PG 120, col. 520
videre, lustrareque non esse bonum judicat.
Quando igitur qui cernitur, et a nemine capi po-
test, et revera inaccessos est, affiictaa et humilia—
ιω animae mea; misereri voluerit, repente qualis a
me videtur ante oculos fulgens, talis totus in me
coruscare cernitur, et totus omni gaudio, omni
desiderio, et dulcedine visionis me humilem com-
plet. Repentina est haec mutatio, peregrina haec
variatio, nec verbis describi potest, quod in me
peragitur. Sienim solem hunc, quem omnes con-
tuemur, intra cor suum descendisse quispiam, et
totum id inliab tantem, et aeque lucentem, vidit,
nonne miraculo attonitus, et pene exanimis fuit,
et omnes qui eum viderunt, obstupuerunt Υ Jam
qui solis creatorem instar luminaris hujus in se
splendentem, operantem, loquentem cernit, quo-
modo aspectu non obstupescet? quomodo religione
non perfundetnr? quomodo non diliget, a quo vi-
gunt, quando'praestare nonnihil aliis videntur. Ast
omnium conditorem, solum immortalem, omni-
at vitam ejus causa posuerunt sancti, et vivunt
nihilominus. Ast qui visionis et luminis ejus par-
ticipes facti sunt, cogniti .ab ipso, et cognoverunt
propter eum non lugebunt perpetuo ε) quomodo
quomodo non omnem honorem et gloriam despi-
:ient, qui omni gloria terrestri, omni honore ma-
iores, eum, qui est extra terram, et extra omnia
ispectabilia, imo. vero qui condidit aspectabilia
universa, et gloriam immortalem invenerunt, et
acceperunt, citraque defectum omne bonum inde
labent ξ) Quin et omnem appetentiam, omne de-
siderium sempiternorum bonorum, rerumque di-
vinarum, et eodem fonte semper vivente, tanquam
divitias hauserunt: quo et nobis, Domine, abun-
danter satiari concede, et omnibus amantibus, et
quaerentibus te ex animo, ut et ipsi nos cum san-
ctis tuis aeterna felicitate in omnia saeculorum
spatio oblectemur. Amen.
CAPUT IX.
Spiritus sancti compotem, ab ejusdem lumine rapi.
1;! εἰαρῖὲ [omnes perturbationrs ferri, nec carum con.
ac ιι ι ι.
Proh! proh! Domine omnipotens, quis tua
Quando igitur qui cernitur, et a nemine capi po-
test, et revera inaccessos est, affiictaa et humilia—
ιω animae mea; misereri voluerit, repente qualis a
me videtur ante oculos fulgens, talis totus in me
coruscare cernitur, et totus omni gaudio, omni
desiderio, et dulcedine visionis me humilem com-
plet. Repentina est haec mutatio, peregrina haec
variatio, nec verbis describi potest, quod in me
peragitur. Sienim solem hunc, quem omnes con-
tuemur, intra cor suum descendisse quispiam, et
totum id inliab tantem, et aeque lucentem, vidit,
nonne miraculo attonitus, et pene exanimis fuit,
et omnes qui eum viderunt, obstupuerunt Υ Jam
qui solis creatorem instar luminaris hujus in se
splendentem, operantem, loquentem cernit, quo-
modo aspectu non obstupescet? quomodo religione
non perfundetnr? quomodo non diliget, a quo vi-
gunt, quando'praestare nonnihil aliis videntur. Ast
omnium conditorem, solum immortalem, omni-
at vitam ejus causa posuerunt sancti, et vivunt
nihilominus. Ast qui visionis et luminis ejus par-
ticipes facti sunt, cogniti .ab ipso, et cognoverunt
propter eum non lugebunt perpetuo ε) quomodo
quomodo non omnem honorem et gloriam despi-
:ient, qui omni gloria terrestri, omni honore ma-
iores, eum, qui est extra terram, et extra omnia
ispectabilia, imo. vero qui condidit aspectabilia
universa, et gloriam immortalem invenerunt, et
acceperunt, citraque defectum omne bonum inde
labent ξ) Quin et omnem appetentiam, omne de-
siderium sempiternorum bonorum, rerumque di-
vinarum, et eodem fonte semper vivente, tanquam
divitias hauserunt: quo et nobis, Domine, abun-
danter satiari concede, et omnibus amantibus, et
quaerentibus te ex animo, ut et ipsi nos cum san-
ctis tuis aeterna felicitate in omnia saeculorum
spatio oblectemur. Amen.
CAPUT IX.
Spiritus sancti compotem, ab ejusdem lumine rapi.
1;! εἰαρῖὲ [omnes perturbationrs ferri, nec carum con.
ac ιι ι ι.
Proh! proh! Domine omnipotens, quis tua