PG 10, col. 61
ἀναγραφὰς (20) τῶν γενῶν · οἰόμενος εὐγενὴς ἀναφα-
νεῖσθαι, τῷ μηδὲ ἄλλον ἐχειν ἐκ δημοσίου συγγρα-
φῆς τὸ γένος ἀνάγειν ἐπὶ τοὺς πατριάρχας, ἢ προση-
λύτους (il), τούς τε καλουμένους γειώρας ('22) τοὺς
ὲπιμίκτους. Ὀλίγοι δὴ τῶν ἐπιμελῶν, ίδιοτικὰς
ἑαυτοῖς ἀπσγραςρὰς,ἥ μνημονεύσαντες τῶν ὀνομά-
των, ῆ ἄλλως ἔχοντες ἐξ ἀντιγράφων, ἐναδρύνονται
σωζομένης τῇ μνήμῃ τῆς εὐγενείας· ὢν ἐτύγχανον οι
προειρημένοι δεσπόσυνοι καλούμενοι, διὰ τῂν πρὸς
σωτήριον γένος συνάφειαν · ἀπό τε Ναζάρων καὶ Κω-
χαὸὰ (25) κωμῶν Ἰουδαϊκῶν τῇ λοιπῇ γῇ ἐπιφοιτή-
σαντες, καὶ τὴν προειρημένην γενεαλογίαν (25) ἐκ τε
τῆς βὶὅλου τῶν Ἡμερῶν (26) εἰς ὅσον ἐξικνοῦντο
ἐξηγησάμενοι. Εἶτ’ οὖν οὕτως, εἴτ’ ἄλλως ἔχει, σα-
φεστέραν ἐξήγησιν οὐκ ἂν ἔχοι τις ἄλλος ἐξευρεῖν,
' Exod. xu, l9.
cibus nostris Man, Med., Fuit. ac Savil. scribi τῶν
ἁρχιπροσηλύτων. Unde conjicere quis possetI le—
gendum esse savfixpt ςτῶν ἁρχιπροσηλύτων, etc., ut
ἁρχιπροσήλυτοι εἰηῐρινὶιιοὶριὲέζ et quasi patriarcha
proselytorum ; cuiusmodi fuit Achior Ammanites,
et convena: illi qui lsraelitis ex Egj'pto egredienti-
bosrsese adjuiiierunt. Qua: quidem interpretatio
mihi certe non displicet. ln codice Regio scriptum
est. ut in editis, ἄχρι προοηλύτωνᾘίεορὴοιιιιειιιιο-
que vulgatam lectionem tuetur. Paulo ante nostri
codices Maz.,jMed. ac Fuk. scriptum habent είς τὸ
sti-.5. cum articulo praepositivo.
(20) Ἑνέπρησενῖ αὐτῶν τὰς ἀναγραφάς. Hanc
etiam narrationem parum certam existimo. Nam Jo-
sephus in libro de vita sua originem et antiquita-
tem stirpis suae commemorans, ex publicus archivis
eam repetit. igitur restabant adhuc astate Josephi
publica tabularia, in quibus Judaicarum familiarum
origines continebantur. Ac proinde falsum est, He-
rodem ea combussisse. Porro haec tabularia erant
in templo Jerosolymitano sub custodia scribarum,
uti equidem existimo. Itaque optime Rufinus verba
Africani ita vertit ε Omnes [labi-(earum generationes
descripta: in archivis tcinpli secretioribus habebantur.
(2i)? Ἡ προσηλύτουςρ- Mallem scribere ἁρχι-
προσηλύτους, ut supra. Neque enim de novitiisac
recentibus proselytis hic loquitur Africanus, sed de
nobilissimis quibusque et antiquissimis, quorum
nomen in sacris libris commemoratum est; cujus-
modi fuit Achior, de quo iu libro Judith saepe fit
mentio. Quippe hoc loco agit Africanus de nobi-
litate, cujus prmcipuum insigne est antiquitas ge-
neris. Ait enim, Herodem origines familiarum ideo
concreniasse , ne quis ex publicis monumentis prn-
bare posset se ab ipsis patriarchis aut a proselytis
originem generis sui ducere. Quod si novellos pro-
sclytnsintelligamus, perit omnis hujus loci sententia ;
cuin Herodis aetate innumerabiles essent in Juduea,
qui genus suum ad novellos proselytos referrent,
utpote avo nati proselyto ; qui profecto archivorum
suffragio opus non_habcbant, ut se ex proselytis
oriundos esse approbarent. Huc accedit, quod ex
proselytis origine_in_ ducere, ignobile potius quam
ipleudidum apud Judazosjhabebatur, exceptis, ut
dixi, antiquis illis proselytis , quorum fides ac τις·
ligiosacris Litteris nobilitata est.
(ἢ) τούς τε “Nemausenses- “sertum
lea-itur in cap. xu ,_i9, litium, ubi _Deus _hloysi__ iu
ξπ)ιο adhic consisteuti loquitur bis verbis : Πᾶς
νεῖσθαι, τῷ μηδὲ ἄλλον ἐχειν ἐκ δημοσίου συγγρα-
φῆς τὸ γένος ἀνάγειν ἐπὶ τοὺς πατριάρχας, ἢ προση-
λύτους (il), τούς τε καλουμένους γειώρας ('22) τοὺς
ὲπιμίκτους. Ὀλίγοι δὴ τῶν ἐπιμελῶν, ίδιοτικὰς
ἑαυτοῖς ἀπσγραςρὰς,ἥ μνημονεύσαντες τῶν ὀνομά-
των, ῆ ἄλλως ἔχοντες ἐξ ἀντιγράφων, ἐναδρύνονται
σωζομένης τῇ μνήμῃ τῆς εὐγενείας· ὢν ἐτύγχανον οι
προειρημένοι δεσπόσυνοι καλούμενοι, διὰ τῂν πρὸς
σωτήριον γένος συνάφειαν · ἀπό τε Ναζάρων καὶ Κω-
χαὸὰ (25) κωμῶν Ἰουδαϊκῶν τῇ λοιπῇ γῇ ἐπιφοιτή-
σαντες, καὶ τὴν προειρημένην γενεαλογίαν (25) ἐκ τε
τῆς βὶὅλου τῶν Ἡμερῶν (26) εἰς ὅσον ἐξικνοῦντο
ἐξηγησάμενοι. Εἶτ’ οὖν οὕτως, εἴτ’ ἄλλως ἔχει, σα-
φεστέραν ἐξήγησιν οὐκ ἂν ἔχοι τις ἄλλος ἐξευρεῖν,
' Exod. xu, l9.
cibus nostris Man, Med., Fuit. ac Savil. scribi τῶν
ἁρχιπροσηλύτων. Unde conjicere quis possetI le—
gendum esse savfixpt ςτῶν ἁρχιπροσηλύτων, etc., ut
ἁρχιπροσήλυτοι εἰηῐρινὶιιοὶριὲέζ et quasi patriarcha
proselytorum ; cuiusmodi fuit Achior Ammanites,
et convena: illi qui lsraelitis ex Egj'pto egredienti-
bosrsese adjuiiierunt. Qua: quidem interpretatio
mihi certe non displicet. ln codice Regio scriptum
est. ut in editis, ἄχρι προοηλύτωνᾘίεορὴοιιιιειιιιο-
que vulgatam lectionem tuetur. Paulo ante nostri
codices Maz.,jMed. ac Fuk. scriptum habent είς τὸ
sti-.5. cum articulo praepositivo.
(20) Ἑνέπρησενῖ αὐτῶν τὰς ἀναγραφάς. Hanc
etiam narrationem parum certam existimo. Nam Jo-
sephus in libro de vita sua originem et antiquita-
tem stirpis suae commemorans, ex publicus archivis
eam repetit. igitur restabant adhuc astate Josephi
publica tabularia, in quibus Judaicarum familiarum
origines continebantur. Ac proinde falsum est, He-
rodem ea combussisse. Porro haec tabularia erant
in templo Jerosolymitano sub custodia scribarum,
uti equidem existimo. Itaque optime Rufinus verba
Africani ita vertit ε Omnes [labi-(earum generationes
descripta: in archivis tcinpli secretioribus habebantur.
(2i)? Ἡ προσηλύτουςρ- Mallem scribere ἁρχι-
προσηλύτους, ut supra. Neque enim de novitiisac
recentibus proselytis hic loquitur Africanus, sed de
nobilissimis quibusque et antiquissimis, quorum
nomen in sacris libris commemoratum est; cujus-
modi fuit Achior, de quo iu libro Judith saepe fit
mentio. Quippe hoc loco agit Africanus de nobi-
litate, cujus prmcipuum insigne est antiquitas ge-
neris. Ait enim, Herodem origines familiarum ideo
concreniasse , ne quis ex publicis monumentis prn-
bare posset se ab ipsis patriarchis aut a proselytis
originem generis sui ducere. Quod si novellos pro-
sclytnsintelligamus, perit omnis hujus loci sententia ;
cuin Herodis aetate innumerabiles essent in Juduea,
qui genus suum ad novellos proselytos referrent,
utpote avo nati proselyto ; qui profecto archivorum
suffragio opus non_habcbant, ut se ex proselytis
oriundos esse approbarent. Huc accedit, quod ex
proselytis origine_in_ ducere, ignobile potius quam
ipleudidum apud Judazosjhabebatur, exceptis, ut
dixi, antiquis illis proselytis , quorum fides ac τις·
ligiosacris Litteris nobilitata est.
(ἢ) τούς τε “Nemausenses- “sertum
lea-itur in cap. xu ,_i9, litium, ubi _Deus _hloysi__ iu
ξπ)ιο adhic consisteuti loquitur bis verbis : Πᾶς