PG 1, col. 217
In English: The First Epistle of Clement to the Corinthians 5
τφὸς τὸν θεράποντα τοῦ Θεοῦ Μωθσῆν. Διὰ ζῆλον tus ,
θ.
EεΑΛAoN Ε.
Ἀ7ʼ ἴνα τῶν ἀρχαίων ὑποδειγμάτων παυσώμεθα,
λθωμεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα γενομένους ἀθλητάς· λά-
βωμεν τῆς γενεᾶς ἡμῶν τὰ γενναῖα ὑποδείγματα.
Δὰ ζῆλον καὶ φθόνον, [ Ἐκκλησίας πι]στοὶ (29) καὶ
δκαιιότατοι στύλ[οι (30) ἐδιώ[χθησαν καὶ ἔως θα-
νάππήυδεινοῦ[(31). Λάβωμεν πρὸ ὀφθαλμῶ[ν ἡμῶν]
τοὺς ἀγαθοὺς ἀποστόλου[ς(32). Ὁ Πέτρ]ος διὰ ζῆλον
δδικον οὐχ[ἔνα οὐ]δὲ δύο, ἀλλὰ πλείονας ὑπή[νεγκεν]
(33) πόνους, καὶ οὕτω μαρτυ[ρήσας] (34) ἐπορεύθη
ιἰςτὸν ὀφελ[όμενονῖτόπον τῆς δόξης. Διὰ ζῆλον [ὁ)
sr1Reg. XvII, 8.
divisse. cum D. Lucas unum solum ea in noxa
fnisse distincte pronuntiet. Sic D. Lucas et Joannes
milites illudentes acetum Domino obtulisse aiunt.
D. Matthæus unum ex iis id præstitisse narrat. Ita
D. Paulus Christum post resurrectionem ejus ap-
paruisse releτt τοῖς δώδεκα, cum tamen nec Judas,
q4I suspendio vitam finierat, imo nec Petrus, nec
7homas, nec Jcobus tunc temporis interfuerint.
Simili rtu in Epistola ad Hebræos de pluribus
dicitur, quod clauserunt ora leonum, et serra erant
dssecti, quorum tamen unum ad solum Danielem,
alterum ad lsaiam pertinet. Εκut..
(2ὴ Δαὶδ φθόνον ἔσχεν. rte ὑπέσχεν. Jυπ.
- nbil mntandum, nam φθόνον ἔχειν est phrasis
hene Græca, significatque inrideri, ut docebit
lI. Stephanus in Τ hesauro, ex Aristide et lsocrate.
Ctεs.
(29) Ἐκκλησίας πιστοt. Mallct Birr. addito ar-
ticuln, οἱ πιστοί. Quin et fortasse legendum, ἄριστοι,
εl μέγιστοι, aut κράτιστοι ex latore lacanæ spa-
tio conjecit. GμεL.
(30) Στύλοι. Christus est Ecclesiaa fundamen-
tum. ut Paulus ad Corinth. I, m, 11: Θεμέλιον γὰρ
ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς
ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός. Sic Cyrillus Aleα.in Mi-
chæam de Ecclesia loquens: Τεθεμελίωται γὰρ ἐπὶ
πέτραν, καὶ ἔστιν αὐτῆς ἔρεισμα Χριστὸς ἀκράδαν-
τας, καὶ διηνεκὴς ἀσφάλεια, σωτήρ τε καὶ λυτρωτής.
Apostuli vero passim in scripus Patrum, unh et
Ecclesiæ στύλοι vocantur.Ignatius ad Philad.: Στύλοι
τοῦ κόσμου οἱ ἀπόστολοι. Sic Basilius ad vers. 4
pial. LXXXI, ut est in Catena nostra: Τὴν συνεκτι-
κὴν τῆς γῆς δύναμιν στύλους εἰρῆσθαι νόησον· εἰσὶ
καὶ στύλοι τῆς Ἰερουσαλὴμ οἱ ἀπόστολοι, κατὰ τὸ
ερημένον,«Στύλος καὶ ἐδραίωμα τῆς ἀληθείας.» Sic
farysostomus in Ethico, hom.10 ad Ephes.: Πολυ-
λοός ἔστιν ἰδεῖν ὡς στύλους ἐστῶτας. ΟΟἶδε γὰρ καὶ
ἄνθρώπους στύλους καλεῖν, οὐ τῇ δυνάμει μόνον,
ἀλλα καὶ τῷ κάλλει πολὺν παρέχοντας κόσμον, κε-
φαλὰς ἔχοντας κεχρυσωμένας. Sic homil. 32 ad Rom.
ubi urhs Romæ, in qua Petrus et Paulus passi et se-
pulti sunt, encomium elegantssimum habetur: Διὰ
τοῦτο θαυμάζω τὴν πόλιιν, οὐ διὰ τὸν χρυσὸν τὸν
πολὺν, οὐ διὰ τοὺς κίονας, οὐ διὰ τὴν ἄλλην φαντα-
σίαν, ἀλλὰ διὰ τοὺς στύλους τῆς βκκλησίας τούτους.
Sc Cæsarus de Paulo resp. ad quæstionem 20:
Ἀπαιθῶν γὰρ, παίων καὶ σπαράττων λύκος Χριστια-
νοὺς Παῦλος, ὁ νῦν τῆς Ἐκκλησίας στύλος, ἡ ὑψηλό-
φωνοςτῆς πίστεως σάλπιγξ. Sic Τheodoretus de Pe-
tro, orat. λρὶ ἀχάπης· υὕτω τὴν οἰκουμένην σαλευο-
μένην ἐμέγαςοὺτος στύλος ὑπήρεισε, καὶ καταπεσεῖν
εὐκ εἴασε παντελῶς, ἀλλ ʼἀνώρθωσε καὶ ἐδραίαν ἀπέ-
θ.
EεΑΛAoN Ε.
Ἀ7ʼ ἴνα τῶν ἀρχαίων ὑποδειγμάτων παυσώμεθα,
λθωμεν ἐπὶ τοὺς ἔγγιστα γενομένους ἀθλητάς· λά-
βωμεν τῆς γενεᾶς ἡμῶν τὰ γενναῖα ὑποδείγματα.
Δὰ ζῆλον καὶ φθόνον, [ Ἐκκλησίας πι]στοὶ (29) καὶ
δκαιιότατοι στύλ[οι (30) ἐδιώ[χθησαν καὶ ἔως θα-
νάππήυδεινοῦ[(31). Λάβωμεν πρὸ ὀφθαλμῶ[ν ἡμῶν]
τοὺς ἀγαθοὺς ἀποστόλου[ς(32). Ὁ Πέτρ]ος διὰ ζῆλον
δδικον οὐχ[ἔνα οὐ]δὲ δύο, ἀλλὰ πλείονας ὑπή[νεγκεν]
(33) πόνους, καὶ οὕτω μαρτυ[ρήσας] (34) ἐπορεύθη
ιἰςτὸν ὀφελ[όμενονῖτόπον τῆς δόξης. Διὰ ζῆλον [ὁ)
sr1Reg. XvII, 8.
divisse. cum D. Lucas unum solum ea in noxa
fnisse distincte pronuntiet. Sic D. Lucas et Joannes
milites illudentes acetum Domino obtulisse aiunt.
D. Matthæus unum ex iis id præstitisse narrat. Ita
D. Paulus Christum post resurrectionem ejus ap-
paruisse releτt τοῖς δώδεκα, cum tamen nec Judas,
q4I suspendio vitam finierat, imo nec Petrus, nec
7homas, nec Jcobus tunc temporis interfuerint.
Simili rtu in Epistola ad Hebræos de pluribus
dicitur, quod clauserunt ora leonum, et serra erant
dssecti, quorum tamen unum ad solum Danielem,
alterum ad lsaiam pertinet. Εκut..
(2ὴ Δαὶδ φθόνον ἔσχεν. rte ὑπέσχεν. Jυπ.
- nbil mntandum, nam φθόνον ἔχειν est phrasis
hene Græca, significatque inrideri, ut docebit
lI. Stephanus in Τ hesauro, ex Aristide et lsocrate.
Ctεs.
(29) Ἐκκλησίας πιστοt. Mallct Birr. addito ar-
ticuln, οἱ πιστοί. Quin et fortasse legendum, ἄριστοι,
εl μέγιστοι, aut κράτιστοι ex latore lacanæ spa-
tio conjecit. GμεL.
(30) Στύλοι. Christus est Ecclesiaa fundamen-
tum. ut Paulus ad Corinth. I, m, 11: Θεμέλιον γὰρ
ἄλλον οὐδεὶς δύναται θεῖναι παρὰ τὸν κείμενον, ὅς
ἐστιν Ἰησοῦς ὁ Χριστός. Sic Cyrillus Aleα.in Mi-
chæam de Ecclesia loquens: Τεθεμελίωται γὰρ ἐπὶ
πέτραν, καὶ ἔστιν αὐτῆς ἔρεισμα Χριστὸς ἀκράδαν-
τας, καὶ διηνεκὴς ἀσφάλεια, σωτήρ τε καὶ λυτρωτής.
Apostuli vero passim in scripus Patrum, unh et
Ecclesiæ στύλοι vocantur.Ignatius ad Philad.: Στύλοι
τοῦ κόσμου οἱ ἀπόστολοι. Sic Basilius ad vers. 4
pial. LXXXI, ut est in Catena nostra: Τὴν συνεκτι-
κὴν τῆς γῆς δύναμιν στύλους εἰρῆσθαι νόησον· εἰσὶ
καὶ στύλοι τῆς Ἰερουσαλὴμ οἱ ἀπόστολοι, κατὰ τὸ
ερημένον,«Στύλος καὶ ἐδραίωμα τῆς ἀληθείας.» Sic
farysostomus in Ethico, hom.10 ad Ephes.: Πολυ-
λοός ἔστιν ἰδεῖν ὡς στύλους ἐστῶτας. ΟΟἶδε γὰρ καὶ
ἄνθρώπους στύλους καλεῖν, οὐ τῇ δυνάμει μόνον,
ἀλλα καὶ τῷ κάλλει πολὺν παρέχοντας κόσμον, κε-
φαλὰς ἔχοντας κεχρυσωμένας. Sic homil. 32 ad Rom.
ubi urhs Romæ, in qua Petrus et Paulus passi et se-
pulti sunt, encomium elegantssimum habetur: Διὰ
τοῦτο θαυμάζω τὴν πόλιιν, οὐ διὰ τὸν χρυσὸν τὸν
πολὺν, οὐ διὰ τοὺς κίονας, οὐ διὰ τὴν ἄλλην φαντα-
σίαν, ἀλλὰ διὰ τοὺς στύλους τῆς βκκλησίας τούτους.
Sc Cæsarus de Paulo resp. ad quæstionem 20:
Ἀπαιθῶν γὰρ, παίων καὶ σπαράττων λύκος Χριστια-
νοὺς Παῦλος, ὁ νῦν τῆς Ἐκκλησίας στύλος, ἡ ὑψηλό-
φωνοςτῆς πίστεως σάλπιγξ. Sic Τheodoretus de Pe-
tro, orat. λρὶ ἀχάπης· υὕτω τὴν οἰκουμένην σαλευο-
μένην ἐμέγαςοὺτος στύλος ὑπήρεισε, καὶ καταπεσεῖν
εὐκ εἴασε παντελῶς, ἀλλ ʼἀνώρθωσε καὶ ἐδραίαν ἀπέ-