PG 133, col. 130
enim motum ipsum, et quietem rerum, naturam
esse diximus: sed principium, hoc est causam
secundum qnam non accidentarie, sed substantia-
litcr moventur et quiescunt substantiae. llypostasis
autem, est res exsistens et substantialis, in qua
congeries accidentium', tanquam in uno subjecto,
re et ell‘ectu exsistit. Itaque substantia est ipsa res,
quae exsistit; hypostasis vero, tum id quod exsi-
stit, tum quae in eo veluti per accidens consideran-
tnr. At persona est, id quod per actiones et pro-
prietates suas, manifestum et distinctum ab aliis,
ejusdem natura: consortibus, indicium sui praebet.
Veluti Michaelus archangelns, cum de corpore Mosi:
adversus diabolum disceptabat, et cum divina Da-
nieli oracula pandebat‘, unam se nobis personam,
a caneris secretam angelis, monstrabat. Itaque co.
gnitio alicujus, quam ex elIectu consequimur, ut
ejus cll'ccti auctorem personam vocemus, docet.
Atque hoc nomen a cognitione, qua: sensu (lt, ad
eam, qua: lit mente, translatum est. Cum enim
singulos homines, per aspectabilem vultuum cujus-
que lormam, ex oculorum intuitu reliquis ab homi-
nibus seccrnamus : idcirco et id, quod per actiones
ac proprietates suas ab ejusdem substantia: consor-
tibus sejnngitur, personam appellavimus. Atque
btet: persona: descriptio est. Videtur autem quodam
modo idem significare, quod hypostasis : aut parum,
aut nihil dill‘rrre. llisce prmcognitis, idem nimirum
esse substantiam, quod naturam, idem hypostasin,
quod personam , qumcunque de substantia dicentur,
aptanda naturae : et quaecunque de hypostasi, per-
801133.
GEN. Sane quam erudite Patres haec delinie-
runt et perspicue declararunt. Sed equidem et
auctoritates ipsorum dictaque requiro, ut quo
pacto haec de Deo pertractantes accipiant, intelli-
gam : et nos quoque juxta scopum eorum, collo-
quium hoc instituamus.
TllEOR. Ecclesia: doctores haec ita, uti san-
etitas tua supra dixit, accipiunt; substantiam
scilicet, ac naturam de universalihus; hypostasin
et personant, de singularibus.
GEN. lloc ipsum mihi de Patrum dictis mon-
strari cupio, ac deinde Deo pr0pitio colloqui de
iis incipiemus, quorum causa convenimus.
THEOR. Fiat id quoque quando sic tibi vide-
tur : adeoque prodeat in medium doctissimus
reapse divus ille Basilius. Nam ejus, ad Terentium
scribentis, hate verba sunt: Non idem csse, de
Deo cum loquimur, substantiam et hypostasin:
etiam ipsi, mea quidem opinione, fratres Occideno
tales indicarunt. Nam linguae sua: angustiam reve-
riti, ipsum usiae nomen lingua Graeca reposuerunt,
ut si quod in sensu discrimen esset, id ei perspicua
esse diximus: sed principium, hoc est causam
secundum qnam non accidentarie, sed substantia-
litcr moventur et quiescunt substantiae. llypostasis
autem, est res exsistens et substantialis, in qua
congeries accidentium', tanquam in uno subjecto,
re et ell‘ectu exsistit. Itaque substantia est ipsa res,
quae exsistit; hypostasis vero, tum id quod exsi-
stit, tum quae in eo veluti per accidens consideran-
tnr. At persona est, id quod per actiones et pro-
prietates suas, manifestum et distinctum ab aliis,
ejusdem natura: consortibus, indicium sui praebet.
Veluti Michaelus archangelns, cum de corpore Mosi:
adversus diabolum disceptabat, et cum divina Da-
nieli oracula pandebat‘, unam se nobis personam,
a caneris secretam angelis, monstrabat. Itaque co.
gnitio alicujus, quam ex elIectu consequimur, ut
ejus cll'ccti auctorem personam vocemus, docet.
Atque hoc nomen a cognitione, qua: sensu (lt, ad
eam, qua: lit mente, translatum est. Cum enim
singulos homines, per aspectabilem vultuum cujus-
que lormam, ex oculorum intuitu reliquis ab homi-
nibus seccrnamus : idcirco et id, quod per actiones
ac proprietates suas ab ejusdem substantia: consor-
tibus sejnngitur, personam appellavimus. Atque
btet: persona: descriptio est. Videtur autem quodam
modo idem significare, quod hypostasis : aut parum,
aut nihil dill‘rrre. llisce prmcognitis, idem nimirum
esse substantiam, quod naturam, idem hypostasin,
quod personam , qumcunque de substantia dicentur,
aptanda naturae : et quaecunque de hypostasi, per-
801133.
GEN. Sane quam erudite Patres haec delinie-
runt et perspicue declararunt. Sed equidem et
auctoritates ipsorum dictaque requiro, ut quo
pacto haec de Deo pertractantes accipiant, intelli-
gam : et nos quoque juxta scopum eorum, collo-
quium hoc instituamus.
TllEOR. Ecclesia: doctores haec ita, uti san-
etitas tua supra dixit, accipiunt; substantiam
scilicet, ac naturam de universalihus; hypostasin
et personant, de singularibus.
GEN. lloc ipsum mihi de Patrum dictis mon-
strari cupio, ac deinde Deo pr0pitio colloqui de
iis incipiemus, quorum causa convenimus.
THEOR. Fiat id quoque quando sic tibi vide-
tur : adeoque prodeat in medium doctissimus
reapse divus ille Basilius. Nam ejus, ad Terentium
scribentis, hate verba sunt: Non idem csse, de
Deo cum loquimur, substantiam et hypostasin:
etiam ipsi, mea quidem opinione, fratres Occideno
tales indicarunt. Nam linguae sua: angustiam reve-
riti, ipsum usiae nomen lingua Graeca reposuerunt,
ut si quod in sensu discrimen esset, id ei perspicua