PG 104, col. 1244
ζητῶν · οὐδαμῶς γὰρ εὑρήσεις ὲν ἡμῖν ἀρετῆς ἴχνος,
οὐδὲ καλλονὴν λόγου, καθὼς γνώσῃ ἐν τοῖς ὑποτε-
ταγμένοις.
Τῼ ΠΡΟΕΔΡῼ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΠΕΤΡΟΥ ⁸⁸⁸
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
Ι“. Φωτὸς παρουσία λύει σκότος’ καὶ ποιμένων
ἐπιστασία ἀπελαύνει κλεπτῶν καὶ θηρίων συστή-
ματα. Ποιμὴν λογικῶν ἀληθὴς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ τοῦ
ἀληθινοῦ ποιμένος ἀκόλουθος · [cor]. Γ. 82.] ὀ τὴν
ἰδίαν ὥσπερ ἐκεῖνος τιθεὶς ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προ-
νὸάτων αὑτοῦ· οὗ ἡ amator:qu ὡς φῶς ἐκπορεύε-
ται· ὁ μεμεριμνημένῃ ψυχῇ , πάσῃ μηχανῇ ⁸ ταῖς
τοῦ διαϐόλου κακίαις εὐστόχως ἀντιτεχνώμενος. Εἰ
γὰρ καὶ πολλὰ τὰ ένεδρα τοῦ δολίου, ἀλλ’ οὐκ ἀγνοεῖν
τὰ νοήματα αὑτοῦ παρὰ τῆς θείας ⁸ Γραφῆς ὲξεπαι-
δεύθημεν, ὡς δὲ ἱστὸν ἁράχνου τὰς αὑτοῦ ἡγεῖσθαι ’³
παγίδας, τῇ βοηθείᾳ τῆς ζωαρχικῆς καὶ πανυμνήτου
Τριὰδος τοῦ μόνου Θεοῦ ποιητοῦ τοῦ οὐρανοῦ ν καὶ
τῆς γῆς, πάσης τε ἀοράτου καὶ ὁρατῆς κτίσεως,
συνοχέως τε καὶ ἑξουσιαστοῦ νενομοθετήμεθα ι-
προσέχειν δ’ ἄξιον, καὶ μὴ παρέργως τῶν ῥηθησο-
μένων ἀκούειν. Γενήσεται γὰρ τοῖς μὲν τελεωτέροις
τὴν ἕξιν προσθήκη νικητικὴ τῆς κατὰ τοῦ διαϐόλου
πάλης καὶ μάχης, ὲν τῷ τοῖς ἐναντίοις συμπλέκε-
σθαι δόγμασιν, καὶ ταῦτα ὲν τῷ ὲκκλησιαστικῷ τῶν
θείων δογμάτων πελάγει ποιεῖν ὑποϐρύχια* τοῖς δ’
ἁπλουστέροις ἐτι καὶ γαλαποτιζομένοις, ἀποστολικῶς
εἰπεῖν, ὡς νηπίοις ἀσφαλὴς ἕδρα τὸ μὴ περιπίπτειν,
ὠς καλοῖς τοῖς χείροσιν. Ἀρίστη γὰρ αὓτη μηχανὴ
’τοῖς ἁπλουστέροις τὺ τοὺς μιαροὺς ἐκείνους ἀποτρέ-
πεσθαι μὲν καὶ βδελύττεσθαι· μὴ πειρᾶσθαι δὲ ταῖς
αὐτῶν πεύσεσιν ἁνταποκρίνεσθαι · ἀλλ’ ὲν τῷ πυν-
θάνεσθαι αὐτοὺς, σιγᾷν καὶ φεύγειν εἰ δυνατὸν 1 ἐξ
αὐτῶν τὸν ἰδιώτην ἀκροατὴν ὡς ἐξ ὗφεως · οὐδὲν γὰρ
ὡφελεῖὸ τοιοῦτος πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενος(7)·
f. 82. b.] διὰ τοῦτο γὰρ τοῖς ἰδιώταις προσδιαλέ-
γονται. ὥστε τὰ ἅγια τοῖς ἑαυτῶν συμπατεῖν ποσὶ,
καὶ διασπαράττειν τὰ οὐράνια καὶ θεοπρεπῆ δόγματα,
μὴ ὄντος τοῦ ἐμφρόνως ἀντιμαχομένου αὐτοῖς · πῶς
γὰρ ὅλως ἀνθρώπων ἀκούσουσιν, oi ι τὸν μόνον Θεὸν
κατὰ πᾶσαν ἡμέραν τε καὶ ὥραν μυρίαις ὓερεσι
καὶ ὀνειδισμοῖς καὶ ἀραῖς περιϐάλλοντεςς ἄριστον
οὖν ἔστι τὸ διαγινώσκειν αὐτοὺς τὸν ἰδιώτην⁸ εἰς
λόγους δὲ αὐτῶν μὴ ἔρχεσθαι, μήποτε καὶ κινδυνεύ-
σωσιν οι ἀπείρως πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενοι δ χα-
λεπὸν γὰρ τὸ μὴ συναρπασθῆναι ὑπ’ αὐτῶν τοὺς
ἁπλουστέρους· διότι πάντα τὰ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τοῦ
ι ιι. eum. ιι ιι. magna;
ι Vcoabnlum μηχανῇ alio transfertur ει R.
l.00£01"‘.u50€1- FB. δυνατῶν. ιιι. llic ι
² ιι. hic et smpc deinceps ponit absurde
NOTAE.
οὐδὲ καλλονὴν λόγου, καθὼς γνώσῃ ἐν τοῖς ὑποτε-
ταγμένοις.
Τῼ ΠΡΟΕΔΡῼ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ ΠΕΤΡΟΥ ⁸⁸⁸
ΠΡΟΛΟΓΟΣ.
Ι“. Φωτὸς παρουσία λύει σκότος’ καὶ ποιμένων
ἐπιστασία ἀπελαύνει κλεπτῶν καὶ θηρίων συστή-
ματα. Ποιμὴν λογικῶν ἀληθὴς ἐκεῖνός ἐστιν ὁ τοῦ
ἀληθινοῦ ποιμένος ἀκόλουθος · [cor]. Γ. 82.] ὀ τὴν
ἰδίαν ὥσπερ ἐκεῖνος τιθεὶς ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προ-
νὸάτων αὑτοῦ· οὗ ἡ amator:qu ὡς φῶς ἐκπορεύε-
ται· ὁ μεμεριμνημένῃ ψυχῇ , πάσῃ μηχανῇ ⁸ ταῖς
τοῦ διαϐόλου κακίαις εὐστόχως ἀντιτεχνώμενος. Εἰ
γὰρ καὶ πολλὰ τὰ ένεδρα τοῦ δολίου, ἀλλ’ οὐκ ἀγνοεῖν
τὰ νοήματα αὑτοῦ παρὰ τῆς θείας ⁸ Γραφῆς ὲξεπαι-
δεύθημεν, ὡς δὲ ἱστὸν ἁράχνου τὰς αὑτοῦ ἡγεῖσθαι ’³
παγίδας, τῇ βοηθείᾳ τῆς ζωαρχικῆς καὶ πανυμνήτου
Τριὰδος τοῦ μόνου Θεοῦ ποιητοῦ τοῦ οὐρανοῦ ν καὶ
τῆς γῆς, πάσης τε ἀοράτου καὶ ὁρατῆς κτίσεως,
συνοχέως τε καὶ ἑξουσιαστοῦ νενομοθετήμεθα ι-
προσέχειν δ’ ἄξιον, καὶ μὴ παρέργως τῶν ῥηθησο-
μένων ἀκούειν. Γενήσεται γὰρ τοῖς μὲν τελεωτέροις
τὴν ἕξιν προσθήκη νικητικὴ τῆς κατὰ τοῦ διαϐόλου
πάλης καὶ μάχης, ὲν τῷ τοῖς ἐναντίοις συμπλέκε-
σθαι δόγμασιν, καὶ ταῦτα ὲν τῷ ὲκκλησιαστικῷ τῶν
θείων δογμάτων πελάγει ποιεῖν ὑποϐρύχια* τοῖς δ’
ἁπλουστέροις ἐτι καὶ γαλαποτιζομένοις, ἀποστολικῶς
εἰπεῖν, ὡς νηπίοις ἀσφαλὴς ἕδρα τὸ μὴ περιπίπτειν,
ὠς καλοῖς τοῖς χείροσιν. Ἀρίστη γὰρ αὓτη μηχανὴ
’τοῖς ἁπλουστέροις τὺ τοὺς μιαροὺς ἐκείνους ἀποτρέ-
πεσθαι μὲν καὶ βδελύττεσθαι· μὴ πειρᾶσθαι δὲ ταῖς
αὐτῶν πεύσεσιν ἁνταποκρίνεσθαι · ἀλλ’ ὲν τῷ πυν-
θάνεσθαι αὐτοὺς, σιγᾷν καὶ φεύγειν εἰ δυνατὸν 1 ἐξ
αὐτῶν τὸν ἰδιώτην ἀκροατὴν ὡς ἐξ ὗφεως · οὐδὲν γὰρ
ὡφελεῖὸ τοιοῦτος πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενος(7)·
f. 82. b.] διὰ τοῦτο γὰρ τοῖς ἰδιώταις προσδιαλέ-
γονται. ὥστε τὰ ἅγια τοῖς ἑαυτῶν συμπατεῖν ποσὶ,
καὶ διασπαράττειν τὰ οὐράνια καὶ θεοπρεπῆ δόγματα,
μὴ ὄντος τοῦ ἐμφρόνως ἀντιμαχομένου αὐτοῖς · πῶς
γὰρ ὅλως ἀνθρώπων ἀκούσουσιν, oi ι τὸν μόνον Θεὸν
κατὰ πᾶσαν ἡμέραν τε καὶ ὥραν μυρίαις ὓερεσι
καὶ ὀνειδισμοῖς καὶ ἀραῖς περιϐάλλοντεςς ἄριστον
οὖν ἔστι τὸ διαγινώσκειν αὐτοὺς τὸν ἰδιώτην⁸ εἰς
λόγους δὲ αὐτῶν μὴ ἔρχεσθαι, μήποτε καὶ κινδυνεύ-
σωσιν οι ἀπείρως πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενοι δ χα-
λεπὸν γὰρ τὸ μὴ συναρπασθῆναι ὑπ’ αὐτῶν τοὺς
ἁπλουστέρους· διότι πάντα τὰ τοῦ Εὐαγγελίου καὶ τοῦ
ι ιι. eum. ιι ιι. magna;
ι Vcoabnlum μηχανῇ alio transfertur ει R.
l.00£01"‘.u50€1- FB. δυνατῶν. ιιι. llic ι
² ιι. hic et smpc deinceps ponit absurde
NOTAE.