PG 104, col. 1265
λευκῶς λαλοῦμεν ι· ἀλλὰ πολλάκις λέγομεν ὲπικεκαλυμμένως ι, ἴνα οἱ γινώσκοντες πιστοὶ νοήσωσι, καὶ
δράκων· τοιαύταις συμπλοκαῖς κατεπάλαιεν τὸν Μά-
νην 6 Ἀρχέλαος. Φεὺγει πάλιν καὶ ἐντεῦθεν 6 ἐκ
τῆς φυλακῆς φυγών· καὶ τὸν ἀνταγωνιστὴν διαδρὰς,
ἔρχεται εἱς κώμην εὐτελεστάτην, κατὰ ἶτὸν ὅφιν
’τὸν ὲν παραδείσῳ καταλιπόντα τὸν Ἀδὰμ, καὶ τῇ
Εὕα προσελθόντα· ἀλλ’ 6 ι καλὸς ποιμὴν Ἀρχέ-
λαος, τῶν προϐάτων προνοούμενος, ἀκούσας ιτὴν
φυγὴν, εὐθέως δρομαίως ἐπὶ τὴν τοῦ λύκου ἐπεί-
γετο ζήτησιν· Μάνης δὲ ίδὼν τὸν ἀντίδικον, ἐξαί-
φνης ιι ἐξεπήδησε καὶ ἔφυγεν· ἔφυγε δὲ τὴν τελευ-
ταίαν φυγήν. Ut γὰρ τοῦ Περσῶν βασιλέως ὑπασπι-
σταὶ πανταχοῦ διερευνώμενοι, καταλαμῆἀνουσι τὸν
φυγάδα· καὶ ἢν ὥσειλεν ὲπὶ τοῦ [cod. f. 92. 1).] Ἀρι
χελάου λαϐεῖν ἀπόφασιν, ταύτην ἐπιφέρουσιν αὐτῷ
οι ' τοῦ βασιλέως ὑπηρέται· συλλαμὸάνεται 6 Μάνης
ὃν προσκυνοῦσιν ot αὑτοῦ μαθηταὶ ὼς Παράκλητον,
καὶ ἄγεται πρὸς τὸνβασιλέα ’ ὠνείδισεν 6 βασιλεὺς
αὑτοῦ τὸ ψεῦδος, καὶ. τὴν φυγὴν ὲχλεύασεν καὶ ³ τὴν
δουλείαν · ἐξεδίκησε τοῦ παιδὸς τὸν φόνον καὶ κατ-
έκρινε καὶ διὰ τοῦτο, καὶ διὰ τὸν τῶν δεσμοφυλάκων
φόνον, ἐκδαρῆναι τὸν Μάνην Περσικῷ νόμῳ προστά-
ξα,·καὶ ’τὸ μὲν λοιπὸν σῶμα, θηρίοις παρεδόοη
βορά τὸ δὲ τῆς κακίστης γνώμης δοχεῖον τὸ δέρμα,
θυλάκου 1 δίκην πρὸ τῶν πυλῶν ἀνηρτήθη’ ὁ Παρά-
κλητον ἑαυτὸν λέγων, καλ⁸ τὰ μέλλοντα εἰδέναι ἐπαγ-
γελλόμενος, τὴν ἰδίαν φυγὴν καὶ τὴν κατάληψιν οὐκ
ἔγνω.
ις’. Ἦν δὲ προ τούτου καὶ {te ρος τῆς κακίας δι-
δάσκαλος ταύτης, Ζαράνης ὀνόματι, ὁμόφρων αὑτοῦ
ὑπάρχων· μαθηταὶ δὲ τούτου τοῦ ἀντιχρίστου Μάνεν-
τος γεγόνασι δώδεκα (19)- Σισίννιος ὁ τούτου διάδοχος·
καὶ Θωμᾶς 6 τὸ κατ’ αὑτὸν Μανιχαῖκὸν εὐαγγέλιον
συντάξας· Βουδδὶς ι τε, καὶ Ἑρμᾶς , Ἀδαντος , καὶ
’Λδήμαντος, ὃν ἀπέστειλεν εἰς διάφορα κλίματα κή-
ρυκα τῆς πλάνης· ἐξηγηταὶ δὲ αὐτῷ καὶ ὑπομνημα-
mea). γεγόνασιν, Ἰέραξ, καὶ Ἡρακλείδης, καὶ
’Λφοόνιος λ · ὑπῆρχον δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεροι μαθηταὶ
τρεῖς, Ἀγάπιος 6 τὴν Ἐπτάλογον συντάξας, καὶ Ζα-
ρούσις, καὶ Γαϐριάὸιος⁸ [ςοιί. f. 95.] μηδεὶς ἀναγι-
νωσκέτω τὸ κατὰ Θωμᾶν εὐαγγέλιον (⁸20)· οὐ γάρ
ἐστιν ἐνὸς τῶν δώδεκα ἀποστόλων, ἀλλ’ ἑνὸς τῶν δὼ-
δεκα κακῶν τοῦ ἀντιχρίστου Μάνεντος μαθητῶν·
μήτε τὴν Ἐπτὰλογον ’Δγαπίου- μήτε τὴν τῶν ἐπι-
στολῶν ὁμάδα· μήτε τὴν πᾶσαν παρὰ τούτων ἀσεϐῶν
ἐκτεθεῖσιν βίϐλον ἀναγινωσκέτω, εἰς λύμην πολλῶν,
καὶ τῆς οἰκείας ψυχῆς ἀπώλειαν· πᾶσαν γὰρ αὐτῶν
βίϐλοθ ὡς ἀσεὸῆ διδάγματα κατέχουσαν καί βλασφη-
VAlt-IAE LECTIONES.
τ ιι. λαλοῦμαι. ι [ἰ. ἐπικεκαλλ.
ί lt. ἡ. “ lt. ὲυέωντιτ.
λαλοῦμαι. ι [ἰ. ἐπικεκαλλ. ί Η, ἡ. ¹ Η. ἐφέφνης. ' ll. καὶ pro οξ. ³ Ii. δὲ ρι(
ι Mendesc apud Cyrillum Βαδδᾱς. dc quo falso \‘ocalmlu frustra aestuat Τιιιιςυιιε.
κου.
(l9) Augustinus ligor. 46 : Μαιιξιίίιαιιιδ duodecim et tertium decimum principe». ipsorum.
discipulos Ιιςφιιίμ ut! instar (iliastolici numeri. quem
numerum Itlaniclut’i hodieque tusludzmi:
electis suis Imbeulduodecim, quas appellant magistros,
δράκων· τοιαύταις συμπλοκαῖς κατεπάλαιεν τὸν Μά-
νην 6 Ἀρχέλαος. Φεὺγει πάλιν καὶ ἐντεῦθεν 6 ἐκ
τῆς φυλακῆς φυγών· καὶ τὸν ἀνταγωνιστὴν διαδρὰς,
ἔρχεται εἱς κώμην εὐτελεστάτην, κατὰ ἶτὸν ὅφιν
’τὸν ὲν παραδείσῳ καταλιπόντα τὸν Ἀδὰμ, καὶ τῇ
Εὕα προσελθόντα· ἀλλ’ 6 ι καλὸς ποιμὴν Ἀρχέ-
λαος, τῶν προϐάτων προνοούμενος, ἀκούσας ιτὴν
φυγὴν, εὐθέως δρομαίως ἐπὶ τὴν τοῦ λύκου ἐπεί-
γετο ζήτησιν· Μάνης δὲ ίδὼν τὸν ἀντίδικον, ἐξαί-
φνης ιι ἐξεπήδησε καὶ ἔφυγεν· ἔφυγε δὲ τὴν τελευ-
ταίαν φυγήν. Ut γὰρ τοῦ Περσῶν βασιλέως ὑπασπι-
σταὶ πανταχοῦ διερευνώμενοι, καταλαμῆἀνουσι τὸν
φυγάδα· καὶ ἢν ὥσειλεν ὲπὶ τοῦ [cod. f. 92. 1).] Ἀρι
χελάου λαϐεῖν ἀπόφασιν, ταύτην ἐπιφέρουσιν αὐτῷ
οι ' τοῦ βασιλέως ὑπηρέται· συλλαμὸάνεται 6 Μάνης
ὃν προσκυνοῦσιν ot αὑτοῦ μαθηταὶ ὼς Παράκλητον,
καὶ ἄγεται πρὸς τὸνβασιλέα ’ ὠνείδισεν 6 βασιλεὺς
αὑτοῦ τὸ ψεῦδος, καὶ. τὴν φυγὴν ὲχλεύασεν καὶ ³ τὴν
δουλείαν · ἐξεδίκησε τοῦ παιδὸς τὸν φόνον καὶ κατ-
έκρινε καὶ διὰ τοῦτο, καὶ διὰ τὸν τῶν δεσμοφυλάκων
φόνον, ἐκδαρῆναι τὸν Μάνην Περσικῷ νόμῳ προστά-
ξα,·καὶ ’τὸ μὲν λοιπὸν σῶμα, θηρίοις παρεδόοη
βορά τὸ δὲ τῆς κακίστης γνώμης δοχεῖον τὸ δέρμα,
θυλάκου 1 δίκην πρὸ τῶν πυλῶν ἀνηρτήθη’ ὁ Παρά-
κλητον ἑαυτὸν λέγων, καλ⁸ τὰ μέλλοντα εἰδέναι ἐπαγ-
γελλόμενος, τὴν ἰδίαν φυγὴν καὶ τὴν κατάληψιν οὐκ
ἔγνω.
ις’. Ἦν δὲ προ τούτου καὶ {te ρος τῆς κακίας δι-
δάσκαλος ταύτης, Ζαράνης ὀνόματι, ὁμόφρων αὑτοῦ
ὑπάρχων· μαθηταὶ δὲ τούτου τοῦ ἀντιχρίστου Μάνεν-
τος γεγόνασι δώδεκα (19)- Σισίννιος ὁ τούτου διάδοχος·
καὶ Θωμᾶς 6 τὸ κατ’ αὑτὸν Μανιχαῖκὸν εὐαγγέλιον
συντάξας· Βουδδὶς ι τε, καὶ Ἑρμᾶς , Ἀδαντος , καὶ
’Λδήμαντος, ὃν ἀπέστειλεν εἰς διάφορα κλίματα κή-
ρυκα τῆς πλάνης· ἐξηγηταὶ δὲ αὐτῷ καὶ ὑπομνημα-
mea). γεγόνασιν, Ἰέραξ, καὶ Ἡρακλείδης, καὶ
’Λφοόνιος λ · ὑπῆρχον δὲ αὐτῷ καὶ ἕτεροι μαθηταὶ
τρεῖς, Ἀγάπιος 6 τὴν Ἐπτάλογον συντάξας, καὶ Ζα-
ρούσις, καὶ Γαϐριάὸιος⁸ [ςοιί. f. 95.] μηδεὶς ἀναγι-
νωσκέτω τὸ κατὰ Θωμᾶν εὐαγγέλιον (⁸20)· οὐ γάρ
ἐστιν ἐνὸς τῶν δώδεκα ἀποστόλων, ἀλλ’ ἑνὸς τῶν δὼ-
δεκα κακῶν τοῦ ἀντιχρίστου Μάνεντος μαθητῶν·
μήτε τὴν Ἐπτὰλογον ’Δγαπίου- μήτε τὴν τῶν ἐπι-
στολῶν ὁμάδα· μήτε τὴν πᾶσαν παρὰ τούτων ἀσεϐῶν
ἐκτεθεῖσιν βίϐλον ἀναγινωσκέτω, εἰς λύμην πολλῶν,
καὶ τῆς οἰκείας ψυχῆς ἀπώλειαν· πᾶσαν γὰρ αὐτῶν
βίϐλοθ ὡς ἀσεὸῆ διδάγματα κατέχουσαν καί βλασφη-
VAlt-IAE LECTIONES.
τ ιι. λαλοῦμαι. ι [ἰ. ἐπικεκαλλ.
ί lt. ἡ. “ lt. ὲυέωντιτ.
λαλοῦμαι. ι [ἰ. ἐπικεκαλλ. ί Η, ἡ. ¹ Η. ἐφέφνης. ' ll. καὶ pro οξ. ³ Ii. δὲ ρι(
ι Mendesc apud Cyrillum Βαδδᾱς. dc quo falso \‘ocalmlu frustra aestuat Τιιιιςυιιε.
κου.
(l9) Augustinus ligor. 46 : Μαιιξιίίιαιιιδ duodecim et tertium decimum principe». ipsorum.
discipulos Ιιςφιιίμ ut! instar (iliastolici numeri. quem
numerum Itlaniclut’i hodieque tusludzmi:
electis suis Imbeulduodecim, quas appellant magistros,