PG 11, col. 1533
et principis hujus smculi, qui a Deo avertit quos-
cunque potest. Dctrectamus igitur omnino illos
quos reliqui homines venerantur, colere et illis ser-
vire, quia ministri non sunt. Nam si didicissemus
illus esse summi Dei ministros, nOn eos danuonia
csse diceremus. itaque unum Deum et unum Filium
ejus Verlunu et imaginem, quantum possumus, pre-
ιιίΙιιιε supplicationibusque veneramur, oll‘ercntes
Deo universorum per Uuigenitum ejus nostras pre-
ces. Huic primum supplicamus , rogantes ut, cum
sit prOpitiatio pro peccatis nostris ’ et pontifex mu-
gnus ¹⁰, vota, victimas, precesque nostras summo
Deo ollerat. Haec igitur est de Deo fides nostra per
ejus Filium qui eam innubis confirmat, nec Celsus
probare potest, DeiFiIium ullam nobis esse seditio-
nis eansam; quippe qui Patrem veneramur, cum
admiramur ejus Filium, qui est Verbum, sapientia,
veritas, iustitia et omnia qua: Dei 752 Filium esse
didicimus, utpote a tali Patre progenitum. Atque de
his hactenus.
ἅπερ εἶναι μεμαθήκαμεν τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ, οὕτω δὴ (48) καὶ τὸν γεννηθέντα ,ἀπὸ τοῦ τοιούτου Πατρός.
Καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ. _
M. Quoniam vero rursus ait Celsus: Si doceas eos
hunc non esse illius Filium, scd illtmt omnium esse
Putrem, quem solum vere adorari oporteat; nolint,
nisi et iste adoretur qui seditionis dua: ipsis est,
quemque Dei Filium appellant, non quod Deum nta-
a‘ime colant, sed quod istum extollunt quam maxime;
nos, qui didicimus quis ille sit Dei Filius , et eum
esse splendorem gloriw et figurant substantia: ejus ",
vaporem virtutis Dei , emanationem claritatis omni-
potentis sinceram, candorem lucis ceterum, speculum
sine macula Dei majestatis et imaginem bonitatis il-
(ius ¹’, scimus hunc Filium ex illo esse , et illum
hujus esse Patrem. Quae doctrina nihil absurdi ha-
bet , neque Deum dedecet, qui talem sibi Filium
unigenitum generavit; nec nobis persuaserit non
esse iugeniti Dei et Patris talem Filium. Si quos-
dam audivit Celsus , qui Dei Filium negarent esse
Filium ejus a quo hoc universum creatum est, ipse
D
viderit, viderint et illi qui assensum ejusmodi do—
’ Ι Joan. ιι. 2. ¹⁰ llehr. tv, M. “ollebr. 1,2
Josepfio Jachiade. Nam quod in Apocalypsi angelus niam, qumst. 5, ιι. 56.
eum honorem (ise-amovet, mm inde venit, quod in
eo‘esset quid illiciti. sed apostolum sibi atquut un- τως.
qelus. quod ambo .Christilju'in angelqrumcapitis mi— Mss., Διό. Lihh. antea editi, ἀλλά.
ςιρδινξ esse-nt (vide locum Coloss. ιζ 16, ’18) et aposto-
lica legatiq ad hominum salutent comparatam-ulla _ (ίὸλοῦζω δή.. Οιιίεἰο ει Bohereilo legendum vi-
parte'angelicaesset inferior. iVon solent autent eol- det‘ur'are δή. Noster vero ll. Ρ. Prudeniius Maran
legat inter δείδια sub‘utissionis signa usurpare. ί)τί-
genes νιιι adversus Celsum concedit θεραπεύεσθαι,
veneratione honorari posse angelos; si modo reputa-
getur ejus rocis significatio. Neque peccaturum q. 2. ⁷ ⁷ ι- Ἰ
putem, si lqufiis angeli sibi apparentis commendatio-
nem apud DeuutLimploret; quo Maimauides trahit
ea, quia apud dolium leguntur χλιιιιιι. 23, quicum
consentitzquod Philo stirpe ἀγγέλρυς μερίτας, ρη-
gelos mediatores vocat. Sr'escmif—J’ide'lib. tt Dirige- ‘variantem lectionem.
cunque potest. Dctrectamus igitur omnino illos
quos reliqui homines venerantur, colere et illis ser-
vire, quia ministri non sunt. Nam si didicissemus
illus esse summi Dei ministros, nOn eos danuonia
csse diceremus. itaque unum Deum et unum Filium
ejus Verlunu et imaginem, quantum possumus, pre-
ιιίΙιιιε supplicationibusque veneramur, oll‘ercntes
Deo universorum per Uuigenitum ejus nostras pre-
ces. Huic primum supplicamus , rogantes ut, cum
sit prOpitiatio pro peccatis nostris ’ et pontifex mu-
gnus ¹⁰, vota, victimas, precesque nostras summo
Deo ollerat. Haec igitur est de Deo fides nostra per
ejus Filium qui eam innubis confirmat, nec Celsus
probare potest, DeiFiIium ullam nobis esse seditio-
nis eansam; quippe qui Patrem veneramur, cum
admiramur ejus Filium, qui est Verbum, sapientia,
veritas, iustitia et omnia qua: Dei 752 Filium esse
didicimus, utpote a tali Patre progenitum. Atque de
his hactenus.
ἅπερ εἶναι μεμαθήκαμεν τὸν Υίὸν τοῦ Θεοῦ, οὕτω δὴ (48) καὶ τὸν γεννηθέντα ,ἀπὸ τοῦ τοιούτου Πατρός.
Καὶ ταῦτα μὲν ταύτῃ. _
M. Quoniam vero rursus ait Celsus: Si doceas eos
hunc non esse illius Filium, scd illtmt omnium esse
Putrem, quem solum vere adorari oporteat; nolint,
nisi et iste adoretur qui seditionis dua: ipsis est,
quemque Dei Filium appellant, non quod Deum nta-
a‘ime colant, sed quod istum extollunt quam maxime;
nos, qui didicimus quis ille sit Dei Filius , et eum
esse splendorem gloriw et figurant substantia: ejus ",
vaporem virtutis Dei , emanationem claritatis omni-
potentis sinceram, candorem lucis ceterum, speculum
sine macula Dei majestatis et imaginem bonitatis il-
(ius ¹’, scimus hunc Filium ex illo esse , et illum
hujus esse Patrem. Quae doctrina nihil absurdi ha-
bet , neque Deum dedecet, qui talem sibi Filium
unigenitum generavit; nec nobis persuaserit non
esse iugeniti Dei et Patris talem Filium. Si quos-
dam audivit Celsus , qui Dei Filium negarent esse
Filium ejus a quo hoc universum creatum est, ipse
D
viderit, viderint et illi qui assensum ejusmodi do—
’ Ι Joan. ιι. 2. ¹⁰ llehr. tv, M. “ollebr. 1,2
Josepfio Jachiade. Nam quod in Apocalypsi angelus niam, qumst. 5, ιι. 56.
eum honorem (ise-amovet, mm inde venit, quod in
eo‘esset quid illiciti. sed apostolum sibi atquut un- τως.
qelus. quod ambo .Christilju'in angelqrumcapitis mi— Mss., Διό. Lihh. antea editi, ἀλλά.
ςιρδινξ esse-nt (vide locum Coloss. ιζ 16, ’18) et aposto-
lica legatiq ad hominum salutent comparatam-ulla _ (ίὸλοῦζω δή.. Οιιίεἰο ει Bohereilo legendum vi-
parte'angelicaesset inferior. iVon solent autent eol- det‘ur'are δή. Noster vero ll. Ρ. Prudeniius Maran
legat inter δείδια sub‘utissionis signa usurpare. ί)τί-
genes νιιι adversus Celsum concedit θεραπεύεσθαι,
veneratione honorari posse angelos; si modo reputa-
getur ejus rocis significatio. Neque peccaturum q. 2. ⁷ ⁷ ι- Ἰ
putem, si lqufiis angeli sibi apparentis commendatio-
nem apud DeuutLimploret; quo Maimauides trahit
ea, quia apud dolium leguntur χλιιιιιι. 23, quicum
consentitzquod Philo stirpe ἀγγέλρυς μερίτας, ρη-
gelos mediatores vocat. Sr'escmif—J’ide'lib. tt Dirige- ‘variantem lectionem.