PG 10, col. 60
Locos μὴν ’ἀναπόδεικτον ἢ ἐσχεδιασμένον ἐστὶ
τοῦτο· τοῦ γοῦν Σωτῆρος οἱ κατὰ σάρκα συγγενεῖς,
εἴτ’ οὖν φανητιῶντες, εἴθ’ ἁπλῶς ἐκδιδάσκοντες,
πάντως δὲ ἀληθεύοντες, παρέδοσαν καὶ ταῦτα· ὡς
Ἰδουμαῖοι λῃσταὶ Ἀσκάλωνι πόλει τῆς Παλαιστίνης
ἐπελθόντες, ἐξ είδωλείου Ἀπόλλωνος, ὃ πρὸς τοῖς
τείχεσιν ἵδρυτο, Ἀντίπατρον Ἡρώδου τινὸς (15) ἰε-
ροδούλου παῖδα, πρὸς τοῖς ἄλλοις σύλοις αἰχμάλωτον
ἀπῆγον · τῷ δὲ λὺτρῳ ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ καταθέσθαι μὴ
δύνασθαι τὸν ἱερέα (16),ό Ἀντίπατρος τοῖς τῶν
Ἰδουμαίων ἔθεσιν ἐντραφεὶς, ὕστερον ’Υρκανῷ φι-
λιοῦται (17) τῷ τῆς Ἰουδαίας ἀρχιερεῖ, Πρεσϐεύσας
δὲ πρὸς Πομπήϊον ὑπὲρ τοῦ Ὑρκανοῦ, καὶ τὴν βασι-
λείαν ἐλευθερώσας αὐτῷ ὑπὸ Ἀριστοϐούλου τοῦ
ἀδελφοῦ περικοπτομένην, αὐτὸς ηὺτύχησεν ἐπιμελη-
τὴς τῆς Παλαιστίνης χρηματίσαι (18). Διαδέχεται δὲ
τὸν Ἀντίπατρον φθόνῳ τῆς πολλῆς εὐτυχίας δολο-
φονηθέντα, ὁ υἱὸς Ἡρώδης· ὃς ὕστερον ὑπ’ Ἀντω-
νίου καὶ τοῦ Σεϐαστοῦ, συγκλήτου δόγματι τῶν Ἰου-
δαίων ἐκρίθη βασιλεύειν · οὗ παῖδες, Ἡρώδης οἵ τ’
ἄλλοι τετράρχαι. Ταῦτα μὲν δὴ κοινὰ καὶ ταῖς Ἐλ-
λήνων ἱστορίαις.
E'. Ἀναγράπτων δὲ είς τότε ὲν τοῖς ἀρχείοις ὄντων
’ὦν Ἑϐραϊκῶν γενῶν, καὶτῶν ἄχρι προσηλύτων (19)
Rufinus. ut ex versione ejus apparet.
(l5) Ἀντίπατρον Ἡρώδου τινόςινΗκίξ-ηθτΐξῑίο
prorsus fabulosa est et commentitia. Nam Au-
iipater patrem habuit non Herodem bierodulum
templi Apollinis, sed Antipatrum ldumaaum, ut
scribit Jusephus in lib. xtv, cap. ‘2. Quem Antipa-
trum Alexander Judzrorum rex pra-lectum totius
Idumam constituit. Primusque bic Antipater auctor
fuisse videtur hujus potentiae, ad quam posteri ip-
sius postca pervenerunt. Nam et praefecturam ldu-
micae geSsit, Alexandro et Alexandra regnantibus;
et hospitio atque amicitia cum Ascalonitis et Getieis
et Arabibus inita, maximas sibi opes comparavit.
(16) Τὸν ἱερέα. Improprie sacerdotem vocat, qui
erat bierodulus. Longe enim huic inter se dill‘etunt,
ut supra notavi. Fieri tamen potuit, ut idem esset.
sacerdos et bierodulus; puta si haec erat conditio
caperentur.
(17) Ιῖιρκτρπῷριλίοῦταις Hoc quoque in loc'o no-
stri codices Regius, Malarinus, Medicatus ac lj‘uke-
tianus constanter scriptum habent φιλιοῦται. Quam
scripturam nescio cur Robertus btcpbanns repu-
diavit : φιλοῦται enim dicitur, ut ὲκθροῡται.
(18) Ἐπιμελητιὴς τῆς Ιιαλαιᾳτίνής προκόψας.
(te) ιπ] νιητης της "matorium apoxoy'ag.
Antipater ligodis parens, sub Hyrcano Judaaorum
rege procurationem totius, regni gessit, et negotia
tam civilia quam militaria administravit. Itaque
ἐπιμελητὴς τῆς Ἰουδαίας et επῐτροπος vocatur a Jo-
sepbo in uicto lib. Porro codex Med. et Savil. χρη-
ματίσας scriptum habent, non προκόψας. 111 M'az.
autem et Fuk. legitur χρηματίσαι. Quum scripturam
contirmat Nicepliorus. Sic enim babet cap. 9 libri t,
ηὑτύχησεν οὗτος ᾲὲπιμελητὴς τῆς Παλαιστίνης-γενέ-
5'01}; Eleganter Grazci dicunt εὖτυχεῐν τὸ γενέσθαι.
(19) Τῶν ἄχρι προσηλύτων Mirum est in codi-
τοῦτο· τοῦ γοῦν Σωτῆρος οἱ κατὰ σάρκα συγγενεῖς,
εἴτ’ οὖν φανητιῶντες, εἴθ’ ἁπλῶς ἐκδιδάσκοντες,
πάντως δὲ ἀληθεύοντες, παρέδοσαν καὶ ταῦτα· ὡς
Ἰδουμαῖοι λῃσταὶ Ἀσκάλωνι πόλει τῆς Παλαιστίνης
ἐπελθόντες, ἐξ είδωλείου Ἀπόλλωνος, ὃ πρὸς τοῖς
τείχεσιν ἵδρυτο, Ἀντίπατρον Ἡρώδου τινὸς (15) ἰε-
ροδούλου παῖδα, πρὸς τοῖς ἄλλοις σύλοις αἰχμάλωτον
ἀπῆγον · τῷ δὲ λὺτρῳ ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ καταθέσθαι μὴ
δύνασθαι τὸν ἱερέα (16),ό Ἀντίπατρος τοῖς τῶν
Ἰδουμαίων ἔθεσιν ἐντραφεὶς, ὕστερον ’Υρκανῷ φι-
λιοῦται (17) τῷ τῆς Ἰουδαίας ἀρχιερεῖ, Πρεσϐεύσας
δὲ πρὸς Πομπήϊον ὑπὲρ τοῦ Ὑρκανοῦ, καὶ τὴν βασι-
λείαν ἐλευθερώσας αὐτῷ ὑπὸ Ἀριστοϐούλου τοῦ
ἀδελφοῦ περικοπτομένην, αὐτὸς ηὺτύχησεν ἐπιμελη-
τὴς τῆς Παλαιστίνης χρηματίσαι (18). Διαδέχεται δὲ
τὸν Ἀντίπατρον φθόνῳ τῆς πολλῆς εὐτυχίας δολο-
φονηθέντα, ὁ υἱὸς Ἡρώδης· ὃς ὕστερον ὑπ’ Ἀντω-
νίου καὶ τοῦ Σεϐαστοῦ, συγκλήτου δόγματι τῶν Ἰου-
δαίων ἐκρίθη βασιλεύειν · οὗ παῖδες, Ἡρώδης οἵ τ’
ἄλλοι τετράρχαι. Ταῦτα μὲν δὴ κοινὰ καὶ ταῖς Ἐλ-
λήνων ἱστορίαις.
E'. Ἀναγράπτων δὲ είς τότε ὲν τοῖς ἀρχείοις ὄντων
’ὦν Ἑϐραϊκῶν γενῶν, καὶτῶν ἄχρι προσηλύτων (19)
Rufinus. ut ex versione ejus apparet.
(l5) Ἀντίπατρον Ἡρώδου τινόςινΗκίξ-ηθτΐξῑίο
prorsus fabulosa est et commentitia. Nam Au-
iipater patrem habuit non Herodem bierodulum
templi Apollinis, sed Antipatrum ldumaaum, ut
scribit Jusephus in lib. xtv, cap. ‘2. Quem Antipa-
trum Alexander Judzrorum rex pra-lectum totius
Idumam constituit. Primusque bic Antipater auctor
fuisse videtur hujus potentiae, ad quam posteri ip-
sius postca pervenerunt. Nam et praefecturam ldu-
micae geSsit, Alexandro et Alexandra regnantibus;
et hospitio atque amicitia cum Ascalonitis et Getieis
et Arabibus inita, maximas sibi opes comparavit.
(16) Τὸν ἱερέα. Improprie sacerdotem vocat, qui
erat bierodulus. Longe enim huic inter se dill‘etunt,
ut supra notavi. Fieri tamen potuit, ut idem esset.
sacerdos et bierodulus; puta si haec erat conditio
caperentur.
(17) Ιῖιρκτρπῷριλίοῦταις Hoc quoque in loc'o no-
stri codices Regius, Malarinus, Medicatus ac lj‘uke-
tianus constanter scriptum habent φιλιοῦται. Quam
scripturam nescio cur Robertus btcpbanns repu-
diavit : φιλοῦται enim dicitur, ut ὲκθροῡται.
(18) Ἐπιμελητιὴς τῆς Ιιαλαιᾳτίνής προκόψας.
(te) ιπ] νιητης της "matorium apoxoy'ag.
Antipater ligodis parens, sub Hyrcano Judaaorum
rege procurationem totius, regni gessit, et negotia
tam civilia quam militaria administravit. Itaque
ἐπιμελητὴς τῆς Ἰουδαίας et επῐτροπος vocatur a Jo-
sepbo in uicto lib. Porro codex Med. et Savil. χρη-
ματίσας scriptum habent, non προκόψας. 111 M'az.
autem et Fuk. legitur χρηματίσαι. Quum scripturam
contirmat Nicepliorus. Sic enim babet cap. 9 libri t,
ηὑτύχησεν οὗτος ᾲὲπιμελητὴς τῆς Παλαιστίνης-γενέ-
5'01}; Eleganter Grazci dicunt εὖτυχεῐν τὸ γενέσθαι.
(19) Τῶν ἄχρι προσηλύτων Mirum est in codi-