PG 127, col. 1150
5. Aliud idea rei, aliud ejus ratio, et aliud
sensibiles ejus proprietates. : primum est essentia ;
secundum, accidentia; tertium, subjecti diffe-
rentia.
6. Multas vias secans animus, insatiabilis vidc-
tnr; redactus autem ad unam orationis viam,
priusquam perfectus sit, est velut viator angustia
pressus, qui flagitat comitem ut redeat eo unde
exiit.
7. Ubi descenditanimus, oon iterum ascendit,
nisi quae deorsum sunt perfecte despiciat, rebus
⁸ divinis vacando.
8. Si efficere nequeas ut anima tua de se sola
cegitct, ipsummet corpus invitum duc in solitudi-
nem, de sola ejus miseria semper meditans. Sic
enim tandem, Dei misericordia, ad primazvam ori-
ginis dignitatem redire poteris.
9. Practicus quidem facile subjicere potest ani-
mum orationi, theoreticus vero orationem animo :
ille ex apparentibus formis colligens sensationem,
hic animam ad latentes sub formis rationes trans-
ferens. Unus menti suadet ut corporum rationes
ignoret; alter, ut incorporalia concipiat: incorpo-
ralia autem su’nt corporum rationes, proprietates
ο et essentia.
lii. Cum mentem tuam a perturbatione circa
corpora, circa escam et pecuniam liberaveris.
tunc Deus, quod feceris pro munere puro agnoscet,
et te remunerans aperiet oculos cordis tui, ut in
absconditis in eo divinis legibus perspicue medi-
teris : qua: intellectuali gutturi tuo propter emis~
sam ex se suavitatem super mel et favum dulciora
οτυηι.
Η. Non poteris animum acorporum, pecunia-
rum, epularum concupiscentia invictum reddere,
nisi eum in puram justorum regionem introduxe-
ris. ubi mortis et Dei memoria super eum sca-
turiginis instar erumpens, e terreno corde omnem
D cogitationem insurgentem eluet.
l2. Nihil neque cogitatione mortis horribilius,
neque recordatione Dei mirabilius est. Illa tri-
stitiam salutarem continet; haec laetitiam donat.
Ait quippe PrOpbeta " : ι Memor fui Dei, et de-
lectatus sum. ι Et Sapiens ⁸⁸ ; ι Memorare novis-
sima tua, et in aeternum non peccabis. ι Est
porro impossibile quemquam secundum illud
obtinere, nisi antea prioris amaritiem gustaverit.
l3. Quandiu mens gloriam Dei revelata facie “
non videt, non potest anima ejus affecta sensu
dicere” Ego autem exsultabo in Domino, et
delectabor super salutari suo ". ι Velamen enim
philautia: positum est super cor ejus, quod ei non
ἱ. ¹³ Ρεςιι. xxxiv, 9.
sensibiles ejus proprietates. : primum est essentia ;
secundum, accidentia; tertium, subjecti diffe-
rentia.
6. Multas vias secans animus, insatiabilis vidc-
tnr; redactus autem ad unam orationis viam,
priusquam perfectus sit, est velut viator angustia
pressus, qui flagitat comitem ut redeat eo unde
exiit.
7. Ubi descenditanimus, oon iterum ascendit,
nisi quae deorsum sunt perfecte despiciat, rebus
⁸ divinis vacando.
8. Si efficere nequeas ut anima tua de se sola
cegitct, ipsummet corpus invitum duc in solitudi-
nem, de sola ejus miseria semper meditans. Sic
enim tandem, Dei misericordia, ad primazvam ori-
ginis dignitatem redire poteris.
9. Practicus quidem facile subjicere potest ani-
mum orationi, theoreticus vero orationem animo :
ille ex apparentibus formis colligens sensationem,
hic animam ad latentes sub formis rationes trans-
ferens. Unus menti suadet ut corporum rationes
ignoret; alter, ut incorporalia concipiat: incorpo-
ralia autem su’nt corporum rationes, proprietates
ο et essentia.
lii. Cum mentem tuam a perturbatione circa
corpora, circa escam et pecuniam liberaveris.
tunc Deus, quod feceris pro munere puro agnoscet,
et te remunerans aperiet oculos cordis tui, ut in
absconditis in eo divinis legibus perspicue medi-
teris : qua: intellectuali gutturi tuo propter emis~
sam ex se suavitatem super mel et favum dulciora
οτυηι.
Η. Non poteris animum acorporum, pecunia-
rum, epularum concupiscentia invictum reddere,
nisi eum in puram justorum regionem introduxe-
ris. ubi mortis et Dei memoria super eum sca-
turiginis instar erumpens, e terreno corde omnem
D cogitationem insurgentem eluet.
l2. Nihil neque cogitatione mortis horribilius,
neque recordatione Dei mirabilius est. Illa tri-
stitiam salutarem continet; haec laetitiam donat.
Ait quippe PrOpbeta " : ι Memor fui Dei, et de-
lectatus sum. ι Et Sapiens ⁸⁸ ; ι Memorare novis-
sima tua, et in aeternum non peccabis. ι Est
porro impossibile quemquam secundum illud
obtinere, nisi antea prioris amaritiem gustaverit.
l3. Quandiu mens gloriam Dei revelata facie “
non videt, non potest anima ejus affecta sensu
dicere” Ego autem exsultabo in Domino, et
delectabor super salutari suo ". ι Velamen enim
philautia: positum est super cor ejus, quod ei non
ἱ. ¹³ Ρεςιι. xxxiv, 9.