PG 11, col. 569
θνήσκειν, προτιμῶντες τὸν μετ’ εὐσεϐείας θάνατον
τοῦ μετ’ ἀσεϐείας ζῇν (64). Διόπερ ι καρδίᾳ μὲν ι
ὁ Θεὸς τοῖς τοιούτοις ι πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην,
στόματι δὲ ὁμολογεῖται είς σωτηρίαν, ι καταλαμϐά-
νουσιν, ὂτι οὔτε δικαιωθήσονται, ὲάν μὴ οὕτω πι-
στεύσωσι τῷ Θεῷ τῆς καρδίας αὐτῶν οὕτω διακειμέ-
νης, οὔτε ὲν σωτηρίᾳ ἔσονται, ἐὰν μὴ ὁποία ἡ διάθε-
σις ᾗ, τοιοῦτος καὶ ὁ λόγος. Ἑαυτοὺς γάρ ἀπατῶσιν
οἱ νομίζοντες ἀρκεῖν πρὸς τὸ τυχεῖν ἐν Χριστῷ τέλους,
τὸ, ι Καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην· ι κᾶν
μὴ’ προσῇ τὸ, ιι Στόματι δὲ ὁμολογεῖται είς σωτη-
ρίαν. ι Καὶ ἔστι γε εἰπεῖν, ὅτι μᾶλλον ἔστι τοῖς χεί-
λεσι τιμᾷν, τὴν καρδίαν πόρρω ἔχοντα ἀπὸ Θεοῦ, ἥπερ τῇ καρδίᾳ τιμᾷν αὐτὸν, τοῦ στόματος μὴ ὁμολο-
γοῦντος εἰς σωτηρίαν
Καὶ εἴποιμ’ ἂν, ὅτι οἱ ἐπὶ δικαστηρίου ἐξομνύμενοι
τὸν Χριστιανισμὸν,ἢ πρὸ δικαστηρίου, οὐιλατρεύουσι
μὲν, προσκυνοῦσι δὲ τοῖς εἰδώλοις (65), λαμϐάνοντες
τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ματαίῳ καὶ ἀψύχῳ
ὕλῃ. Προσεκύνουν δὲ οὕτω, καὶ οὐκ ὲλάτρευον εἰδώ-
λοις ὁ βεϐηλωθεὶς λαὸς είς τὰς θυγατέρας Μωάϐ· γέ-
γραπται γοῦν αὐταῖς λέξεσιν, ὅτι ι Ἐκάλεσαν αὐτοὺς
ἐπὶ ταῖς θυσίαις τῶν εἰδώλων αὐτῶν· καὶ ἔφαγεν ὁ
λαὸς τῶν θυσιῶν αὐτῶν· καὶ προσεκύνησαν τοῖς εἰ-
δώλοις αὐτῶν καὶ ἐτελέσθη Ἰσραὴλ τῷ Βεελφεγώρ. ι
Καὶ παρατήρει, ὅτιούκ εἴρηται· Καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς
εἰδώλοις αὐτῶν· οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν μετὰ τοσαῦτα
σημεῖα καὶ τέρατα, ὑπὸ μίαν καιροῦ ῥοπὴν πεισθῆ-
ναι ὑπὸ τῶν γυναικῶν μεθ’ ὧν ὲξεπόρνευον, πρὸς τὸ
νομίσαι θεοὺς τὰ εἴδωλα. Τάχα δὲ οὕτω καὶ κατὰ τὴν
’⁵ l Pet. ll, 9. ’⁵ Rom. ιι, ιο.
9“ Num. xxv, 2, 5.
φά) Προτιιιῶγτεςνςὸνέιετ” secretis-Mr:- θάνατον·
τοῦ μετὰ ἀσεϐείας ζῇν. Etiam ethnicis hoc tritum
esse observavit Wetstettius. IsocratesadNicorlem:
Αἱροῦ καλῶς τεθνάναι μᾶλλον ἢ ζῇν αἰσχρῶς, ¢__elige
potius bene mori, quam turpiter vivere. ι Ει in
Laud. Helena: ί κρεῖττόν ἐστι τεθνάναι μᾶλλον ἢ
ζῇν αἰσχρῶς. ‹ Praestat tuor: quam turpiter γίνεται
Ui'igertes lib. ll contra (Ie/sunt, ιι, 17 ; Σωκράτης
εἵλετο, -κατὰ τὸ φαινόμενον αὐτῷ εὔλογον , κρεῖττον
αὐτῷ εἶναι φιλοσόφωςάποθανεῖν ἢ ἁφιλοσόφωςξζῇν.
ι manu Socrates propositi tenax mortem philoso-
pho dignam oppetere, quam indignam philosopho
vitam exigere, ι Sed parum pie moritur qui cicu-
tam bibil. Longe_a|iter Christiani quibus, teste
Eusebio lib. tv'llist. θυσίη c. i5, ipse imperator
Antoninus in epist. ι ad cmnmune Asia: ι θοι-(⁵ο
testimonium perhibet : Εἴη δ’ ἂν κάκείνοις αἱρετὸν
τὸδοκεῖν κατηγορουμένοις τεθνάναι μᾶλλον ἢζῇν,
ὑπὲρ τοῦᾴοίκείου Θεοῦ· ὅθεν καὶ νικῶσι προιέμενοι
τὰς θέαυτῶν ψυχά-ςῄἦπερ πειθόμενοι οἷς. ἀξιοῦτε πράτ-
τειν αὐτούς ("Illis longe optabilius fuerit ut in jus
vocati mortem oppetere videantur pro Deo suo.
quam ut incolumes remaneant; ita victores cva-
dunt, animas suasipotius projicientes , quant ιιι ea
facere. qua: vos jubetis ,ί in aninmm suutn indu-
cant. ι Sic de iisdem Prudentius Περὶ στεφάνων,
hymno 10, canit :
Fixa ει statuta est omnibus sententia
Fidem (neri, vel libenter emori.
“(65) Οὐ λατρεύουσι μὲν, προσκυνοῦσι δὲ τοῖς εὶ-
3a
τοῦ μετ’ ἀσεϐείας ζῇν (64). Διόπερ ι καρδίᾳ μὲν ι
ὁ Θεὸς τοῖς τοιούτοις ι πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην,
στόματι δὲ ὁμολογεῖται είς σωτηρίαν, ι καταλαμϐά-
νουσιν, ὂτι οὔτε δικαιωθήσονται, ὲάν μὴ οὕτω πι-
στεύσωσι τῷ Θεῷ τῆς καρδίας αὐτῶν οὕτω διακειμέ-
νης, οὔτε ὲν σωτηρίᾳ ἔσονται, ἐὰν μὴ ὁποία ἡ διάθε-
σις ᾗ, τοιοῦτος καὶ ὁ λόγος. Ἑαυτοὺς γάρ ἀπατῶσιν
οἱ νομίζοντες ἀρκεῖν πρὸς τὸ τυχεῖν ἐν Χριστῷ τέλους,
τὸ, ι Καρδίᾳ γὰρ πιστεύεται εἰς δικαιοσύνην· ι κᾶν
μὴ’ προσῇ τὸ, ιι Στόματι δὲ ὁμολογεῖται είς σωτη-
ρίαν. ι Καὶ ἔστι γε εἰπεῖν, ὅτι μᾶλλον ἔστι τοῖς χεί-
λεσι τιμᾷν, τὴν καρδίαν πόρρω ἔχοντα ἀπὸ Θεοῦ, ἥπερ τῇ καρδίᾳ τιμᾷν αὐτὸν, τοῦ στόματος μὴ ὁμολο-
γοῦντος εἰς σωτηρίαν
Καὶ εἴποιμ’ ἂν, ὅτι οἱ ἐπὶ δικαστηρίου ἐξομνύμενοι
τὸν Χριστιανισμὸν,ἢ πρὸ δικαστηρίου, οὐιλατρεύουσι
μὲν, προσκυνοῦσι δὲ τοῖς εἰδώλοις (65), λαμϐάνοντες
τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐπὶ ματαίῳ καὶ ἀψύχῳ
ὕλῃ. Προσεκύνουν δὲ οὕτω, καὶ οὐκ ὲλάτρευον εἰδώ-
λοις ὁ βεϐηλωθεὶς λαὸς είς τὰς θυγατέρας Μωάϐ· γέ-
γραπται γοῦν αὐταῖς λέξεσιν, ὅτι ι Ἐκάλεσαν αὐτοὺς
ἐπὶ ταῖς θυσίαις τῶν εἰδώλων αὐτῶν· καὶ ἔφαγεν ὁ
λαὸς τῶν θυσιῶν αὐτῶν· καὶ προσεκύνησαν τοῖς εἰ-
δώλοις αὐτῶν καὶ ἐτελέσθη Ἰσραὴλ τῷ Βεελφεγώρ. ι
Καὶ παρατήρει, ὅτιούκ εἴρηται· Καὶ ἐλάτρευσαν τοῖς
εἰδώλοις αὐτῶν· οὐδὲ γὰρ οἷόν τε ἦν μετὰ τοσαῦτα
σημεῖα καὶ τέρατα, ὑπὸ μίαν καιροῦ ῥοπὴν πεισθῆ-
ναι ὑπὸ τῶν γυναικῶν μεθ’ ὧν ὲξεπόρνευον, πρὸς τὸ
νομίσαι θεοὺς τὰ εἴδωλα. Τάχα δὲ οὕτω καὶ κατὰ τὴν
’⁵ l Pet. ll, 9. ’⁵ Rom. ιι, ιο.
9“ Num. xxv, 2, 5.
φά) Προτιιιῶγτεςνςὸνέιετ” secretis-Mr:- θάνατον·
τοῦ μετὰ ἀσεϐείας ζῇν. Etiam ethnicis hoc tritum
esse observavit Wetstettius. IsocratesadNicorlem:
Αἱροῦ καλῶς τεθνάναι μᾶλλον ἢ ζῇν αἰσχρῶς, ¢__elige
potius bene mori, quam turpiter vivere. ι Ει in
Laud. Helena: ί κρεῖττόν ἐστι τεθνάναι μᾶλλον ἢ
ζῇν αἰσχρῶς. ‹ Praestat tuor: quam turpiter γίνεται
Ui'igertes lib. ll contra (Ie/sunt, ιι, 17 ; Σωκράτης
εἵλετο, -κατὰ τὸ φαινόμενον αὐτῷ εὔλογον , κρεῖττον
αὐτῷ εἶναι φιλοσόφωςάποθανεῖν ἢ ἁφιλοσόφωςξζῇν.
ι manu Socrates propositi tenax mortem philoso-
pho dignam oppetere, quam indignam philosopho
vitam exigere, ι Sed parum pie moritur qui cicu-
tam bibil. Longe_a|iter Christiani quibus, teste
Eusebio lib. tv'llist. θυσίη c. i5, ipse imperator
Antoninus in epist. ι ad cmnmune Asia: ι θοι-(⁵ο
testimonium perhibet : Εἴη δ’ ἂν κάκείνοις αἱρετὸν
τὸδοκεῖν κατηγορουμένοις τεθνάναι μᾶλλον ἢζῇν,
ὑπὲρ τοῦᾴοίκείου Θεοῦ· ὅθεν καὶ νικῶσι προιέμενοι
τὰς θέαυτῶν ψυχά-ςῄἦπερ πειθόμενοι οἷς. ἀξιοῦτε πράτ-
τειν αὐτούς ("Illis longe optabilius fuerit ut in jus
vocati mortem oppetere videantur pro Deo suo.
quam ut incolumes remaneant; ita victores cva-
dunt, animas suasipotius projicientes , quant ιιι ea
facere. qua: vos jubetis ,ί in aninmm suutn indu-
cant. ι Sic de iisdem Prudentius Περὶ στεφάνων,
hymno 10, canit :
Fixa ει statuta est omnibus sententia
Fidem (neri, vel libenter emori.
“(65) Οὐ λατρεύουσι μὲν, προσκυνοῦσι δὲ τοῖς εὶ-
3a