PG 13, col. 1777
Et non solis principibus sacerdotum et senioribus A ut solvatur a condemnation‘e peccati, maxume autem
enim dixit ei Pilatus post accusationes principum
sacerdotum et seniorum : Non audis quanta te ac-
cusant ‘7? neque. ipsi respondit. Nec enim erat
dignum respondere vel dubitanti utrum debeat ad-
versus accusationes eorum falsas respondere. lloc
diximus non obliti quod dictum est de Pilato, quia
’ vel momentum aliquod benignum erga Christum
habebat. Hoc enim verum esse de Pilato ex omni
narratione ejus ostenditur. Non autem dicere quis
audebit, quoniam permanens et firmum erat in eo
de Christo judicium. Trahehatur enim et ad cou-
traria : propterea et nunc trahenti ad deteriorem
opinionem Dominus non respondit, contemptis om-
nibus quaz dicta fuerant in accusationem ipsius.
Miratus est autem Pilatus constantiam ejus; forsi-
tan sciens quomodo idoneus esset pronuntiare et
remittere crimen, miratus est videns eum in tran-
quilla et quieta sapientiae gravitate, et inturbabili
eum judicio stare, in quo ad mortem periclitari
existimabatur'ab his qui fuerant ibi, et fortior erat
humana natura, et omni ejus infirmitate volente
obtundere virtutem spiritus ejus, non autem prae-
valente facere hoc. Quod autem scriptum est, non
solum mirari Pilatum, sed etiam valde mirari, mo-
vet me ut existimem, quoniam dignum ei videbatur
magno miraculo,ut exhibitas ad criminale judicium ρ malitia et nequitiae, sed in azymis sinceritatis et
Christus inturbabilis maneret, et staret ante mor- υ veritatis ²², Barabbam quidem condemnare, Iesum
tem quae apud omnes homines terribilis existimatur.
120. Per diem autem solemnem consueuerat prwses
dimittere popula unum vinctum quem voluissent ‘3.
Non mireris si adhuc primordium habens Romanus
principatus in eis, et novitcr Iudaeis jugum susci-
pientibus Romanorum; quia donatura erat Iudaeis
ut in solemnitate paschali peterent unum quem vo-
luissent, quamvis mille homicidiis obnoxius vide-
retur. Sic enim quasdam gratias praestant gentes eis
quos subjiciunt sibi, donec confirmetur super eos
jugum ipsorum. Tamen consuetudo haec absolvendi
vincti fuit aliquando et apud Iudaeos. Nam cum
Saul' decrevisset ut ne quis acciperet cibum, Iona-
thas autem favum mellis gustasset contra regis de- υ 1η tanta enim multitudine Scripturarum nemi-
cretum, invenit obnoxium Ionatham, et quamvis
tilium constitutum, tamen propter aliquod jura-
mentum suum decreverat interficere eum ’. sed non
interfecit, omni populo Israel interveniente, ct pe-
tente eum ad vitam ". Sed quod Pilatus dimisit
unum vinctum populo, vel Saul secundum petitio-
nem pepuli quod dimisit Ionatham, non est mirum;
sub culpa enim erat amborum peten‘ium vitam,
quoniam Iudaei semper obnoxii erant. Sed illud
quaeramus si tale aliquid liat et in judicio Dei, ct
omnis Ecclesia petere possit aliquem )eccatorum
“ l Reg.
I1 Marc. xv, 4,⁸ ⁸⁸ Matth. xxv", 15
" Matth. xxvu, 16 ct seqq.
enim dixit ei Pilatus post accusationes principum
sacerdotum et seniorum : Non audis quanta te ac-
cusant ‘7? neque. ipsi respondit. Nec enim erat
dignum respondere vel dubitanti utrum debeat ad-
versus accusationes eorum falsas respondere. lloc
diximus non obliti quod dictum est de Pilato, quia
’ vel momentum aliquod benignum erga Christum
habebat. Hoc enim verum esse de Pilato ex omni
narratione ejus ostenditur. Non autem dicere quis
audebit, quoniam permanens et firmum erat in eo
de Christo judicium. Trahehatur enim et ad cou-
traria : propterea et nunc trahenti ad deteriorem
opinionem Dominus non respondit, contemptis om-
nibus quaz dicta fuerant in accusationem ipsius.
Miratus est autem Pilatus constantiam ejus; forsi-
tan sciens quomodo idoneus esset pronuntiare et
remittere crimen, miratus est videns eum in tran-
quilla et quieta sapientiae gravitate, et inturbabili
eum judicio stare, in quo ad mortem periclitari
existimabatur'ab his qui fuerant ibi, et fortior erat
humana natura, et omni ejus infirmitate volente
obtundere virtutem spiritus ejus, non autem prae-
valente facere hoc. Quod autem scriptum est, non
solum mirari Pilatum, sed etiam valde mirari, mo-
vet me ut existimem, quoniam dignum ei videbatur
magno miraculo,ut exhibitas ad criminale judicium ρ malitia et nequitiae, sed in azymis sinceritatis et
Christus inturbabilis maneret, et staret ante mor- υ veritatis ²², Barabbam quidem condemnare, Iesum
tem quae apud omnes homines terribilis existimatur.
120. Per diem autem solemnem consueuerat prwses
dimittere popula unum vinctum quem voluissent ‘3.
Non mireris si adhuc primordium habens Romanus
principatus in eis, et novitcr Iudaeis jugum susci-
pientibus Romanorum; quia donatura erat Iudaeis
ut in solemnitate paschali peterent unum quem vo-
luissent, quamvis mille homicidiis obnoxius vide-
retur. Sic enim quasdam gratias praestant gentes eis
quos subjiciunt sibi, donec confirmetur super eos
jugum ipsorum. Tamen consuetudo haec absolvendi
vincti fuit aliquando et apud Iudaeos. Nam cum
Saul' decrevisset ut ne quis acciperet cibum, Iona-
thas autem favum mellis gustasset contra regis de- υ 1η tanta enim multitudine Scripturarum nemi-
cretum, invenit obnoxium Ionatham, et quamvis
tilium constitutum, tamen propter aliquod jura-
mentum suum decreverat interficere eum ’. sed non
interfecit, omni populo Israel interveniente, ct pe-
tente eum ad vitam ". Sed quod Pilatus dimisit
unum vinctum populo, vel Saul secundum petitio-
nem pepuli quod dimisit Ionatham, non est mirum;
sub culpa enim erat amborum peten‘ium vitam,
quoniam Iudaei semper obnoxii erant. Sed illud
quaeramus si tale aliquid liat et in judicio Dei, ct
omnis Ecclesia petere possit aliquem )eccatorum
“ l Reg.
I1 Marc. xv, 4,⁸ ⁸⁸ Matth. xxv", 15
" Matth. xxvu, 16 ct seqq.