse est omnem convenire Ecclesiam, hoc est eos, qui sunt
undique fideles » ; illum quem Athanasius « in summitatis arce consti-4
tutum, omniumque Ecclesiarum curam habentem » profitetur; quem5
Gregorius Nazianzenus « universi mundi praesidem », Augustinus « Pa-6
storem totius Ecclesiae » vocant; illum denique, quem Sanctus Bernar-7
dus ita venerabundus appellat : « Quis es? Sacerdos magnus, Summus
Pontifex. Tu princeps Episcoporum, tu haeres Apostolorum ... dignitate
Aaron ... potestate Petrus, unctione Christus. Tu es, cui claves traditae,
cui oves creditae sunt. Sunt quidem et alii caeli ianitores et gregum
pastores; sed tu tanto gloriosius, quanto et differentes prae ceteris
nomen haereditasti. Habent illi assignatos greges singuli singulos; tibi
universi crediti, uni unus : nec modo ovium, sed et pastorum omnium,
tu unus pastor ». 8
Ex hisce sententiarum floribus, quos veluti ex ditissimo SS. Patrum
viridario delegi, facile videtis, Eminentissimi Patres — quod ceteroquin
probe nostis — quam excelsa ac prope divina illius sit dignitas, quem
Vos per suffragia vestra in Beati Petri cathedra — patrem, magistrum,
ducem inerrantem — collocatori estis. At qui possum ego mentes vestras
tenui eloquio meo satius collustrare, qui possum studium diligentiamque
vestram adhortari? Mihi igitur conscius non futuri Pontificis lineamenta,
quae esse deceat, demonstrare vobis audeam, sed potius Romani Pontificatus
memorias gloriasque veteres ita summatim attingere, ut ex historiae
fide ac magisterio vel luculentius vobis pateat quis fuerit atque adeo
quis esse debeat Iesu Christi Vicarius. Faveatis igitur mecum Apostolicae
Sedis fastos, etsi breviter, intento animo meditari; quod quidem
gravissima hac hora non utilitate vacuum, sed maxime, si unquam alias,
consentaneum videtur.
*.Of. S. IBEN., Adv. haer., III, 5.
5 Of. Epist ad Felicem Pap.
' In carm. de vita sua.
7 L. IV cont. 2 Epist. Pelag., c. 12.
*L. II,De consider., c. 8.