PG 114, col. 194
vel solitariam vitam coluerunt, duplici nomine
aemulationem habent, imitanda; scilicet composi-
tionis, morumque praeclare institutorum forma-
tionis. Dicam et tertium, nihil his deterius, qui-
nimo majoris solertia: sublimiusque, quod eorum
quibus constant Evangelia, sanctorum conscripta
memoria, reliquorum caput exsistit Quod itaque
tale sibi argumentum delegerit, illius certo pru-
dentiam astruit ; quod vero talibus usus senten-
tiis est, eaque dictione, quae ipse cum claritate
incisa, probabilis, veraque ac ex re nata eniteret,
illius quoque sapientiaa claro indicio cst ; ma-
nuncquae li‘ominerm prodit, qui ex temporum ac
auditorum rationibus sermonem rite nosset com-
ponere.
Atque ut hujus generis quidpiam loquar,paulo-
que fusius sermonem adhibeam, non me latet viri
lucubrationes scriptaque monumenta non esse ma-
gno studio,nec iis qui lingua: ornamento utuntur
nimis Rhetorice,nec iis, qui suum studium posue-
runt in disciplinis;sed nec iis, qui studuerunt na-
tura: contemplationi : quod eis dicendi generum
mistio non eluceat,nec figurae dicendi sint apertaz,
neque ulla naturalis dubitatio et solutio, neque
lineares demonstrationes cum importunis nomini-
bus,neque philosophica: sententiae,quze subjectum
verbis in altum invehant. Volunt enim qui sunt
sapientiae ultra modun. dediti, omnia scribi ad os-
tentationem, non ad morum correctionem. Ego
autem dico hujus viri scripta nullo horum esse
privata;svd quoniam non ad ostentationem compa-
rabatur ejus scriptio, ea non ponuntur frequentia,
nequestatim a principio.neque ubique,neque apud
omnes: sed quando res dat ei occasionem, usus
iis, quae postulat oratio, redit rursum ad scopum
propositum .Ejus enim oratio nequead sophisticam
intuetur jactationem utforensem apparatum,neque
ad artificiosam naturalium excogitationem, neque
ad linearum contemplationem, aut curiosiorem
numerorum intelligentiam.Sed neque est ei studio
cceli motus, aut quemadmodum inerrans mundus
procedat circa stellas errantes: sed neque sunt ei
curae consonantes,aut semivocalesmeque qui per eas
fit concentus.Propterea haec quidem amandat tan-
quam supervacanea, nonnunquam tamen eis utens
et in tempore. Veritati autem adhaeret, et a falso
alienae narrationi. Dictionis autem sciebat quidem
multos modoszusus est autem eo,qui sufficiebat ad
auditionem simul et bonorum, et vulgizet ut usque
auribus simul satisfecit: nam dictionis quidem
numero et pulchritudine eruditum sic attraxit au-
ditorem,et satis delinit gratiarum illecebriszeo au-
tem quod esset clara et succulenta oratio, efl‘ecit,
ut aures imperitorum ab ejus voce penderent.
Ambos rursum induxit brevitate et probabilitate.
aemulationem habent, imitanda; scilicet composi-
tionis, morumque praeclare institutorum forma-
tionis. Dicam et tertium, nihil his deterius, qui-
nimo majoris solertia: sublimiusque, quod eorum
quibus constant Evangelia, sanctorum conscripta
memoria, reliquorum caput exsistit Quod itaque
tale sibi argumentum delegerit, illius certo pru-
dentiam astruit ; quod vero talibus usus senten-
tiis est, eaque dictione, quae ipse cum claritate
incisa, probabilis, veraque ac ex re nata eniteret,
illius quoque sapientiaa claro indicio cst ; ma-
nuncquae li‘ominerm prodit, qui ex temporum ac
auditorum rationibus sermonem rite nosset com-
ponere.
Atque ut hujus generis quidpiam loquar,paulo-
que fusius sermonem adhibeam, non me latet viri
lucubrationes scriptaque monumenta non esse ma-
gno studio,nec iis qui lingua: ornamento utuntur
nimis Rhetorice,nec iis, qui suum studium posue-
runt in disciplinis;sed nec iis, qui studuerunt na-
tura: contemplationi : quod eis dicendi generum
mistio non eluceat,nec figurae dicendi sint apertaz,
neque ulla naturalis dubitatio et solutio, neque
lineares demonstrationes cum importunis nomini-
bus,neque philosophica: sententiae,quze subjectum
verbis in altum invehant. Volunt enim qui sunt
sapientiae ultra modun. dediti, omnia scribi ad os-
tentationem, non ad morum correctionem. Ego
autem dico hujus viri scripta nullo horum esse
privata;svd quoniam non ad ostentationem compa-
rabatur ejus scriptio, ea non ponuntur frequentia,
nequestatim a principio.neque ubique,neque apud
omnes: sed quando res dat ei occasionem, usus
iis, quae postulat oratio, redit rursum ad scopum
propositum .Ejus enim oratio nequead sophisticam
intuetur jactationem utforensem apparatum,neque
ad artificiosam naturalium excogitationem, neque
ad linearum contemplationem, aut curiosiorem
numerorum intelligentiam.Sed neque est ei studio
cceli motus, aut quemadmodum inerrans mundus
procedat circa stellas errantes: sed neque sunt ei
curae consonantes,aut semivocalesmeque qui per eas
fit concentus.Propterea haec quidem amandat tan-
quam supervacanea, nonnunquam tamen eis utens
et in tempore. Veritati autem adhaeret, et a falso
alienae narrationi. Dictionis autem sciebat quidem
multos modoszusus est autem eo,qui sufficiebat ad
auditionem simul et bonorum, et vulgizet ut usque
auribus simul satisfecit: nam dictionis quidem
numero et pulchritudine eruditum sic attraxit au-
ditorem,et satis delinit gratiarum illecebriszeo au-
tem quod esset clara et succulenta oratio, efl‘ecit,
ut aures imperitorum ab ejus voce penderent.
Ambos rursum induxit brevitate et probabilitate.