PG 129, col. 132
Ὅρα δὲ, πῶς πρότερον ἀνέμνησεν αὑτὸν τῆς ἐκ
Δαυτδ προσδοκίας. ἔπειτα ἐξεκάὶυψεν αὑτῷ t’v
ἀπόρρητον φόϐον τῆς καρδίας, καὶ ὅ ἐεουὶηθη, εἶτα
ἐδίδαξεν, ὅτι καθαρῶς⁶μνηστή ἑστιναύτοῦ. καὶ τὸῖι
τὺ κεφάλαιον ἐπήνεγκεν, ὄτι ὲκ Πνεῦματός ὲσ;;ν
ἁγίου, ἴνα εὐπαράδειίτον οὕτω γένηται.
[Τὸ 62.3) lx τινος, ἦ γεννητικῶς κατὰ τό· Ἐγὼ
ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον · ἧς δημιουργικῶς, κατὰ τό·
Εἷς Θεὸς ὀ Πατὴρ, ἐξ οὗ τὰ πόντου ἦ φυσικῶς.
ὡς η ἐνέργεια lx τοῦ ἑιιιργοῦντος. Τὸ τοίνυν ιν τῇ
Παρθένῳ γιννηθὶν, οὔτε γεννητικιῖκ ὲκ τοῦ ἁγίου
οιΙ Β ιινεῦματος· ὅτι τὸ γεννηθλν σάρξ· οὔτε φυσικῶς·
ὅτι τὸίίνεῦμα ἀσώματον. Λειπόμενον οῦν ἔστιν, ἐξ
αὑτοῦ εἶναι, ὡς δημιούργημα καὶ κτίσμα uinci]
7ἐξεται —— ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Σὺ τοῦτον
καλέσεις Ἰησοῦν, ὡς νόμῳ πατὴρ, εἰ καὶ μὴ φύσει,
καὶ τὰ (29) πατρὸς ἑπιδείξη περὶ αὑτὸν, εί καὶ μὴ
σόν ἑστι γέννημα. Διά τοῦτο γὰρ τὸ μὲν ὄνομα αῦ-
τδς ἇνωἹεν εκὸμισα, σὺ δὲ τοῦτο ἐπιθήσεις αὐτῷ.
Ἐπεὶ δὲ τὸ Ἰησοῦς δνομα, Σωτῆρα σημαίνει, δεί-
κνυσιν, ὅτι δικαίως οὓτω κληθήσεται. Αὐτὸς γὰρ
σώσει, φησὶ, τὸν λαὸν αὐτοῦ, ουκ ἀπὸ πολεμίων
αἰσθητῶν, ἀλλ’ ὁ πολλῷ μεῖζον ἦν, ἀπὸ τῶν ἀμαρ-
τιών αὐτῶν, ὅπερ οὐδεὶς ἀνθρώπων ποτε πεποίη-
η’· c κεν. Ὠς εἶναι κάντεῦθεν γνώριμον, ὅτι Θεὸς ἐστιν
ὁ τικτόμενος. Λαὸν δὲ αὑτοῦ φησι, κατὰ μὲν τὴν
πρόχειρον γνῶσιν, τοὺς Ἰουδαίους, ἐξ ὧν ἀνεϐλά-
στησε ° κατὰ δὲ τὴν βαθυτέραν, πάντας τοὺς αὺτῷ
πιστεύσοντας, καὶ βασιλέα, τοῦτον ἑαυτοῖς ἐπιγρα-
ψομένους.
Τοῦτο (δὲ-προφήτου. '0 ἄγγελος καὶτοῦτὸ φησι.
Τοῦτο δὲ ὅλον, τὸ τηλικοῦτον, φημὶ 6η τὸ ὲγκυμονῆσαι
τὴν Παρθένον ὲκ Πνεῦματος ἁγίου. Εἶτα παράγει
μαρτυρίαν, διὰ τοῦ προφήτου μὲν Ἡσαΐου ῥηθεί-
σαν, οὺκ αὑτοῦ δὲ οὖσαν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ (30)·
Td ῥηθὲν γὰρ, φησιν, ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ
προφήτου.
Λέγοντος-ὲν γαστρί ἕξει. Ἐνταῦθα κακουρ·
ιιιί υ γοῦσιν Ἰουδαῖοι, προϐαλλόμενοί τινας ἑρμηνευτας.
γράψαντας · Ἰδοὺ ἠ νεᾶνις. "pb; οῦς φαμεν, ὅτι
μᾶλλον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἑρμηνευτῶν τὸ ἀξιοπι-
στότερον οί Ἐὄόομήκοντα ἔχουσιν, οὐ μόνον διὰ τ’)
πλῆθος καὶ τὴν συμφωνίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν χρό-
νον. Οὗτοι μὲν γὰρ πρὸ ἑκατὸν flaui πλειόνων
ἑτῶν τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἑρμηνευσα-ιτες,
πάσης είσὶν ὑποψίας ἀπηλλαγμένοι· οί δὲ γράψαντες
τὸ, Ἰδοὺ ἠ νεᾶνις, μετὰ τὴν ὲνανθρώπησιν τοῦ
Χριστοῦ ὲρμηνεύσαντες , ἀπεχθείᾳ μᾶλλον, ὡς
50) Γοῦ omittit Β.
Δαυτδ προσδοκίας. ἔπειτα ἐξεκάὶυψεν αὑτῷ t’v
ἀπόρρητον φόϐον τῆς καρδίας, καὶ ὅ ἐεουὶηθη, εἶτα
ἐδίδαξεν, ὅτι καθαρῶς⁶μνηστή ἑστιναύτοῦ. καὶ τὸῖι
τὺ κεφάλαιον ἐπήνεγκεν, ὄτι ὲκ Πνεῦματός ὲσ;;ν
ἁγίου, ἴνα εὐπαράδειίτον οὕτω γένηται.
[Τὸ 62.3) lx τινος, ἦ γεννητικῶς κατὰ τό· Ἐγὼ
ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐξῆλθον · ἧς δημιουργικῶς, κατὰ τό·
Εἷς Θεὸς ὀ Πατὴρ, ἐξ οὗ τὰ πόντου ἦ φυσικῶς.
ὡς η ἐνέργεια lx τοῦ ἑιιιργοῦντος. Τὸ τοίνυν ιν τῇ
Παρθένῳ γιννηθὶν, οὔτε γεννητικιῖκ ὲκ τοῦ ἁγίου
οιΙ Β ιινεῦματος· ὅτι τὸ γεννηθλν σάρξ· οὔτε φυσικῶς·
ὅτι τὸίίνεῦμα ἀσώματον. Λειπόμενον οῦν ἔστιν, ἐξ
αὑτοῦ εἶναι, ὡς δημιούργημα καὶ κτίσμα uinci]
7ἐξεται —— ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Σὺ τοῦτον
καλέσεις Ἰησοῦν, ὡς νόμῳ πατὴρ, εἰ καὶ μὴ φύσει,
καὶ τὰ (29) πατρὸς ἑπιδείξη περὶ αὑτὸν, εί καὶ μὴ
σόν ἑστι γέννημα. Διά τοῦτο γὰρ τὸ μὲν ὄνομα αῦ-
τδς ἇνωἹεν εκὸμισα, σὺ δὲ τοῦτο ἐπιθήσεις αὐτῷ.
Ἐπεὶ δὲ τὸ Ἰησοῦς δνομα, Σωτῆρα σημαίνει, δεί-
κνυσιν, ὅτι δικαίως οὓτω κληθήσεται. Αὐτὸς γὰρ
σώσει, φησὶ, τὸν λαὸν αὐτοῦ, ουκ ἀπὸ πολεμίων
αἰσθητῶν, ἀλλ’ ὁ πολλῷ μεῖζον ἦν, ἀπὸ τῶν ἀμαρ-
τιών αὐτῶν, ὅπερ οὐδεὶς ἀνθρώπων ποτε πεποίη-
η’· c κεν. Ὠς εἶναι κάντεῦθεν γνώριμον, ὅτι Θεὸς ἐστιν
ὁ τικτόμενος. Λαὸν δὲ αὑτοῦ φησι, κατὰ μὲν τὴν
πρόχειρον γνῶσιν, τοὺς Ἰουδαίους, ἐξ ὧν ἀνεϐλά-
στησε ° κατὰ δὲ τὴν βαθυτέραν, πάντας τοὺς αὺτῷ
πιστεύσοντας, καὶ βασιλέα, τοῦτον ἑαυτοῖς ἐπιγρα-
ψομένους.
Τοῦτο (δὲ-προφήτου. '0 ἄγγελος καὶτοῦτὸ φησι.
Τοῦτο δὲ ὅλον, τὸ τηλικοῦτον, φημὶ 6η τὸ ὲγκυμονῆσαι
τὴν Παρθένον ὲκ Πνεῦματος ἁγίου. Εἶτα παράγει
μαρτυρίαν, διὰ τοῦ προφήτου μὲν Ἡσαΐου ῥηθεί-
σαν, οὺκ αὑτοῦ δὲ οὖσαν, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ (30)·
Td ῥηθὲν γὰρ, φησιν, ὑπὸ τοῦ Κυρίου διὰ τοῦ
προφήτου.
Λέγοντος-ὲν γαστρί ἕξει. Ἐνταῦθα κακουρ·
ιιιί υ γοῦσιν Ἰουδαῖοι, προϐαλλόμενοί τινας ἑρμηνευτας.
γράψαντας · Ἰδοὺ ἠ νεᾶνις. "pb; οῦς φαμεν, ὅτι
μᾶλλον τῶν ἄλλων ἁπάντων ἑρμηνευτῶν τὸ ἀξιοπι-
στότερον οί Ἐὄόομήκοντα ἔχουσιν, οὐ μόνον διὰ τ’)
πλῆθος καὶ τὴν συμφωνίαν, ἀλλὰ καὶ διὰ τὸν χρό-
νον. Οὗτοι μὲν γὰρ πρὸ ἑκατὸν flaui πλειόνων
ἑτῶν τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἑρμηνευσα-ιτες,
πάσης είσὶν ὑποψίας ἀπηλλαγμένοι· οί δὲ γράψαντες
τὸ, Ἰδοὺ ἠ νεᾶνις, μετὰ τὴν ὲνανθρώπησιν τοῦ
Χριστοῦ ὲρμηνεύσαντες , ἀπεχθείᾳ μᾶλλον, ὡς
50) Γοῦ omittit Β.