PG 10, col. 62

priscas illas lsraelitarum familias nihil ad se pertinere
intelligens, ignobilitatis suae conscientia stimulatus,
omnia illa veterum familiarum monumenta concre-
mavit :ratus, sctum demum nobilem visum iri, cum
nemo esset, qui ex publicis monumentis originem ge-
neris sui vel ad patriarchas, vel ad proselytos, vel ad
permistos lsraelitis peregrinos, qui γειῶραι dicun-
tur ", posset referre. Pauci tamen antiquitatis stu-
diosi privatos stirpis sua: commentarios , vel quod
nomina ipsa memoriter callerem, vel ex archivis
Β descriptos penes se habentes, in primis gloriaban-
tur , quod avitae nobilitatis memoriam conservas-
sent. Ex quorum numero erant hi de quibus supra
dixi, ob propinquitatem generis qua Servatori no-
stro juncti erant, δεσπόσυνοι appellati. Qui e Naza-
sua» (ράγῃ ζυμωεὺνᾶ ἐξολοθιρευθήσεξαιυὴνψυχὴ
ἐκείνη ἐκ* συναχὼγςής rigeain ἐν τειγτοῖς γειὼραιςᾲ
καὶ αὐτόχθοσι τῆς γῆς. Africanus γειώρας interpreta-
tur τοὺς ἀπ’ Αἰγύπτου συνεκπεσόντας ἐπιμίκτους.
Id est convenas, qui ex [Egypto simul cum Israelitis
egressi fuerant. Duplex enim hominum genus ludatis
ab Egypto egredientibus sese adjuuxit. alterum
Egyptiorum indigenarum, quos Moyses αὐτόχθο-
νας vocat; alterum convenarum, id est promiscua:
tnjultitudiniquui γειῶραι dicebantur. flesychius,
yéwpsg, γεωφύλακες, meum, πάροικοι. Georaa ergo
apud [Egyptios dicebantur homines extranei, qui
terram colendam acceperant sub certa pensione;
quales erant in Egypt!) Judaei, antequam exiissem.
Eos cuni indigenisUEgyptiis confudisser videtur
éfricanus ; quem tamen refellit Moyses in dicto loco.
Utrosque vero,tam georasquam indigenas Egyptios.
uno ὲπιμίκτων nomine cbmprchendit sacra Stgri-
plura in dicto capite, versu 58, καὶ ὲπίμικτος πολυς
συνανέξη αὺτοῖςζ id est__promisctia ttii'ba,_quu}ttyi]c
λαός. Origenes tamen libro ιιι De principiis, ἐπι-
μίκῖῳν nomine Egyptios solos intellexisse videtur,
qui Hebraeis pennisti’ex Egypt.) egressi sunt. Σκλη-
ρυσμὸν μὲν ἤλεγχε τὸν τοῦ Φαραὼ, διὰ τὴν κακίαν
αυτοῦ, πειθὼ δὲ τὴν τῷν ὲπιμίκὲων Αἰγυπσὲίωνᾼ συνν-
εξορμησάνῖων τοῖς Ἐϐραίοιςζ Drusius in lib. ιι De tri-
lius' agetis Judworum, agens de proselytis,vocem γει-
Eipal‘lebraicae originisessedicit.euquésignilicaripro-
selytum, seu advenam. idem scribit Hesychius;
seiytum, seu auvenam. ltlelll SCI‘IDiI ncsycmus :
γειοῦρας, γείτονας ἐξ ἄλλου γένους, καλουμένους τῷ
D Ἰσραὴλ προσηλύτους. ⁷ ⁷
7 (“25) Γειώρας. Hac voce usus est ante Africanum
Justinus liliiu Dial. cum Tryplwne, cap. cxxu, su—
pra tom. l, pag. 574. Ad quem locum’videsis ad-
notata.
(24) Ἆπό τε Ναζάρων καὶ Κωχαϐἀ. Cochaba
vicus fuit in‘ Basunitidenjuxta Decapolim, ιιι tradit
Epiphanius in limresi Ebionaaoruui, cap. 2 et 18.
(25)7Τὴν προειρημένην γενεαλογίαν. Nicepho-
rus habet τὴν προκειμένην · ἐι sic in codice Regio
prius seriptum fuit, sed recentiore mauu emenda-
lumefloawnréznyz
(26)Ἕκ”τε ἑῆς βίϐλου τῶν Ἡμερῶν. Per librum
Dierum intelligit Africanus ephemeridas, quas pau-
lorante ίδιῳτικὰς ἀπογραφὰς ιιιιρυὶιιινιιινίδιβτιῳιε
enim apud .lqutis originum suarum studiosi ε pri-
vatos generis sui commentarios ex archivis publicis
descriptos penes se habebant : quemadmodum apud
,η nos etiamnum a nobilioribus licri \‘itlcutus. Porro

OCR text from a scan; reading errors may remain.

Save for later

Enter your email and we will send you a sign-in link. No password. What you save (articles, verses, chapters, documents) follows you to any device.