PG 103, col. 1092
τῶν Θεομάχων Μανιχαίων ἀγῶνα βαλόμενος 9⁸, καὶ
Λεόντιος 6 τὴν ἐρημικὴν πολιτείαν καὶ τὸν μονσίδα
βίον ἐλόμενος, Ἀναστάσιός τε 6 ἐν ἁγίοις Θεουπόλεως
ἐπίσκοπος, καὶ Συμεώνιος μοναχὸς καὶ πρεσϐύτερος
(ἡ δὲ χρῆσις ἡ τὸν ὅσιον ἐπιγινώσκουσα ἐξ ἐπιστολῆς
ἐστιν ἦν πρὸς τόν Ἰουστινιανὸν βασιλέα διεπέμψατο,
ἢ καὶ κατὰ Νεστοριανῶν τε καί Εὐτυχιανιστῶν τὸν
ἀγῶνα ἔχει ο αὐτὸς τε Ἰουστινιανὸς 97 6 εὐσεϐὴς βα-
σιλεὺς, ἐν οἷς πρὸς Ζώϊλον ἔγραψε - πατριάρχης δ’
Ἀλεξανδρείας οὗτος ἦν - καὶ τὴν ἐπιστολὴν Θησαυ-
ρὸς ἐπωνόμασε), ναὶ δη καὶ Κωνσταντῖνός τις, τῶν
κυαιστώρων φέρων τὸ ἀξίωμα· καὶ γὰρ οὗτος λόγον
κατᾶ Θεοδοσίου τοῦ δυσσεϐοῦς ἐσπούδασεν, ἐξ οὗ
χρήσεις περὶ τῶν δύο ἐνεργειῶν [470 H.] συναναγρά-
φονται. Ἐπῖ πᾶσι καὶ Θεόφιλός τις τῶν θεοφιλῶν καὶ
λογίων, ὃς κατᾶ Σεϐηρου πολὺν ἐν λόγοις ἀγῶνα διο
ἤνεγκενο ὅν καὶ δυσχεραίνων καὶ διαπληκτιζόμενος
6 δυσσεϐὴς καλλιγράφον 9⁸ ὁ ωκογραφος, οἶα δὴ
ἐνοϐρίζιυν, ὠνόμασεν. Αἱ μὲν οὖν χρήσεις, ’ἃς ἡ βίο
ϐλος περιεῖχε, τοὺς εἰρημένους ἱεροὺς ἄνδρας πατέ-
ΣΔΒ’.
Στεφάνου Τριθείτουϐτοιῦ ἐπίκλην Γοϐάρου βι-
λιον.
ιον.
[892 IL] ’Λνεγνώσθη βιϐλίον Στεφάνου τινὸς τρι-
θείτου, ᾠ ἐπίκλην ὁ Γόϐαρος. Τὸ δὲ βιϐλίον πόνων
μὲν ἐδόκει μακρῶν, κέρδος δ’ ἔφερε τῆς πολλῆς οὐχ
ὅμοιον οπουδῆς. φιλοτιμίαν γὰρ μᾶλλον ἦ χρειαν
ἐπεδείκνυτο περιττήν ¹. Ἀλλὰ γὰρ τὰ μὲν κεφαλαια
περὶ ῶν ἡ σπουδὴ, καὶ ὅσα εἷς κοινὰς καὶ ἐκκλησια-
στικᾶς ἀνεφέρετο ζητήσεις, μικροῦ καὶ ν’ ἦν, με-
ρικωτέρων τινῶν ου πολλῶν τούτοις παρεμϐεϐλημέο
νων. Ταῦτα δὲ διτταὶ δόξαι κατεμερίζοντο, καὶ οὐ
διτταὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀντικείμεναι. Τὰς δὲ δόξας ού
λογισμοί τινες οὐδὲ λόγια συνεκρότουν ἱερὰ, χρήσεις
δὲ μόνον, ὡς 6 γράφων ἐνόμιζε, διαφόρων Πατέρων,
ὧν αἱ μὶν τὸ ἐκκλησιαστικὸν φρόνημα, αἱ δέ συνεκρό-
τουν τὸ ἀπόϐλητον. Ἀλλὰ τὸ μὲν ἀπόϐλητον παλαιαί
τε χρήσεις καὶ παλαιῶν ἀνδρῶν, οὐ πάντα πρὸς ἀκρί-
ϐειαν ἐξετασάντων, περιέθαλπον, ὧν ἐνίων μὲν οὐδ’
ἐϐαλπον, ἐδόκουν δὲ θάλπειν ὅμως τῷ συλλέγοντι
ταύτας’ τὸ δὲ φρόνημα τὸ ἐκκλησιαστικὸν αἱ τῶν
μάλιστα την ἀλήθειαν ἐξακριϐωσάντων ἱερῶν ἀνδρῶν
ἐϐεϐαίουν μαρτυρίαι. Ἐστι δῖε τὰ κεφαλαια, περὶ ὧν
ἡ διὰ τῶν χρήσεων διπλῆ καὶ ἀντικειμένη σπουδάζει
κατασκευὴ, ταῦτα ·
"Ott τὸ ἰδίωμα καὶ 6 χαρακτὴρ καὶ ἡ μορφὴ 6:6-
στασίς ἐστιν, ἀλλ’ οὐχῖ συμπλοκὴ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ
ἰδιώματος, οὐδὲ τὸ αὐθυπόστατον. - Τοῦτο μὶν αἱ
χρήσεις κατασκευάζουσι πρότερον, εἶτα πάλιν ὕστερον
τὰ ἐναντίον ἕτεραι, τουτέστιν δτι τὸ ἰδίωμα καὶ ἡ
ζ. 93 καλλι-γράφων ⁹⁹ χρήσεις
9⁷ τε 6 Ἰουστ. ζ’
Λεόντιος 6 τὴν ἐρημικὴν πολιτείαν καὶ τὸν μονσίδα
βίον ἐλόμενος, Ἀναστάσιός τε 6 ἐν ἁγίοις Θεουπόλεως
ἐπίσκοπος, καὶ Συμεώνιος μοναχὸς καὶ πρεσϐύτερος
(ἡ δὲ χρῆσις ἡ τὸν ὅσιον ἐπιγινώσκουσα ἐξ ἐπιστολῆς
ἐστιν ἦν πρὸς τόν Ἰουστινιανὸν βασιλέα διεπέμψατο,
ἢ καὶ κατὰ Νεστοριανῶν τε καί Εὐτυχιανιστῶν τὸν
ἀγῶνα ἔχει ο αὐτὸς τε Ἰουστινιανὸς 97 6 εὐσεϐὴς βα-
σιλεὺς, ἐν οἷς πρὸς Ζώϊλον ἔγραψε - πατριάρχης δ’
Ἀλεξανδρείας οὗτος ἦν - καὶ τὴν ἐπιστολὴν Θησαυ-
ρὸς ἐπωνόμασε), ναὶ δη καὶ Κωνσταντῖνός τις, τῶν
κυαιστώρων φέρων τὸ ἀξίωμα· καὶ γὰρ οὗτος λόγον
κατᾶ Θεοδοσίου τοῦ δυσσεϐοῦς ἐσπούδασεν, ἐξ οὗ
χρήσεις περὶ τῶν δύο ἐνεργειῶν [470 H.] συναναγρά-
φονται. Ἐπῖ πᾶσι καὶ Θεόφιλός τις τῶν θεοφιλῶν καὶ
λογίων, ὃς κατᾶ Σεϐηρου πολὺν ἐν λόγοις ἀγῶνα διο
ἤνεγκενο ὅν καὶ δυσχεραίνων καὶ διαπληκτιζόμενος
6 δυσσεϐὴς καλλιγράφον 9⁸ ὁ ωκογραφος, οἶα δὴ
ἐνοϐρίζιυν, ὠνόμασεν. Αἱ μὲν οὖν χρήσεις, ’ἃς ἡ βίο
ϐλος περιεῖχε, τοὺς εἰρημένους ἱεροὺς ἄνδρας πατέ-
ΣΔΒ’.
Στεφάνου Τριθείτουϐτοιῦ ἐπίκλην Γοϐάρου βι-
λιον.
ιον.
[892 IL] ’Λνεγνώσθη βιϐλίον Στεφάνου τινὸς τρι-
θείτου, ᾠ ἐπίκλην ὁ Γόϐαρος. Τὸ δὲ βιϐλίον πόνων
μὲν ἐδόκει μακρῶν, κέρδος δ’ ἔφερε τῆς πολλῆς οὐχ
ὅμοιον οπουδῆς. φιλοτιμίαν γὰρ μᾶλλον ἦ χρειαν
ἐπεδείκνυτο περιττήν ¹. Ἀλλὰ γὰρ τὰ μὲν κεφαλαια
περὶ ῶν ἡ σπουδὴ, καὶ ὅσα εἷς κοινὰς καὶ ἐκκλησια-
στικᾶς ἀνεφέρετο ζητήσεις, μικροῦ καὶ ν’ ἦν, με-
ρικωτέρων τινῶν ου πολλῶν τούτοις παρεμϐεϐλημέο
νων. Ταῦτα δὲ διτταὶ δόξαι κατεμερίζοντο, καὶ οὐ
διτταὶ μόνον, ἀλλὰ καὶ ἀντικείμεναι. Τὰς δὲ δόξας ού
λογισμοί τινες οὐδὲ λόγια συνεκρότουν ἱερὰ, χρήσεις
δὲ μόνον, ὡς 6 γράφων ἐνόμιζε, διαφόρων Πατέρων,
ὧν αἱ μὶν τὸ ἐκκλησιαστικὸν φρόνημα, αἱ δέ συνεκρό-
τουν τὸ ἀπόϐλητον. Ἀλλὰ τὸ μὲν ἀπόϐλητον παλαιαί
τε χρήσεις καὶ παλαιῶν ἀνδρῶν, οὐ πάντα πρὸς ἀκρί-
ϐειαν ἐξετασάντων, περιέθαλπον, ὧν ἐνίων μὲν οὐδ’
ἐϐαλπον, ἐδόκουν δὲ θάλπειν ὅμως τῷ συλλέγοντι
ταύτας’ τὸ δὲ φρόνημα τὸ ἐκκλησιαστικὸν αἱ τῶν
μάλιστα την ἀλήθειαν ἐξακριϐωσάντων ἱερῶν ἀνδρῶν
ἐϐεϐαίουν μαρτυρίαι. Ἐστι δῖε τὰ κεφαλαια, περὶ ὧν
ἡ διὰ τῶν χρήσεων διπλῆ καὶ ἀντικειμένη σπουδάζει
κατασκευὴ, ταῦτα ·
"Ott τὸ ἰδίωμα καὶ 6 χαρακτὴρ καὶ ἡ μορφὴ 6:6-
στασίς ἐστιν, ἀλλ’ οὐχῖ συμπλοκὴ τῆς οὐσίας καὶ τοῦ
ἰδιώματος, οὐδὲ τὸ αὐθυπόστατον. - Τοῦτο μὶν αἱ
χρήσεις κατασκευάζουσι πρότερον, εἶτα πάλιν ὕστερον
τὰ ἐναντίον ἕτεραι, τουτέστιν δτι τὸ ἰδίωμα καὶ ἡ
ζ. 93 καλλι-γράφων ⁹⁹ χρήσεις
9⁷ τε 6 Ἰουστ. ζ’