PG 115, col. 1268
σμὲῳ καί πολλὴν ὅσην ἀρετὴν τῷ ἤθει παραδει-
κνόντι, Εἷς τί τοσοῦτον, εἶπεν, ἀπεθρ-κσόνω, μιαρὰ
κεφαλὴ, ὥστε τοῦ κράτους μέν τοῦ ἡμετέρου κατ-
επαρθῆναι, πόλιν δὲ ὅλην καὶ χώραν τοσαύτην ἀνά-
πεῖσαι μόνῳ προσανέχειν σοὶ ὼς τυράννῳ, καὶ τοῖς
λόγοις τοιοότοις ὡς νόμοις κεχρῆσθαι· ἀλογεῖν δὲ νό-
μων ἡμετέρων καὶ λόγων, καὶ ἄνθρωπον ἐπάρατον
ἐπιφημίζειν Θεὸν, ὃν καὶ ἀϐοήθητον ὄντα, βοήθὸν
ὑμεῖς ἐπεγράψασθε· καὶ οὐδὲ τὸν σὸν ἐμιμήσω
πατέρα τὸν ἄρξαντα πρὸ σοῦ τῆς Νεγρὰν ὅπως
ἐφάνη τοῖς πρὸ ἡμῶν βασιλεῦσι μάλα πειθήνιος;
Ἀλλ’ εἰμὴ μεταϐαλὼν καὶ γενόμενος ἑαυτοῦ τήν
κενὴν ταύτην ἀπώσῃ δόξαν, οὕτε τὸ βαθύ σε γῆρας,
οὔτε τὸ διαπεπλασμένον τοῦτο τοῦ σχήματος ὠφε-
λήσουσιν· ἆλλᾶ τα ὅμοια σύ τε xui οἱ περί σὶ πάν-
τες τοῖς προανῃρημένοις ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ πεί-
σεσθε· οὓς ὅσα 6 έκ τῆς Μαρίας καὶ τοῦ τέκτονος,
ὤνησε, πάντες ἴσασιν. Ὀ δὲ γέρων, ἐπὶ συννοίας
ἑστὼς, xui δῆλος ὥν ἐπὶ τῇ ὑπερηφανίᾳ τῶν τοῦ
βασιλέως λόγων περιαλγὴς γεγονὼς, ἐπισχὼν καὶ
συλλέξας πνεῦμα καὶ βάθιον ἀνοιμώξας, Οὐκ αἴτιος,
ἔφη, τῶν λαλουμένων ἢ πραττομένων σὺ, βασιλεῦ,
ἀλλ’ oi τῆς πόλεως καὶ ἡμέτεροι, ο⁹ί τήν ἐμὴν ἡθέο
τησαν γνώμην οὐ παραχωροῦσαν σοι τῆς εἰσόδου
τῆς πόλεως’ τούναντίου μὲν οὖν xui ἀντιστρατεῦ-
σασθαι παρορμῶσαν xui συμϐαλεῖν σοῦ ταῖς μυριάο
σιν, ὥσπερ τοῖς Μαδιηναίοις τοὺς περὶ Γεδεὼν
ς ι. . , ι .. ρ κ .. .. ,η
ἐναριθμήτους πρότερον, καὶ τοῦ ὑπὸ σοῦ νῦν ἀθε-
καταγωνίσασθαί σε
τουμένου Χριστοῦ ἐνισχύοντος,
καὶ ἐκθερίσαι, καὶ ἀφανισμῷ παραπέμψασθαι, ἄν·
θρωπον ἀσεϐῆ καὶ παράσπονδον, καὶ ἀμνήμονα
λόγων, οἷς σώζειν τήν πόλιν καὶ ἡμᾶς ἧς ὑποσχό-
μενος.
Hl’. Καί τις τῶν συνεδρευόντων τῷ βασιλεῖ ἐξ
ἀγχινοίας δῆθεν ἐπιλαϐέσθαι τῶν τοῦ άγίου λόγων
βουλόμενος, καὶ τῷ καιρῷ πολλά χαριζόμενος, Ἀλλ’
οὐχ οὕτω, φησὶν, ὑμᾶς ὁοῗκεῖος έκπαιδεόει νόμος
ἐξυϐρίζειν εἰς τὸν τοῦ Κυρίου Χριστόν. «Ἄρχοντα
γάρ τοῦ λαοῦ σου, ›› φησὶν, ‹‹ οὐκ ἐρεῖς κακῶς. ›› Καὶ
αὐτὰ δὲ τὰ ὑμέτερα γράμματα ὑμῖν ἐγκελεόεται τὸν
βασιλέα τιμᾷν, ἄν τε ἀγαθὸς ἦ, ἄν τε μὴ οὕτως.
Πρὸς ὃν 6 ιΞίγιος⁹ Σὺ δὲ τῷ Ἀχαᾶϐ εἰρημένον ἔφη
πρὸς Ἠλίαν οὐκ ἤκουσας διαστρέφειν φήσαντι τὸν
Ἰσραήλ. Ὠς πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνος ἀντέκρουσεν⁹ Οὐκ
ἐγὼ διαστρέψω, φάμενος, ἀλλὰ σὺ καὶ 6 οἶκος τοῦ
πατρός σου, μή μέχρι τοῦ Ἀκαὰϐ μόνον τήν ὕϐριν
στήσας, ἀλλὰ xui τοὺς ἐν τῷ οἷ’κῳ ταύτην περι-
λαϐών. Πῶς ἄν οὖν τις τά γε εἷς Θεὸν εὐσεϐῶν,
xui βασιλέα ἐλέγχων παρανομοῦντα, παρανοπήσοι
πυτὲ, τὸν μὴ δεδιότα εἷς οὐρανὸν τὸ στόμα τιθέναι,
xui λαλεῖν βλασφημίαν κατὰ τοῦ Κτίσαντος; ἦ τῆς
ἀνοχῆς αὐτοῦ καὶ μακροθυμίας καταφρονεῖτε, καὶ
ἡμᾶς τὰ ὅμοια ποιεῖν ἀναγκάζετε. Σὺ δὲ, βασι-
κνόντι, Εἷς τί τοσοῦτον, εἶπεν, ἀπεθρ-κσόνω, μιαρὰ
κεφαλὴ, ὥστε τοῦ κράτους μέν τοῦ ἡμετέρου κατ-
επαρθῆναι, πόλιν δὲ ὅλην καὶ χώραν τοσαύτην ἀνά-
πεῖσαι μόνῳ προσανέχειν σοὶ ὼς τυράννῳ, καὶ τοῖς
λόγοις τοιοότοις ὡς νόμοις κεχρῆσθαι· ἀλογεῖν δὲ νό-
μων ἡμετέρων καὶ λόγων, καὶ ἄνθρωπον ἐπάρατον
ἐπιφημίζειν Θεὸν, ὃν καὶ ἀϐοήθητον ὄντα, βοήθὸν
ὑμεῖς ἐπεγράψασθε· καὶ οὐδὲ τὸν σὸν ἐμιμήσω
πατέρα τὸν ἄρξαντα πρὸ σοῦ τῆς Νεγρὰν ὅπως
ἐφάνη τοῖς πρὸ ἡμῶν βασιλεῦσι μάλα πειθήνιος;
Ἀλλ’ εἰμὴ μεταϐαλὼν καὶ γενόμενος ἑαυτοῦ τήν
κενὴν ταύτην ἀπώσῃ δόξαν, οὕτε τὸ βαθύ σε γῆρας,
οὔτε τὸ διαπεπλασμένον τοῦτο τοῦ σχήματος ὠφε-
λήσουσιν· ἆλλᾶ τα ὅμοια σύ τε xui οἱ περί σὶ πάν-
τες τοῖς προανῃρημένοις ἀνδράσι καὶ γυναιξὶ πεί-
σεσθε· οὓς ὅσα 6 έκ τῆς Μαρίας καὶ τοῦ τέκτονος,
ὤνησε, πάντες ἴσασιν. Ὀ δὲ γέρων, ἐπὶ συννοίας
ἑστὼς, xui δῆλος ὥν ἐπὶ τῇ ὑπερηφανίᾳ τῶν τοῦ
βασιλέως λόγων περιαλγὴς γεγονὼς, ἐπισχὼν καὶ
συλλέξας πνεῦμα καὶ βάθιον ἀνοιμώξας, Οὐκ αἴτιος,
ἔφη, τῶν λαλουμένων ἢ πραττομένων σὺ, βασιλεῦ,
ἀλλ’ oi τῆς πόλεως καὶ ἡμέτεροι, ο⁹ί τήν ἐμὴν ἡθέο
τησαν γνώμην οὐ παραχωροῦσαν σοι τῆς εἰσόδου
τῆς πόλεως’ τούναντίου μὲν οὖν xui ἀντιστρατεῦ-
σασθαι παρορμῶσαν xui συμϐαλεῖν σοῦ ταῖς μυριάο
σιν, ὥσπερ τοῖς Μαδιηναίοις τοὺς περὶ Γεδεὼν
ς ι. . , ι .. ρ κ .. .. ,η
ἐναριθμήτους πρότερον, καὶ τοῦ ὑπὸ σοῦ νῦν ἀθε-
καταγωνίσασθαί σε
τουμένου Χριστοῦ ἐνισχύοντος,
καὶ ἐκθερίσαι, καὶ ἀφανισμῷ παραπέμψασθαι, ἄν·
θρωπον ἀσεϐῆ καὶ παράσπονδον, καὶ ἀμνήμονα
λόγων, οἷς σώζειν τήν πόλιν καὶ ἡμᾶς ἧς ὑποσχό-
μενος.
Hl’. Καί τις τῶν συνεδρευόντων τῷ βασιλεῖ ἐξ
ἀγχινοίας δῆθεν ἐπιλαϐέσθαι τῶν τοῦ άγίου λόγων
βουλόμενος, καὶ τῷ καιρῷ πολλά χαριζόμενος, Ἀλλ’
οὐχ οὕτω, φησὶν, ὑμᾶς ὁοῗκεῖος έκπαιδεόει νόμος
ἐξυϐρίζειν εἰς τὸν τοῦ Κυρίου Χριστόν. «Ἄρχοντα
γάρ τοῦ λαοῦ σου, ›› φησὶν, ‹‹ οὐκ ἐρεῖς κακῶς. ›› Καὶ
αὐτὰ δὲ τὰ ὑμέτερα γράμματα ὑμῖν ἐγκελεόεται τὸν
βασιλέα τιμᾷν, ἄν τε ἀγαθὸς ἦ, ἄν τε μὴ οὕτως.
Πρὸς ὃν 6 ιΞίγιος⁹ Σὺ δὲ τῷ Ἀχαᾶϐ εἰρημένον ἔφη
πρὸς Ἠλίαν οὐκ ἤκουσας διαστρέφειν φήσαντι τὸν
Ἰσραήλ. Ὠς πρὸς αὐτὸν ἐκεῖνος ἀντέκρουσεν⁹ Οὐκ
ἐγὼ διαστρέψω, φάμενος, ἀλλὰ σὺ καὶ 6 οἶκος τοῦ
πατρός σου, μή μέχρι τοῦ Ἀκαὰϐ μόνον τήν ὕϐριν
στήσας, ἀλλὰ xui τοὺς ἐν τῷ οἷ’κῳ ταύτην περι-
λαϐών. Πῶς ἄν οὖν τις τά γε εἷς Θεὸν εὐσεϐῶν,
xui βασιλέα ἐλέγχων παρανομοῦντα, παρανοπήσοι
πυτὲ, τὸν μὴ δεδιότα εἷς οὐρανὸν τὸ στόμα τιθέναι,
xui λαλεῖν βλασφημίαν κατὰ τοῦ Κτίσαντος; ἦ τῆς
ἀνοχῆς αὐτοῦ καὶ μακροθυμίας καταφρονεῖτε, καὶ
ἡμᾶς τὰ ὅμοια ποιεῖν ἀναγκάζετε. Σὺ δὲ, βασι-