PG 118, col. 338
quaa in Deo est, quamque ipse operatur: talem
quemdam sensum manifestare mihi videtur, quod
Deijustitia. quam circa nos exhibet, termino lege-
que benignitatis in ejus Evangelio demonstratur.
Qualiter autem et quomodo id efficitur ‘2 Quia ex
sola fide nos salvos facit, jamque mortuos vivificat,
cum prius non exhibuerimus opera. quue manife-
stiusin progressu demonstrat Paulus cum ait: « Et
justificans eum, qui est ex fide. n Rursumque:
Justificati igitur ex fide. υ Et iterum : « Si con-
fessus fueris ore tuo Dominum Jesum, deinde et
credideris in corde tuo, salvus eris. ›› Hoc ergo
Dei justitim est humanam benignitatem excedentis,
ex sola videlicet fide nos peccatis jam mortuos
vivificare ac suscitare. Bene itaque praedixit quod
Evangelium potentia sit ad salutem credenti. Con-
firmatur namque is qui crediditperjustitiamquaa in
eo revelatur. Per credentes autem revelatur et mani-
festatur. Verum ad ad quid vivificatur, irquit,qui cre-
didit’?Ad perfectissimam fidem etimmutabilemhabi ο
tusfortitudinem. Nam ex fide in fidemest vivificatio.
21, 1 Possumus autem etalio modo intelligere. Ju-
stitia Dei per Evangelium revelatur. Deus enim qui
solum initium sumit a nobis semenque fidei ipse
auget et roborat, ac perficit nos ad ipsam eamdem.
Id vere justitia Dei est, quod sola voluntatis occa-
casione a nobis sumpta, ipse totum Opus absolvat.
Siquidem cum superius dixisset Paulus : ι Evan-
gelium potentia Dei est credenti ad salutem, » ne
quis dicat: Et quomodo potest credere qui cru-
cem audit, pui mortem audit. qui affiictionns au-
dit? subdit: « Justitia Dei in eo revelatur. ›› Ne
ergo praetextas, inquit, excusationem. Nam si dun-
taxat proposueris, tunc admiraai magis poteris
Dei ergo. te gubernationem ac providentiam : quod
sumpta ab animo fide, ipse tibi suppeditat certitu-
dinisac confirmationis fidem. Deinde ne existimes
quod novum aliquid dicat aut inauditum, prophe-
tam in testem producit. Hoc ipsum jam olim ante
me prmdixit etpropheta Habacuc, quod justus vitam
fide amplectitur ac terminat, inceptam quidem per
fidem qum a voluntate, terminatam vero ac proce-
dentem in fidem, qua; producitur a divina coopera-
tione ac revelatione. ‹‹ Ideo semper justus ex fide
vivit. » Bene autem dictum est α Vivet, ι hoc est:
Non ita justus ex fide vivit ut desinat aut cesset,
sed semper vivet in ea proficiens ac confirmatus.
Dixitautem α Vivet, » et non aliud quidpiam, puta,
proficit aut confirmatur seu aliud quidvis : sub-
ditum significans affectum quasi neque vivere eli-
gat, aut possit vel respirare sine fide.
quemdam sensum manifestare mihi videtur, quod
Deijustitia. quam circa nos exhibet, termino lege-
que benignitatis in ejus Evangelio demonstratur.
Qualiter autem et quomodo id efficitur ‘2 Quia ex
sola fide nos salvos facit, jamque mortuos vivificat,
cum prius non exhibuerimus opera. quue manife-
stiusin progressu demonstrat Paulus cum ait: « Et
justificans eum, qui est ex fide. n Rursumque:
Justificati igitur ex fide. υ Et iterum : « Si con-
fessus fueris ore tuo Dominum Jesum, deinde et
credideris in corde tuo, salvus eris. ›› Hoc ergo
Dei justitim est humanam benignitatem excedentis,
ex sola videlicet fide nos peccatis jam mortuos
vivificare ac suscitare. Bene itaque praedixit quod
Evangelium potentia sit ad salutem credenti. Con-
firmatur namque is qui crediditperjustitiamquaa in
eo revelatur. Per credentes autem revelatur et mani-
festatur. Verum ad ad quid vivificatur, irquit,qui cre-
didit’?Ad perfectissimam fidem etimmutabilemhabi ο
tusfortitudinem. Nam ex fide in fidemest vivificatio.
21, 1 Possumus autem etalio modo intelligere. Ju-
stitia Dei per Evangelium revelatur. Deus enim qui
solum initium sumit a nobis semenque fidei ipse
auget et roborat, ac perficit nos ad ipsam eamdem.
Id vere justitia Dei est, quod sola voluntatis occa-
casione a nobis sumpta, ipse totum Opus absolvat.
Siquidem cum superius dixisset Paulus : ι Evan-
gelium potentia Dei est credenti ad salutem, » ne
quis dicat: Et quomodo potest credere qui cru-
cem audit, pui mortem audit. qui affiictionns au-
dit? subdit: « Justitia Dei in eo revelatur. ›› Ne
ergo praetextas, inquit, excusationem. Nam si dun-
taxat proposueris, tunc admiraai magis poteris
Dei ergo. te gubernationem ac providentiam : quod
sumpta ab animo fide, ipse tibi suppeditat certitu-
dinisac confirmationis fidem. Deinde ne existimes
quod novum aliquid dicat aut inauditum, prophe-
tam in testem producit. Hoc ipsum jam olim ante
me prmdixit etpropheta Habacuc, quod justus vitam
fide amplectitur ac terminat, inceptam quidem per
fidem qum a voluntate, terminatam vero ac proce-
dentem in fidem, qua; producitur a divina coopera-
tione ac revelatione. ‹‹ Ideo semper justus ex fide
vivit. » Bene autem dictum est α Vivet, ι hoc est:
Non ita justus ex fide vivit ut desinat aut cesset,
sed semper vivet in ea proficiens ac confirmatus.
Dixitautem α Vivet, » et non aliud quidpiam, puta,
proficit aut confirmatur seu aliud quidvis : sub-
ditum significans affectum quasi neque vivere eli-
gat, aut possit vel respirare sine fide.